ما اسوهٔ ما، احمد ـ خدا از او خشنود باد ـ به نوشتن کتاب اعتقاد نداشت.

Our exemplar Aḥmad—God be pleased with him—did not believe in writing books.

او از نوشتن آنچه که [پیامبر] فرموده بود یا ثبت پاسخهای او به پرسشهای فقهی، منع کرد.۱۶۳ اگر او غیر از این باور داشت، آثار بسیاری تدوین میکرد و نوشتههای زیادی به نام خود داشت. بنابراین آثار او مجموعههایی از گزارشهای حدیثی است، مانند «المسند المُعلَّل بالراوی» که شامل سی هزار گزارش است.۱۶۴ او به پسرش عبدالله میگفت: «آن مسند را خوب حفظ کن، زیرا مردم به آن نیاز خواهند داشت.» همچنین تفسیر قرآن را گردآوری کرد که شامل ۱۲۰٬۰۰۰ گزارش است،۱۶۵ و «الناسخ و المنسوخ من القرآن»،۱۶۶ «تاریخ تعیین تاریخها»،۱۶۷ و «گزارشهای حدیثی که شعبه روایت کرده است».168

He forbade anyone to write down what he said or to record his replies to legal questions.163 Had he believed otherwise, he would have generated many compilations and had many had many writings to his credit. His works are therefore compilations of Hadith reports, such as the Authenticated Reports Listed by Transmitter, which contains thirty thousand reports.164 He used to tell his son ʿAbd Allāh: “Take good care of that Authenticated Reports because people will need it.” He also compiled the Interpretation of the Qurʾan, which contains 120,000 reports,165 The Abrogating and Abrogated Verses of the Qurʾan,166 Fixing of Dates,167 Hadith Reports Transmitted by Shuʿbah,168

ترتیب معکوس عناصر در قرآن، پاسخ‌هایی درباره قرآن، کتاب بزرگ‌تر درباره آداب حج، کتاب کوچک‌تر درباره آداب حج، و دیگر عناوین، ۱۶۹ ۲۷.1

Transposed Elements in the Qurʾan, Answers Regarding the Qurʾan, The Greater Book on Pilgrimage Rites, The Lesser Book on Pilgrimage Rites, and other titles.169 27.1

اگرچه احمد اجازه نمی‌داد کسی سخنان او را بنویسد، خداوند با این حال به او امکان داد نیات خیرخواهانهٔ خود را تحقق بخشد، و با تضمین انتقال و حفظ گفته‌هایش، این کار را انجام داد. براستی کمتر پرسشی است که او دربارهٔ آن متنی مرتبط ارائه نکرده باشد، چه در اصول فقه و چه در نکات مشخص حقوقی. در بسیاری از موارد، سهم او حفظ شده است، در حالی که کار فقیهانی که نوشتند و اسناد فراهم آوردند از میان رفته است. 272

Although Aḥmad did not allow anyone to write down what he said, God nevertheless allowed him to fulfill his benevolent intentions by ensuring that his words were transmitted and preserved. Few indeed are the questions where he has not contributed a relevant text, whether on the principles of jurisprudence or on specific points of law. In many cases, his contribution has been preserved, whereas the work of jurists who did write and amass documents has been lost. 27.2

[حنبل بن إسحاق:] أحمد بن حنبل جمعنا — أنا وصالح وعبد الله — وقرأ علينا مسنده. نحن الوحيدون الذين سمعوه منه. قال لنا: «هذا كتاب جمعته بعد أن فرزت أكثر من ٧٥٠٫٠٠٠ حديث. فكلما وجدتم المسلمين مختلفين في حديث عن الرسول ﷺ، فانظروا: إن كان الحديث موجودًا في هذا الكتاب فهو المعتمد، وإن لم يكن فلا يُعتدّ به.» ٢٧.3

[Ḥanbal ibn Isḥāq:] Aḥmad ibn Ḥanbal gathered us together—me, Ṣāliḥ, and ʿAbd Allāh—and read his Authenticated Reports to us. We are the only ones to have heard it from him. He told us, “This is a book I put together by sorting through more than 750,000 reports. Whenever you find Muslims disagreeing about a Hadith of the Emissary, check to see if the report is in here. If it’s not, it’s doesn’t count.” 27.3