[ثعلب:] می‌خواستم با احمد بن حنبل دیدار کنم، پس به دنبالش رفتم. وقتی او را یافتم، از من پرسید که رشته‌ام چیست. گفتم: «نحو و عربی.» آنگاه او این آیه را تلاوت کرد: 33.1

[Thaʿlab:] I wanted to meet Aḥmad ibn Ḥanbal, so I went looking for him. When I found him he asked me what my field was. “Grammar and Arabic,” I told him. He then recited: 33.1

ممکن است خود را ناشناس بپنداری.

You may think yourself unnoticed.

اما آن که بالاست، تو را می‌بیند.

But One on high is watching you.

هرگز خواب نمی‌رود و فراموش نمی‌کند.

Never sleeping or forgetting.

هر عملی که در این دنیای پایین انجام می‌شود.

Every deed done here below.

بی‌خبر، ما روزها را می‌گذاریم که بگذرند.

Heedless do we let the days pass.

افزودن گناه به گناه بزرگ.

Adding sin to grievous sin.

از خدا بخواهیم که تمام گناهان ما را ببخشد.

Pray God pardon all our evil.

هنگامی که ما با پشیمانی و توبه به سوی او بازمی‌گردیم.186

When we turn contrite to Him.186

[ثعلب:] نخستین چیزی که از ابن حنبل توجه مرا جلب کرد نگاهش بود: گویی جهنم را که شعله‌ور است پیش روی خود می‌دید.187 به او سلام کردم و او پرسید که من کیستم. 33.2

[Thaʿlab:] The first thing I noticed about Ibn Ḥanbal was his gaze: he looked as if he could see Hell blazing before him.187 I greeted him and he asked me who I was. 33.2

«ثعلب.» «چه نوع دانشی را دنبال می‌کنی؟» گفتم: «شعر و قافیه»، و همان لحظه کاش چیز دیگری گفته بودم.

“Thaʿlab.” “What kind of learning are you after?” “Rhymes and poems,” I said, and immediately wished I had said something else.

«این را بنویس!» گفت. سپس تلاوت کرد:

“Write this down!” he said. Then he recited:

ممکن است خود را ناشناس بپنداری.

You may think yourself unnoticed.

اما آن که بالاست، تو را می‌بیند.

But One on high is watching you.

هرگز خواب نمی‌رود و فراموش نمی‌کند.

Never sleeping or forgetting.

هر عملی که در این دنیای پایین انجام می‌شود.

Every deed done here below.

بی‌خبر، ما روزها را می‌گذاریم که بگذرند.

Heedless do we let the days pass.

افزودن گناه به گناه بزرگ.

Adding sin to grievous sin.

از خدا بخواهیم که تمام گناهان ما را ببخشد.

Pray God pardon all our evil.

هنگامی که ما با پشیمانی و توبه به سوی او بازمی‌گردیم.

When we turn contrite to Him.

پس از گذشت نسل شما۔

Once your generation passes.

همه کسانی که می‌شناختی رفته‌اند.

All those you knew are gone.

ما شما را میان چهره‌های تازه رها می‌کنم.

Leaving you amid new faces.

رها‌شده، بی‌دوست و تنها.188

Abandoned, friendless, and alone.188

همچنین به من روایت شده که علی بن خشرم، احمد بن حنبل را شنید که این آیه را تلاوت می‌کرد: ۳۳.3

It was also reported to me that ʿAlī ibn Khashram heard Aḥmad ibn Ḥanbal recite: 33.3

چه زود می‌گذرند لذت‌های گناه.

How swiftly fly the joys of sin.

شرم چقدر پایدار است.

How long-abiding is the shame.

چه گرانبها است هیجان لذت‌های گناه‌آلود.

How dear the thrill of sinful pleasures.

آتش جاودانه بر تو باد!189

That damn you to eternal flame!189

[الخیّاط:] بخشی از آنچه احمد بن حنبل درباره علی بن المدینی گفته بود را خواندم: ۳۳.4

[Al-Khayyāṭ:] I recited part of what Aḥmad ibn Ḥanbal said about ʿAlī ibn al- Madīnī: 33.4

این پرسش را ترجمه می‌کنم: چرا به آیینی بپیوندی که زمانی آن را ملعون خوانده بودی؟

Why embrace a creed you once called damned?

چرا دین را با منفعت دنیوی معامله کنیم؟

Why barter faith for worldly gain?

آیا یک اعتقاد دروغین یکباره درست به نظر می‌رسید؟

Did a lying creed at once seem true.

یا مامون دوستم را گمراه کرد؟

Or did Mammon lead my friend astray?

من تو را زمانی شناختم که هیچ‌کس نمی‌توانست تو را از راه به در ببرد.

I knew you once, when none could sway you.

از بلندای اعلان، بی‌باکانه، همانجا که ایستادی.

From proclaiming, fearless, where you stood.

ثروت را رها کن، و چیزی از دست نمی‌دهی،190

Let riches go, and you lose nothing,190

اما ایمان، هنگامی که فروخته شود، برای همیشه از دست رفته است.191

But faith, once sold, is gone for good.191