مهم این نیست که چه چیزی را انتخاب می‌کنید، بلکه این واقعیت است که شما انتخاب دارید.

What matters is not what you choose but the fact that you have a choice.

این چنین است که سکولاریسم لیبرال تلاش می‌کند هدایت الهی را بی‌اثر کند. اگر تنها چیزی که اهمیت دارد انتخاب باشد و آنچه در نهایت برمی‌گزینید بی‌ربط باشد، پس چه نیازی به هدایت دارید؟ چه نیازی دارید به نوری که شما را به راه درست رهنمون شود، به تصمیم‌هایی که شما را به خوشبختی و موفقیت برساند؟

This is how liberal secularism attempts to nullify Divine guidance. If all that matters is choice and what you actually end up choosing is irrelevant, then what need do you have for guidance? What need do you have for light pointing you in the right direction, pointing you to the decisions that will bring you happiness and success?

آیا هیچ نظام فلسفی یا اخلاقی‌ای به اندازهٔ سکولارلیبرالیسم تهی است؟ سایر نظام‌های ساختهٔ بشر دست‌کم می‌کوشند با توصیه‌های عملی و اصولی که در نظر، باید به سعادت فردی و جمعی بینجامد، انسان را هدایت کنند. اما سکولارلیبرالیسم به این کار اعتنایی ندارد. به باور آن، تنها چیزی که لازم است این است که انسان بدون هیچ مانعی انتخاب کند. هر انتخابی! حتی اگر انسان مخرب‌ترین، پست‌ترین و بی‌معناترین انتخاب را بکند، تا زمانی که آن را «آزادانه» برگزیده باشد، از نداشتن انتخاب، یا بدتر از آن، از این‌که خدا به او بگوید انتخاب درست کدام است و او را برای انتخاب نادرست سرزنش کند، بی‌نهایت بهتر است.

Is there any philosophical or ethical system as vacuous as liberal secularism? Other man-made systems at least make an attempt to guide humanity with practical advice and principles that, in theory, should lead to individual and collective felicity. But liberal secularism doesn’t bother with that. All we need, according to it, is just to make a choice without any hindrance in doing so. Any choice! Even if you choose the most destructive, vile, nonsensical choice, as long as you “freely” made that choice, it is infinitely better than not having a choice or, worse, having God tell you what is the right choice and making you feel bad for making the wrong choice.

هرگز شیوه‌ای ناهمگون‌تر از این طرز تفکر وجود نداشته است. و با این حال، همین طرز تفکر است که بر دل‌های انسان‌های امروزی حکم می‌راند.

There never was a more incoherent way of thinking. But it is this thinking that rules the hearts of modern men.