طریقهٔ لباس پوشیدن (یا برهنگی) ما میتواند تأثیر منفی بر دیگران بگذارد. هم اخلاق اسلامی و هم قانون سکولار این را میپذیرند. از نظر اسلامی، برای نمونه، میدانیم که نگاه بر قلب و ذهن اثر میگذارد. اگر جامعه سرشار از تصاویر افرادی در حالت برهنگی باشد و خیابانها پر از مردان و زنانی شود که بدنهای خود را به نمایش میگذارند، این امر به فساد و تباهی گسترده منجر میشود. اما حتی فرهنگ سکولار نیز پیامدهای منفی چنین برهنگیای را میشناسد. این را میتوان از آنجا دریافت که مدارس و دیگر نهادها قوانین پوشش سختگیرانهای دارند. همچنین، همهٔ کشورها قوانین مربوط به هتک عفت علنی دارند. و حتی مطالعات علمی متعددی درباره آسیبهای روانشناختی و عصبی پورنوگرافی به تفصیل انجام شده است.

The way we dress (or undress) can negatively impact others. Both Islamic ethics and secular law acknowledge this. Islamically, for example, we know that the gaze affects the heart and mind. If society is saturated with images of people in a state of undress and the streets are full of men and women flaunting their bodies, this leads to corruption and widespread fasad. But even secular culture recognizes the negative consequences of such nudity. This is proven by the fact that schools and other institutions maintain strict dress codes. Also, all countries have indecent exposure laws. And there have even been numerous scientific studies expounded on the psychological and neurological harms of pornography.

این‌که لباس‌های شما اهمیت دارد، و این‌که فمینیست‌ها ادعا کنند «زنان می‌توانند هر طور که بخواهند لباس بپوشند یا برهنه شوند و هیچ کس حق ندارد به آن‌ها چیزی بگوید»، اشتباه است و به‌شدت ویرانگر. بله، مردم حق دارند به زنان بگویند چگونه لباس بپوشند. در واقع، دولت‌های غربی وقتی به «رفتار نامناسب در ملأ عام» می‌رسد، همین حق را برای گفتن این‌که زنان (و مردان) چگونه لباس بپوشند اعمال می‌کنند. پس اگر دولت‌های غربی این حق را اعمال می‌کنند، چرا قانون اسلام نتواند؟ اصل زیربنایی یکی است، جز این‌که آنچه جامعه غربی «نامناسب» می‌داند، لزوماً همان چیزی نیست که قانون اسلام نامناسب می‌شمارد. آنچه جامعه غربی نامناسب می‌داند، به شدت تحت تأثیر فرهنگ متغیر است. در مقابل، معیارهای اسلامی بر پایه حکمت جاودانه آفریدگار انسان‌ها استوار است، که سرشت ما را می‌شناسد و می‌داند چه چیزی واقعاً سودمند و چه چیزی زیان‌بار است.

The point of all this is to show that: Yes, your clothes matter and it is wrong and deeply destructive for feminists to claim that “women can dress or undress however they want and no one has the right to tell them otherwise.” Yes, people do have that right to tell women how to dress. In fact Western governments exercise that right to tell women (and men) how to dress when it comes to what they define as “indecent exposure.” So, if Western governments exercise that right, why can’t Islamic law? It’s the same underlying principle, except that what Western society considers “indecent” is not exactly what Islamic law considers as such. What Western society considers indecent is highly influenced by changing culture. In contrast, Islamic standards are based on the timeless wisdom of the Creator of human beings, who knows our nature and knows what is truly beneficial or harmful.

در قرآن کریم درباره‌ی پوشش زنان، آمده است:

Consider the Quranic on the issue of women’s dress:

الأحزاب [Q33:59]

Al-Ahzab [Q33:59]

