«سلفی» بودن یا «سنتی» بودن در اصل یک اصطلاح واکنشی است. این اصطلاح برای ایجاد تمایز لازم در برابر «مسلمان مدرنیست» و «مسلمان اصلاح‌طلب» ساخته شد. ویژگی تعیین‌کنندهٔ یک «سنت‌گرا» احترام به خرد مسلمانان گذشته و تردید در اعتبار برتری‌جویی مدرن است. در مقابل، مدرنیست نسبت به خرد مسلمانان گذشته بدگمان است و به برتری‌جویی مدرن ایمانی استوار دارد.

Being a “traditionalist” Muslim is a reactionary term. The term had to be coined in order to make the necessary distinction against “modernist” and “reformist Muslim.” The defining feature of a traditionalist is respect for the intellect of past Muslims and a skepticism in the validity of modern exceptionalism. The modernist, in contrast, is skeptical of the intellect of past Muslims and a firm believer in modern exceptionalism.

به عبارت دیگر، مدرنیست‌ها بر این باورند که ما در زمانه‌ای منحصربه‌فرد زندگی می‌کنیم و این امر ایجاب می‌کند که اسلام به شیوه‌ای عمل شود که پیش‌تر هرگز چنان عمل نشده است. مدرنیست‌ها همچنین غالباً معتقدند که در دوران مدرن، ما به دانشی منحصربه‌فرد دست یافته‌ایم که مسلمانان گذشته از آن بی‌بهره بودند، و همین دانش به ما اجازه می‌دهد اسلام را به شیوه‌ای عمل کنیم که پیش‌تر هرگز چنان عمل نشده است.