[عبدالله:] پدرم در پایان نمازهای واجب خود اغلب می‌گفت: «خدایا، تو مرا از سجده کردن در برابر هیچ‌کس جز خودت نگه داشته‌ای. همچنین مرا از طلب چیزی از هیچ‌کس جز خودت حفظ کن.» ۶۰.1

[ʿAbd Allāh:] At the end of his ritual prayers, my father often used to say, “God, you have safeguarded me from prostrating myself before any but You. Safeguard me likewise from seeking anything from any but You.” 60.1

در نهایت گفتم: «می‌شنوم که این را زیاد می‌گویی. آیا از پیشینه‌ای پیروی می‌کنی؟» او پاسخ داد: «بله. وکیع بن الجراح این را زیاد می‌گفت، پس همان‌طور که تو اکنون از من پرسیدی، من هم از او پرسیدم. او گفت که شنیده است سفیان ثوری آن را می‌گفت، و سفیان وقتی از او دربارهٔ آن پرسیده بود، گفته بود که آن را از منصور بن المعتمر شنیده است.» [الرزاز:] یک بار که با احمد بن حنبل نماز می‌خواندیم، شنیدم که می‌گفت: «خدایا، اگر کسی از هوای نفس یا رأی شخصی پیروی کرده و گمان کرده که حق با اوست در حالی که در اشتباه است، او را به حق بازگردان تا هیچ‌یک از اعضای این امت گمراه نشود.» ۶۰.2

Finally I said, “I hear you saying that a lot. Are you following a precedent?” “Yes,” he answered. “Wakīʿ ibn al-Jarrāh used to say it often, so I asked him about it, just as you asked me now. He said that he heard Sufyān al-Thawrī say it and that Sufyān, when he asked him about it, said that he heard it from Manṣūr ibn al- Muʿtamir.” [Al-Razzāz:] Once when we were praying with Aḥmad ibn Ḥanbal, I heard him say, “God, if anyone has followed a caprice or an independent judgment, believing that he is right when he is mistaken, return him to the truth so that no member of this community goes astray. 60.2