آیا پوشیدن حجاب توانمندساز است؟ وقتی فمینیست‌های مسلمان این را می‌گویند، آن را با استناد به مفهوم «انتخاب» توضیح می‌دهند. زن مسلمان از این رو توانمند است که می‌تواند آن‌گونه که می‌خواهد لباس بپوشد. این انتخاب است که قدرت را به او می‌بخشد. اما اگر منظور از توانمندسازی همین باشد، آن‌گاه اگر زنی انتخاب کند که بیکینی یا لباس دیگری بپوشد، آن هم به همان دلیل که مبتنی بر انتخاب اوست، به همان اندازه توانمندساز خواهد بود.

Is wearing the hijab empowering? When Muslim feminists say this, they explain it by appealing to the notion of choice. A Muslim woman is empowered because she can choose to dress as she wants. The choice is what confers the power. But if this is what is meant by empowerment, then if a woman chooses to dress in a bikini or something else, that would be equally empowering since it is based on her choice.

آیا جای تعجب است که دختران جوان مسلمانی که با این تصور از توانمندی بزرگ شده‌اند، کلاً از حجاب چشم می‌پوشند؟ چرا باید به حجاب اهمیت داد، وقتی آنچه مهم است انتخاب و احساس توانمندی است؟ انسان می‌تواند با پوشیدن لباس مد روز، جذاب به نظر رسیدن و جلب توجه پسرها، احساس توانمندی واقعی کند. در جامعه ما، این احساس برای زن یا دختر نوجوان متوسط بسیار توانمندکننده‌تر از پوشاندن خود و نگاه شدن از سوی مردم و امثال آن است.

Is it any wonder that young Muslim girls who have been raised on this notion of empowerment choose to forego the hijab entirely? Why bother with the hijab when what is important is choice and feeling empowered? You can feel really empowered wearing fashionable clothes, looking sexy, getting guys to notice you. That feels a lot more empowering to the average woman or teen girl in our society than covering up, getting stared at by people, etc.

بیایید کلیشه‌های «توانمندسازی» را کنار بگذاریم، چون حتی اگر این واژه‌ها برای برخی افراد در زمانی معنا داشته باشد، در پایان روز، ضررش بسیار بیشتر از سودش بوده است.

So let’s drop the “empowerment” cliches please because, even if it did make sense to some people at some point, at the end of the day, it has done a lot more harm than good.

آنچه بسیار طنزآمیز است این است که اگر واقعاً بخواهیم دربارهٔ حجاب از منظر توانمندسازی سخن بگوییم، راهی بسیار آشکار و قانع‌کننده برای این کار وجود دارد. معلوم می‌شود که خود را پوشاندن، در عین حضور آشکار پنهان ماندن، و خود را از دید عمومی محفوظ داشتن، به‌طور جهانی توانمندساز شمرده می‌شود. به سازمان‌های اطلاعاتی و پنهانی مانند سیا، MI6 و دیگر نهادهای مخفی فکر کنید. بخش بزرگی از قدرت آن‌ها از دور بودن از دید عموم و از پنهان بودن سرچشمه می‌گیرد.

What is amazingly ironic is that, if we really want to talk about hijab in terms of empowerment, there is a very obvious and compelling way to do so. As it turns out, covering yourself, hiding in plain sight, shielding yourself from public view is universally understood as empowering. Think of the CIA, MI6, and other secret, covert agencies. A large part of their power comes from being out of public view and being hidden.

قدرتمندترین افراد جهان از دید عمومی دور می‌مانند. آنان از روزنامه‌های زرد و عکس‌های تبلیغاتی پرهیز می‌کنند. برای نمونه، قضات دیوان عالی ایالات متحده به خلوت‌گزینی شهره‌اند. بسیاری از دیدارهای میان ثروتمندترین افراد جهان و سیاستمداران پشت درهای بسته انجام می‌شود.

The most powerful people of the world stay out of public view. They avoid the tabloids and the photo ops. The US Supreme Court judges, for example, are notoriously private. Many of the meetings between the world’s richest people and politicians happen behind closed doors.

و این چیز تازه‌ای نیست. سلطان‌ها و پادشاهان گذشته در پرهیز از دیده شدن از سوی مردم عادی هنرنمایی می‌کردند. دیده شدن به دست مردم عادی، کاهنده‌ی جایگاه انسان به شمار می‌رفت. اگر ناچار بودند از کوچه‌های عمومی عبور کنند، برخی سلطان‌های عثمانی حتی نقاب می‌زدند تا دیده نشوند. این کار با سیاستمداران و فرمانروایان امروزی که با لیموزین‌های سیاه و شیشه‌های دودی سوار می‌شوند، تفاوت چندانی ندارد.

And this is not something new. Sultans and kings of the past made an art out of avoiding the gaze of the commoner. To be seen by regular people was seen as diminishing to one’s status. If they had no choice but to travel through common streets, some Ottoman sultans would even don the veil to avoid being seen. This is not unlike modern politicians and rulers riding in their black limos with tinted windows.

