[احمد بن العباس الشامی:] زه بغداد څخه د حج لپاره وتلم. په لاره کې مې یو داسې سړی وليد چې د تقوا نښې یې پر ځان ښکاره کولې. هغه له ما وپوښتل چې ته له کومې ځایه یې؟ 17.1

[Aḥmad ibn al-ʿAbbās al-Shāmī:] I left Baghdad to make the pilgrimage. On the way I met a man who bore the stamp of piety. He asked me where I was from. 17.1

«له بغداد څخه»، ما ځواب ورکړ، «هغه ښار دومره فاسد شوی دی چې شونډه ده خدای به یې د ځمکې له مخ څخه له هغو خلکو سره یوځای ړنګ کړي چې په کې ژوند کوي. زه ویریدم، نو تښتیدم.» هغه وویل: «بېرته لاړ شه، او مه ویره. په ښار کې د خدای د څلورو دوستانو قبرونه دي چې بغداد د زیان څخه ساتي.» «دوی څوک دي؟» «امام احمد بن حنبل، معروف کرخي، بشر بن حارث او منصور بن عمار.» نو زه بېرته لاړم او قبرونو ته مې ورشوم.

“From Baghdad,” I replied, “which has gotten so corrupt that God is likely to wipe it off the face of the earth along with everyone who lives there. I was afraid, so I ran.” “Go back,” he said, “and don’t be afraid. In the city are the graves of four allies of God who will protect Baghdad from harm.” “Who are they?” “The exemplar Aḥmad ibn Ḥanbal, Maʿrūf al-Karkhī, Bishr ibn al-Ḥārith, and Manṣūr ibn ʿAmmār.” So I went back and visited the graves.