[عبد الله:] پدرم پیش از ظهر روز جمعه درگذشت. محمد بن عبدالله بن طاهر ما را کنار زد و نماز میت را بر او خواند، با آنکه ما و قبیله‌ی بنی هاشم، در حالی که جنازه هنوز در خانه بود، بر او نماز گزارده بودیم. پس از نماز عصر او را دفن کردیم. ۸۲.1

[ʿAbd Allāh:] My father died before noon on a Friday. Muḥammad ibn ʿAbd Allāh ibn Ṭāhir pushed us aside and performed the funeral prayer for him, though we and the tribesmen of Hāshim prayed over the body while it was still in the house. We buried him after the afternoon prayer. 82.1

[صالح:] وقتی پدرم درگذشت، ابن طاهر پیامی فرستاد و پرسید چه کسی بر او نماز خواهد خواند. به او گفتم که من خواهم خواند। 82.2

[Ṣāliḥ:] When my father died, Ibn Ṭāhir sent a message asking who was going to pray for him. I told him I was. 82.2

هنگامی که به صحرا رسیدیم، ابن طاهر را دیدیم که منتظر ما ایستاده بود. نزد ما آمد و تسلیت گفت. تابوت بر زمین گذاشته شد. کمی صبر کردم، سپس جلو رفتم و شروع به صف‌آرایی همه کردم. آنگاه ابن طالوت و محمد بن نصر پیش آمدند و هر یک بازوی مرا گرفتند و گفتند: «برای امیر راه باز کنید!» من خواستم جلوشان را بگیرم، اما مرا کنار کشیدند و سرانجام ابن طاهر نماز را خواند. عزاداران متوجه آنچه رخ داده بود نشدند. روز بعد، وقتی از ماجرا آگاه شدند، کنار قبر به نماز ایستادند. مدت زیادی ادامه داشت: مردم می‌آمدند و کنار قبر نماز می‌گزاردند.