[محمد بن نصر العابد:] شنیدم که احمد بن حنبل می‌گفت: «اگر فرصتی برای انجام کار خیر یافتی، آن را به تأخیر نینداز!» 31.1

[Muḥammad ibn Naṣr the Worshipper:] I heard Aḥmad ibn Ḥanbal say, “If you have a chance to do something good, don’t wait!” 31.1

از او درباره رفتن برای جهاد در مرزها پرسیدم و او گفت: «صبر نکن، برو!» [الطرسوسی:] من با یحیی الجلاء—که قرار بود از «ابدال» باشد—نزد احمد رفتم. او با فوران، زهیر و هارون الحمال (باربر) بود. ۳۱2

I asked him about going out to fight on the frontiers and he said, “Don’t wait: go!” [Al-Ṭarasūsī:] I went with Yaḥyā l-Jallāʾ—who was supposed to be one of the Substitutes—to see Aḥmad. He was with Fūrān, Zuhayr, and Hārūn al-Ḥammāl (the porter). 31.2

«خدا برکتت دهد، احمد!» گفتم. «بگو: چه چیزی دل انسان را نرم می‌کند؟» او به همراهانش رو کرد و چشمکی زد. سپس مدتی سرش را به زیر انداخت.

“God bless you, Aḥmad!” I said. “Tell me: What softens a person’s heart?” He turned to his companions and winked. Then he bowed his head for a time.