محمد بن مسلم: ما از احمد بن حنبل آنقدر هیبت داشتیم که با او مخالفت کنیم یا درباره هیچ موضوعی با او بحث کنیم۔ 36۔1

[Muḥammad ibn Muslim:] We were too much in awe of Aḥmad ibn Ḥanbal to disagree with him or argue with him about anything. 36.1

این به خاطر ابهت او و قدرت ایمانی که به او عطا شده بود، بود.194

This was because of how imposing he was, and how intimidating the devotion to Islam he had been blessed with.194

[المَرُّوذِيّ:] الحسنُ بنُ أحمدَ، صاحبُ الجسرِ، الذي كان يسكنُ في جوارِي، حدّثني قال: «لقيتُ إسحاقَ بنَ إبراهيمَ، وفلاناً، وفلاناً» — وكلُّهم من ذوي السلطةِ والمكانةِ — «ولكنّي لم أرَ أحداً أهيبَ من أحمدَ بنِ حنبلٍ. ذهبتُ مرةً لأكلّمَه في أمرٍ، فلمّا رأيتُه ارتعدتُ.» (36)2

[Al-Marrūdhī:] Al-Ḥasan ibn Aḥmad, the superintendent of the bridge, who lived in my neighborhood, told me, “I’ve met Isḥāq ibn Ibrāhīm, and So-and-So, and Soand- So”—all of them men of authority—“but I never saw anyone as overpowering as Aḥmad ibn Ḥanbal. I once went to talk to him about something, and the moment I saw him, I shuddered.” 36.2

الکلبی، رئیس اطلاعات، یک شب به دیدن او آمد، اما او و افرادش آنقدر ترسیده بودند که جرئت نکردند به در خانهٔ او بزنند و در عوض به در خانهٔ عمویش زدند. احمد گفت که صدای در زدن آنها را شنید و پاسخ داد.

Al-Kalbī, the chief of intelligence, once came to see him at night, but he and his men were too intimidated to knock on his door and so knocked on his uncle’s door instead. Aḥmad said that he heard them knocking and answered.

[عَبْدُوس:] احمد یک بار مرا در حال خندیدن دید. هنوز از آن خجالت می‌کشم. 36.3

[ʿAbdūs:] Aḥmad once saw me laugh. I’m still embarrassed about it. 36.3

[القاسم بن سلام:] من با ابویوسف، محمد بن الحسن، یحیی بن سعید و عبدالرحمن بن مهدی نشست‌وبرخاست داشته‌ام، اما هرگز به اندازه‌ای که هنگام نشستن با احمد بن حنبل مرعوب شدم، مرعوب نشده بودم. زمانی که او در زندان بود، به دیدارش رفتم.

[Al-Qāsim ibn Sallām:] I’ve sat with Abū Yūsuf, Muḥammad ibn al-Ḥasan, Yaḥyā ibn Saʿīd, and ʿAbd al-Raḥmān ibn Mahdī, and I was never as intimidated as I was when I sat with Aḥmad ibn Ḥanbal. When he was in prison, I went to visit him.

«کسی نے مجھ سے سوال کیا، لیکن احمد وہاں موجود تھے، اس لیے میں اس کا جواب دیتے ہوئے ڈر گیا۔ 36»4

Someone asked me a question but with Aḥmad there I was afraid to answer it. 36.4

ابن مکرم افزود: «این داستان را برای یعقوب بن شیبه نقل کردم، و او گفت: "احتمالاً او از اشتباه کردن در برابر احمد در آنجا می‌ترسید."»

Ibn Makram added: “I told Yaʿqūb ibn Shaybah this story, and he said, ‘He was probably afraid to make a mistake with Aḥmad there.’”