یکی از اهداف اصلی حجاب که در این آیه به روشنی بیان شده، پیشگیری از آزار و اذیت است. اینجاست که حکمت حجاب آشکار می‌شود: این که حجاب از نظر عینی سودمند است، عقلانی است و بیشترین کمک را به عدالت در سطح فردی و اجتماعی می‌کند. برخلاف آنچه مسلمانان مدرنیست به نظر می‌رسد باور دارند، حجاب آیینی توخالی با معنای نمادین صرف نیست. اندیشه سکولار می‌خواهد حجاب را در بهترین حالت یک بقایای فرهنگی بی‌ارزش اخلاقی و در بدترین حالت ابزاری غیرعملی برای ستم مردان، و نه چیزی بیشتر، معرفی کند. این نگرش سکولار است که حجاب و بیکینی را یکسان بداند و بگوید هر دو به یک اندازه بیانگر آزادی زن‌اند، زیرا هر دو نشان انتخاب او و در نتیجه توانمندی‌اش هستند. نه، حجاب از نظر عملی، عقلانی و اخلاقی برتر است. به جای تکرار کلیشه‌های کهنه درباره «قدرت انتخاب»، به این برتری افتخار کنید. آیا باور ندارید که خداوند حجاب را برای هدفی، حکمتی و سود بشریت واجب کرده است؟ اگر چنین باورید، پس باید ادعای مدرنیستی را که نشان دادن بدن برای مردم چیز خوبی است رد کنید. باید این ایده را رد کنید که هر کس حق دارد خود را به میل خویش آشکار سازد. باید باور داشته باشید که حجاب فایده عملی دارد، همان‌گونه که فایده عملی پرهیز از شراب، قمار، گوشت خوک و مانند آن را به آسانی درک می‌کنیم. البته اگر در جامعه غیرمسلمان زندگی می‌کنید، تقریباً هرگز امکان «تحمیل» این باورها بر دیگران وجود ندارد. اما این به آن معنا نیست که نتوانید باور داشته باشید این احکام درست‌ترین، عادلانه‌ترین و سودمندترین برای همه بشریت است و این که شیوه‌هایی که در اطراف ما جریان دارد زیان‌بار و علت فساد و رنج است. پروراندن و تقویت این باور، از جمله برای این‌که فرزندانمان در آینده حجاب شرعی را رعایت کنند، اهمیت دارد. اگر ما این فایدهٔ عملی حجاب را باور نداشته باشیم، احتمال کمی وجود دارد که بسیاری از نسل آینده احساس نیاز کنند که چیزی را بپذیرند که آن را ژست‌های نمادین تهی یا یادگارهای فرهنگی یک نسل گذشتهٔ نااندیشمند می‌بینند. در واقع، این همان چیزی است که امروز نه تنها در میان جوانان، بلکه در چند نسل گذشته نیز می‌بینیم. اگر به وضعیت ما نگاه کنید، زنان مسلمان امروز به‌صورت گسترده حجاب را کنار می‌گذارند. چرا چنین است؟ و این بدان معنا نیست که تنها زنان مسلمان مقصرند یا کسی را که حجاب نمی‌پوشد سرزنش کنیم. نه، همه‌مان مسئولیم و همه‌مان در تلاشیم. اما بیایید با ذهنی روشن تلاش کنیم.

One of the central purposes of covering is spelled out very clearly in this verse: To avoid molestation and harassment. Here we see the wisdom of hijab, how it is objectively beneficial, how it is rational and most conducive to justice on the personal and societal level. Contrary to what modernist Muslims seem to believe, hijab is not an empty ritual with only symbolic significance. It is secular thought that wants to portray the hijab as a mere cultural fossil with no moral relevance at best, and as an impractical tool of oppression by men and nothing else at worst. It is a secular mindset to equate the hijab and the bikini and say that they are both equally expressions of women’s freedom because they both represent a woman’s choice and therefore her empowerment. No, hijab is practically, rationally, and morally superior. Be proud of that instead of repeating stale cliches about “the power of choice.” Do you not believe that Allah has commanded the hijab for a purpose, a wisdom, and the benefit of humanity? If so, then you should reject the modernist claim that it is a good thing for people to expose their bodies. You should reject the idea that everyone has a right to expose themselves to their own liking. You should believe that there is a practical benefit for hijab in the same way that there is a practical benefit that we readily recognize in avoiding alcohol, gambling, pork, etc. Obviously, if you live in a non-Muslim society, there’s hardly ever a possibility of “imposing” these beliefs on others. But that doesn’t mean you cannot believe that these injunctions are the most correct, just, and beneficial for all of humanity and that the way things are done all around us is detrimental and the cause of corruption and suffering. Cherishing and nurturing this belief is important if, among other things, we want our children to observe proper hijab in the future. If we don’t believe that hijab has this practical benefit, there is little chance many in the next generation will feel the need to adopt what they will see as empty symbolic gestures or cultural relics of a prior, unenlightened generation. Indeed, this is what we see today, not only among the youth but also the previous few generations. If you look at our condition, Muslim women today are leaving the hijab en masse. Why is that? And this is not just to say that it is Muslim women who are at fault or to blame anyone who does not wear hijab. No, we are all responsible and we are all struggling. But let’s struggle with clear-mindedness.