[بلال الخواص:] من در بیابان بنی اسرائیل بودم که ناگهان مردی را دیدم که کنارم راه می‌رفت. متعجب شدم، اما بعد به من فهمانده شد که او خضر است۔ ۱۶1

[Bilāl al-Khawwāṣ:] I was in the desert of the Israelites when suddenly I found a man walking beside me. I was surprised, but then I was given to realize that he was al- Khaḍir. 16.1

«به خدا سوگندت می‌دهم»، گفتم، «تو کیستی؟» «برادرت خضر.» «می‌خواهم از تو چیزی بپرسم.» «بپرس.» «درباره‌ی الشافعی چه نظری داری؟» «او یکی از اوتاد است.»105

“I ask you by God,” I said. “Who are you?” “Your brother al-Khaḍir.” “I want to ask you something.” “Go ahead.” “What do you think of al-Shāfiʿī?” “He’s one of the Pegs.”105

«احمد بن حنبل چطور؟» «راستگو.»106

“What about Aḥmad ibn Ḥanbal?” “A truth-teller.”106

«و بشر بن الحارث چطور؟» «او آخرین نفر از نوع خودش است.» «پس چگونه است که من می‌توانم شما را ببینم؟» «چون با مادرت مهربان بودی.» [مردی از بغداد:] با کشتی سفر می‌کردم و در جزیره‌ای پیاده شدیم. پیرمردی سفیدموی آنجا نشسته بود. به او سلام کردم و او پرسید از کجا آمده‌ام. ۱۶.2