سکولاریسم تماماً به وسایل مربوط است و به شکلی فعال مردم را از اهداف دور می‌کند، زیرا اهداف قلمرو دین است.

Secularism is all about the means and actively distracts people from the ends. Because the ends are the domain of religion.

سکولاریسم به شما اهمیت عمل را خواهد گفت، اما دربارهٔ نتایج آن فقط ادعاهای مبهم خواهد داشت؛ زیرا نتایج قلمرو دین است.

Secularism will tell you the importance of action but will only give you vague assertions about the results. Because results are the domain of religion.

سکولاریسم به شما خواهد گفت که باید رأی بدهید، اما هیچ چشم‌انداز اخلاقی جوهری‌ای به شما نمی‌دهد که بر اساس آن رأی بدهید. زیرا چشم‌اندازهای اخلاقی جوهری، قلمرو دین هستند.

Secularism will tell you that you have to vote but won’t give you a substantive ethical vision on the basis of which to vote. Because substantive ethical visions are the domain of religion.

سکولاریسم به شما می‌گوید که به همه به یک اندازه احترام بگذارید، اما نمی‌گوید که «قابل احترام بودن» یعنی چه. زیرا هسته‌ی احترام و قابل احترام بودن، قلمرو دین است.

Secularism will tell you to respect everyone equally but won’t tell you what it means to be respectable. Because the core of respect and respectability is the domain of religion.

شاید گمان کنید که همه‌ی این‌ها به آن معناست که هرچه مردم سکولارتر می‌شوند، بی‌طرف‌تر می‌گردند، از هر امر اخلاقی‌ای که بار ارزشی داشته باشد دورتر می‌شوند و از هر معنایی گسسته‌تر می‌گردند.

You might think that all this implies that as people become more secular, they become more neutral, more detached from anything of ethical substance, more disconnected from anything of meaning.

اما شما در این کار اشتباه خواهید کرد، زیرا دل هرگز نمی‌تواند خالی باشد. خلأیی که سکولاریسم لیبرالِ پوچ پدید می‌آورد، به‌سرعت با آثار فرهنگیِ پست پر می‌شود که شرکت‌های بزرگ تولید می‌کنند و رسانه‌های جمعیِ سودمحور، آمادهٔ پخش و عادی‌سازیِ فاحشه (فحشای آشکار و تباهیِ اخلاقی) و تحقیر، آن‌ها را منتشر می‌کنند. این همان دینِ توده‌ها می‌شود، و محتوای شخصیتشان. این پایان کار است، و هدفی که سکولاریسم به‌طور آگاهانه برای رسیدن به آن طراحی شده: اینکه شما را بردهٔ مطیع کند.

But you would be wrong because the heart can never be empty. The emptiness created by liberal secular vacuousness is quickly filled up with base cultural artifacts produced by corporate conglomerates and disseminated by a profit-driven mass media at the ready to broadcast and normalize fahisha (obscene iniquity) and denigration. This becomes the religion of the masses, the contents of their character. This is the end, the purpose that secularism is meant to produce by design: To make you an obedient slave.

«الأعمال بالنيات» همان پادزهر این زهر است؛ پیوسته اعمال و هستی‌ات را به سرچشمه‌اش پیوند دادن. عمیقاً در هدف و غایت خویش اندیشیدن. این چیزی است که تنها آفریدگارت، آن‌که تو را آفرید، می‌تواند عطا کند. پس دلت را از رسوبات فرهنگ پست لیبرال، سکولار و مصرف‌گرای پاک کن و خود را به تنها چیزی که ارزش حقیقی دارد پیوند بزن. این همان وسیله (پیوند یا وسیلت) است که جُسته می‌شود.

“Actions are by intentions” is the antidote for this poison. Constantly connecting your acts and your existence to their Source. Deeply reflecting on your purpose and your ends. This is something that only your Creator, the One who made you, can provide. So cleanse your heart of the accretions of base liberal secular consumerist culture and connect yourself to the only thing of true worth. This is the wasila (connection or means) that is sought.