[الدارمی:] احمد بن حنبل یوه ځل ماته یو لیک داسې ولیکه: «ابو جعفر ته—خدای دې تر خپل فضل لاندې وساتي!—له احمد بن حنبل څخه.» 34.1

[Al-Dārimī:] Aḥmad ibn Ḥanbal once addressed a letter to me as follows: “To Abū Jaʿfar—God grace you!—from Aḥmad ibn Ḥanbal.” 34.1

[المروذی:] احمد به ښځو کې ویل کیده چې د خطابونو کې کلمه "to" باید ilā وي نه li-، او خپل لیکونه ېې همدې ته سم لیکل.192 34.2

[Al-Marrūdhī:] Aḥmad used to say that the word “to” in addresses should be ilā and not li-, and addressed his letters accordingly.192 34.2

سعيد بن يعقوب: احمد بن حنبل ما ته لاندې لیک ولیږه: ۳۴.3

[Saʿid ibn Yaʿqūb:] Aḥmad ibn Ḥanbal wrote me the following letter: 34.3

د مهربانه او رحم والا خدای په نامه. د احمد بن محمد له خوا سعید بن یعقوب ته. اما وروسته: د دنیا د شیانو غوښتل یوه ډول ناروغي ده، او د ځمکنۍ واکمنۍ غوښتل بله ډول ناروغي ده. خو د علم سړی یو طبیب دی. مګر که کله هم وګورې چې یو طبیب پخپله ناروغي ځانته راولي، نو له هغه ځانونه وساته.

In the name of God, full of compassion, ever compassionate From Aḥmad ibn Muḥammad to Saʿid ibn Yaʿqūb Now then: desire for the things of this world is one kind of sickness, and desire for earthly power is another. The man of learning, on the other hand, is a physician. But if you ever see a physician bringing sickness on himself, avoid him.