در برخی حوزه‌ها مفهومی به نام کثرت‌گرایی وجود ندارد. در علم، برای نمونه، فرض بر این است که تنها یک پاسخ درست وجود دارد. البته ممکن است نظریه‌های رقیب متعددی وجود داشته باشد، اما در نهایت فرض بر این است که یکی از این نظریه‌ها درست است و وظیفه‌ی دانشمندان این است که بررسی کنند، بحث کنند، تحلیل کنند، با دقت بسنجند و تلاش کنند به آن پاسخ برسند.

When it comes to certain fields, there is no such concept as pluralism. In science, for example, it is assumed that there is only one right answer. Sure, there can be multiple competing theories, but ultimately one theory is assumed to be the correct one and it is the job of scientists to investigate, to debate, to analyze, to carefully consider, and to work to come to that answer.

در مقابل، امروزه به ما یاد نمی‌دهند که هیچ دینی را درست یا نادرست بدانیم. بلکه دین به هویت شخصی، احساسات شخصی و آنچه فرد به‌صورت ذهنی آن را واقعیت می‌پندارد، مربوط است. دین دربارهٔ حقایق و دانش نیست؛ بنابراین این استدلال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان هر دینی را «درست» یا «حق» دانست؟ اگر از این دیدگاه ذهن‌گرایانه (سوبژکتیویستی) به دین نگاه کنید، ممکن است تمایل پیدا کنید که به نوعی بگویید «همهٔ ادیان به یک شکل حق‌اند».