به فرانسوی‌ها باید احترام گذاشت. آن‌ها درباره‌ی اینکه کدام بخش‌های بدن باید پوشیده شود و کدام نباید، دیدگاه‌های قوی‌ای دارند.

You have to admire the French. They have strong views about what parts of the body should and should not be covered.

مسلمانوں کے ہاں ماضی میں اس بارے میں سخت آراء پائی جاتی تھیں کہ بدن کے کون سے حصے ڈھانپے جانے چاہئیں اور کون سے نہیں۔

Muslims used to have strong views about what parts of the body should and should not be covered.

فرانسوی‌ها دیدگاه‌های خود را بر پایه برخی مفاهیم مبهم و بی‌پایه‌ی فرااخلاقی درباره‌ی کرامت انسانی بنا می‌کنند و البته بر انکار خداوند تکیه دارند. اما اعتقاد آنان بی‌همتاست.

The French base their views on some vague, baseless metaphysical notions of human dignity and, of course, a rejection of God. But their conviction is unmatched.

مسلمانان دیدگاه‌های خود را بر پایه تعهدشان به خدا، قوانین او، و استوار بودن اخلاق دینی و معنوی بنا می‌کنند. اما ظاهراً همه این‌ها در برخی از ایشان، دست‌کم آن اعتقاد راسخی را که فرانسویان از آن برخوردارند، برنمی‌انگیزد.

Muslims base their views on their commitment to God, His laws, and the grounding of religious and spiritual ethics. But apparently all that does not inspire real conviction in some of them, at least not the conviction the French enjoy.

پس از همه‌ی این‌ها، فرانسوی‌ها آماده‌اند که با صراحت ادعا کنند و بگویند: «این همان چیزی است که شایسته است. این همان چیزی است که درست است.» بیشترین پاسخی که برخی مسلمانان می‌توانند در برابر این موضع بدهند این است: «آری، احتمالاً حق با شماست. اما شاید برخی زنان گهگاه بخواهند حجاب بپوشند و اگر شما موافق باشید، انتخاب آنان باید محترم شمرده شود. و اگر نه، پس شرم بر شما که به انتخاب آنان احترام نمی‌گذارید، آه و افسوس!» چرا فرانسوی‌ها یا هر کس دیگری باید به چنین سخنی احترام بگذارد؟ آنان بر این باورند که حجاب اساساً توهینی به تمدن است. آنان آن را امری زشت و نفرت‌انگیز می‌دانند. برای آنچه که انسان آن را از نظر اخلاقی منزجرکننده می‌یابد، احترامی وجود ندارد.

After all, the French are willing to stake a claim and say boldly, “This is what is proper. This is what is right.” The most some Muslims can say in response to this is, “Yeah, you’re probably right. But maybe some women want to wear a veil every now and then and their choice should be respected if that’s OK with you. And if not, then shame on you for not respecting their choice, boo hoo hoo.” Why should the French or anyone else respect that? They believe that the veil is fundamentally an affront to civilization. They believe it is an abomination. There is no respect for what one finds morally detestable.

رضایت دادن به بحث در سطح اخلاقی را کنار بگذاریم؛ به‌جای آن که جسارت پیدا کنیم و استدلال‌های عمیق‌تری مطرح کنیم که به ریشهٔ مسئله برسند، و با پافشاری، فرض‌ها و ناسازگاری‌های نهفته در نگرش فرانسوی و غربی به بدن انسان، برهنگی، جنسیت و جنس را زیر سؤال ببریم، ما خرسندیم که بنشینیم و از «احترام به انتخاب» و «آزادی مذهبی» و این‌گونه ناله‌های بی‌پایه بنالیم؛ واژگانی که حتی از زبان و سنت فکری خودمان نیستند، بلکه از آن‌رو به کار می‌بریم که گمان می‌کنیم دیگران آن‌ها را خواهند پذیرفت.

Rather than address the issue on that moral level, rather than find a backbone and make the deeper arguments that cut to the core of the issue and doggedly interrogate the assumptions and inconsistencies underlying French and Western attitudes about the human body, nudity, sex, and gender — rather than do this serious work, we are content to sit and whine about ‘respecting choice” and “religious freedom” and all this nonsense which is not even our vocabulary, it’s not a part of our intellectual tradition, but we use it anyway because we think others will accept it.

خبر فوری. آنها این کار را نخواهند کرد.

Newsflash. They won’t.

این‌که کلاه را برای فرانسوی‌ها برمی‌دارم. ای کاش برخی از این مسلمانان ذره‌ای از اعتقاد شما را داشتند؛ آن‌وقت این مسلمانان بودند که معیارهای پوشش را برای شما تعیین می‌کردند، نه برعکس.

So a tip of the hat to the French. If only some of these Muslims had an ounce of your conviction, it would be Muslims setting standards of dress for you instead of the other way around.