صالح: یادم است که پدرم تکه‌های نان خشک را برمی‌داشت، گرد و غبار آن‌ها را می‌تکاند، در ظرفی می‌گذاشت و روی آن‌ها کمی آب می‌ریخت تا نرم شوند. سپس آن‌ها را با نمک می‌خورد.

[Ṣāliḥ:] I remember seeing my father take dry crusts of bread, dust them off, put them in a dish, and pour some water over them to soften them. Then he’d eat them with salt.

من هرگز ندیدم که او انار، بِه یا هیچ میوهٔ دیگری بخرد، جز خربزه که با نان می‌خورد، و انگور یا خرما، و همین. گاهی مردم برای او غذاهایی در تنور می‌پختند. او عدس، پیه و خرمای شِهریز را در یک ظرف گلی می‌ریخت و بشقابی را کنار می‌گذاشت برای بچه‌ها. آنها را صدا می‌زد و بشقاب را جلوی آنان می‌گذاشت، اما ایشان می‌خندیدند و از خوردن هیچ‌یک از آن خودداری می‌کردند. او اغلب نانش را در سرکه فرو می‌برد. می‌توانستند برای او به ارزش یک درهم پیه بخرند و آن برای یک ماه او کفایت می‌کرد.

I never saw him buy pomegranates, quinces, or any other fruit except for melons, which he’d eat with bread, and grapes or dates, but that’s all. Sometimes people would prepare dishes for him in the oven. He’d put lentils, suet, and Shihrīz dates into a clay pot, and set aside a dish for the children. He would call them and put the dish in front of them, but they would laugh and refuse to eat any of it. He’d often dip his bread in vinegar. They could buy him a dirham’s worth of suet and it would last him a month.

پس از آنکه از دست المتوکل رهایی یافت، روزه گرفتن را آغاز کرد و از خوردن چربی دست کشید. من این احساس را داشتم که او نذر کرده بود که اگر زنده بماند، خوردن چربی را ترک کند. 46.1

After he got away from al-Mutawakkil he started fasting and stopped eating fat. I had the feeling that he had vowed that if he survived he would give up eating fat. 46.1

[المروذی:] النیسابوری، که برای اسحاق بن ابراهیم کار می‌کرد، به من گفت که امیر گفته است: «هرگاه خانوادهٔ احمد برای او غذایی بیاورند، آن را به من نشان دهید.» ۴۶.2

[Al-Marrūdhī:] Al-Naysābūrī, who worked for Isḥāq ibn Ibrāhīm, told me that the emir said, “When Aḥmad’s family brings him a meal, let me see it.” 46.2

آنچه برایش آوردند دو نان تخت و یک خیار بود.

What they brought him turned out to be two loaves of flatbread and a cucumber.

وقتی غذا را به امیر نشان دادم، او گفت: «اگر او بتواند با این زندگی کند، هرگز نمی‌توانیم او را به خود جلب کنیم.»249

When I showed the food to the emir, he said, “If he can live on that, we’ll never win him over.”249

[المروذی:] یک بار در عید از احمد شنیدم که می‌گفت: «دیروز برای ما لوبیا خریدند و خیلی خوب بود.»۲۵۰ ۴۶.3

[Al-Marrūdhī:] Once during the festival I heard Aḥmad say, “Yesterday they bought beans for us, and they were quite good.”250 46.3

[ابو السری:] احمد و من یک‌بار در خانه ابوبکر الاحول بودیم، به مناسبت ختنه‌ی پسرش. من کنار احمد سر سفره نشسته بودم. او داشت غذا می‌خورد، اما وقتی حلوای عسلی و گردو آوردند، دست از خوردن کشید. وقتی ابوبکر او را تشویق کرد که کمی بخورد و گفت که این غذای بسیار عالی‌ای است، او فقط یک لقمه برداشت. 46.4

[Abū l-Sarī:] Aḥmad and I were once at Abū Bakr al-Aḥwal’s house for his son’s circumcision. I was sitting by Aḥmad at the table. He was eating, but then when they brought out a honey nut pudding, he stopped. When Abū Bakr urged him to have some, saying that it was a first-rate dish, he took just one bite. 46.4

[الحسن بن خلف:] در زمان بیماری احمد، المروذی برای کمک نزد من آمد، پس پزشک را پیدا کردم و با هم به خانه احمد رفتیم. پزشک از او پرسید که حالش چطور است. 46.5

[Al-Ḥasan ibn Khalaf:] During Aḥmad’s illness, al-Marrūdhī came to me for help, so I found the doctor and we went to Aḥmad’s house. The doctor asked him how he was feeling. 46.5

«من دیروز خودم را حجامت کردم»، گفت.

“I had myself cupped yesterday,” he said.

«بعد از آن چه خوردی؟» «نان و خمیر غلات تخمیرشده.»251

“What did you eat afterward?” “Bread and fermented grain paste.”251

«چه؟» دکتر فریاد زد. «خودت حجامت می‌کنی و بعد فقط نان و حلوای آرد می‌خوری؟» احمد پرسید: «پس چه چیزی باید بخورم؟»

“What?” exclaimed the doctor. “You have yourself cupped and then eat only bread and grain paste?” “What else am I supposed to eat?” asked Aḥmad.

[حنبل:] هنگامی که احمد بیمار شد، عبدالرحمن روغن بادام تجویز کرد،۲۵۲ اما او از نوشیدن آن امتناع کرد و گفت که می‌خواهد به جای آن روغن کنجد بنوشد. حالش وخیم‌تر شد و آن را برایش آماده کردند، اما وقتی متوجه شد که چیست، آن را کنار زد. ۴۶.6

[Ḥanbal:] When Aḥmad fell ill, ʿAbd al-Raḥmān prescribed almond oil,252 but he refused to drink it, saying he wanted sesame oil instead. His condition grew worse and so they prepared it for him, but when he realized what it was he pushed it away. 46.6

[المَرُّوذِيّ:] سمعتُ أحمدَ يقول: «يديَّ ورجليَّ باردتان، لعلَّ ذلك من الخلِّ والملحِ الذي أضعُه على خبزي.» ۴۶. Note: the Persian rendering should be in Persian script, so here it is correctly: [المَرُّوذِی:] شنیدم که احمد می‌گفت: «دست‌ها و پاهایم سرد است، شاید از سرکه و نمکی باشد که روی نانم می‌ریزم.» ۴۶.7

[Al-Marrūdhī:] I heard Aḥmad say, “My hands and feet are cold. It must be the vinegar and salt I put on my bread.” 46.7

اسحاق بن ابراهیم بن هانئ روایت کرده است: «احمد هرگز چیزی را که با فلفل یا سیر پخته شده بود نمی‌خورد. یک بار با او و چند تن از خویشانش شام خوردم. در حین گفتگو متوجه شدم که پس از هر لقمه، دستش را با دستمالی پاک می‌کرد و می‌گفت: "خدا را شکر!" بعد به من گفت: "خوردن همراه با شکرگزاری بهتر از خوردن در سکوت است."» 46.8

Isḥāq ibn Ibrāhīm ibn Hāniʾ reported: “Aḥmad never ate anything cooked with pepper or garlic. Once I had dinner with him and some of his relatives. As we talked, I noticed that after every bite, he would wipe his hand on a napkin and say ‘God be thanked!’ Later he said to me, ‘Eating with thanks is better than eating in silence.’” 46.8