اما به هر دلیلی، امروزه مردم فکر می‌کنند که آشکار ساختن همه چیز برای دیدن همگان، چیزی است که به آدمی توانمندی می‌بخشد. چقدر نادانی! چقدر خلاف عقل سلیم! آنان نه تنها بدن‌های خود را برهنه می‌کنند، بلکه حتی جزئیات صمیمی زندگی خصوصی خود را به نمایش می‌گذارند. شبکه‌های اجتماعی ورود غریبه‌ها به خانه‌ی انسان را روز به روز آسان‌تر می‌کنند. این درست نقطه‌ی مقابل توانمندی است. این یعنی خود را به چشم دیگران برده کردن. به جای آنکه کنترل اطلاعاتی را که مردم درباره‌ی شما دارند در دست داشته باشید، آن را رایگان در اختیارشان می‌گذارید و کلید روح خود را به دستان آنان می‌سپارید.

But for some reason, people today think that baring it all for all to see is what is empowering. How foolish. How contrary to common sense. Not only do they uncover their bodies, they even display the intimate details of their private lives. Social media makes it increasingly easy to let strangers into your home. This is the opposite of empowering. This is enslaving yourself to the eyes of others. Instead of controlling the information people have about you, you give it away for free, handing them the key to your soul.

سایر جوامع ارزش حریم خصوصی را درک می‌کنند، اما امروزه این مفهوم بر اثر نفوذ ایدئولوژی‌های فاسدی همچون فمینیسم برای ما به‌شدت فرسوده شده است. از این منظر می‌توانیم به حکمت احتمالی حجاب بیندیشیم. زنان، برخلاف مردان، قطعاً چیزهای بیشتری دارند که مورد طمع قرار می‌گیرد، هرچند مردان نیز چیزهای زیادی برای پنهان کردن دارند. اما در نهایت زنان اطلاعات بیشتری برای پنهان کردن دارند، به تعبیری. آنان در معرض نگاه شکارگرانه دیگران، چه مردان و چه حتی زنان، آسیب‌پذیرترند. این صرفاً به‌سبب ویژگی‌هایی است که خداوند به زنان عطا کرده است. پس با توجه به این داشته‌ها، آیا زنان باید همه‌چیز را رایگان ببخشند؟ می‌توانستند، اما این کار خلاف عقل و خرد سلیم می‌بود. نه‌تنها فرصتی بزرگ از دست می‌رفت، بلکه آنان را در هزار راه مختلف در معرض آسیب قرار می‌داد.

All societies understand the value of privacy but this is a concept that has been thoroughly eroded for us today due to the influence of corrupt ideologies like feminism. Seen in this light, we can reflect on a possible wisdom of the hijab. Women, as opposed to men, certainly have more that can be coveted, though men have much to hide as well. But women ultimately have more information to hide, so to speak. They are more vulnerable to the predatory gaze of others, whether those of men or even women. This is just due to the qualities Allah has given women. So given these assets, should women just give away everything for free? They could, but that would be contrary to reason and common sense. Not only would it be a major lost opportunity, it would also make them vulnerable to harm in a thousand different ways.

حقیقت آن است که زنان در گذشته ارزش والای دوری از دیدِ عمومی را درک می‌کردند و از این قدرت برای اهداف شخصی خود بهره می‌بردند، چه اجتماعی، چه مالی، چه خانوادگی و حتی چه سیاسی. اما پژوهشگران و دانشگاهیان امروزی به‌سادگی می‌اندیشند: «آن زنان مسلمان بیچاره و بی‌قدرت و بی‌صدا و حجاب‌هایشان. چه خفت‌آور. چه ستمگرانه. چه فاجعه‌ای!» و نمی‌دانند که خودشان هستند که در یک فاجعه زندگی می‌کنند.

Fact of the matter is, women in the past understood the high value of not being available for public view and they leveraged this power for their personal ends, whether social, financial, familial, or even political. But modern academics and researchers simplistically think, “Those poor powerless, voiceless Muslim women and their veils. How degrading. How oppressive. What a tragedy!” Little do they know that they’re the ones living a tragedy.

و البته، ما می‌دانیم که دلیل نهایی پوشیدن حجاب، اطاعت از الله و پیروی از فرمان‌های Ú©Ű§Ù† با ۧحŘȘرام Ùˆ Ű§Ř®Ù„Ű§Ù‚ ۔ۧÙپ Ű§Ű³Ű™. Ű§Ù„Ù„Ù‡ Ř¨Ù‡ŰȘر Ù…ÛŒâ€ŒŰŻŰ§Ù†ŰŻ.

And of course, we know that the ultimate reason one wears hijab is to be obedient to Allah and follow His Commands with devotion and sincerity. Allah knows best.