رسانه‌های جریان اصلی به این هدف دارند که تا حد ممکن برای تعداد هرچه بیشتری از مردم مرتبط باشند، به این دلیل ساده که بینندگان بیشتر یعنی پول بیشتر. پیامد ناخواسته، اما نه چندان بی‌قصد، این امر نوعی نیهیلیسم نسبت به حقیقت است.

Mainstream media aims to be as relevant as possible to as many people as possible for the simple reason that more viewers mean more money. The not-so-unintentional consequence of this is a kind of nihilism about the truth.

حقیقت چیزی نیست که، صادقانه بگویم، CNN، Fox News یا هیئت تحریریه روزنامه نیویورک تایمز واقعاً به آن علاقه داشته باشند. رسانه‌هایی از این دست خود را به صرفِ «ایجاد بحث» و پوشش «همه‌ی جنبه‌های یک موضوع» محدود کرده‌اند. اما همه‌ی مسائل چند جنبه ندارند و همه‌ی امور نیازمند بحث‌های بی‌پایان نیستند. برخی مسائل به آسانی حل می‌شوند یا با پژوهش و تحلیلِ خوب می‌توان آن‌ها را به‌طور رضایت‌بخشی حل کرد. اما جز چند موضوعِ مورد اتفاق، رسانه‌های جریان اصلی تمام تلاش خود را می‌کنند تا از حل شدن مسائل جلوگیری کنند؛ و این کار را با بزرگ‌نمایی صداهای بیش‌ترین بی‌اطلاعی، جانب‌داری و عقیده‌ی غیرمنطقی انجام می‌دهند.

The truth is not something CNN, Fox News, or the New York Times editorial board are really interested in, frankly. Outlets such as these have relegated themselves to merely “fostering debate” and covering “all sides of an issue.” But not all issues have multiple sides and not all matters require endless debate. Some issues are easily resolved or can be satisfactorily addressed through some quality research and analysis. But outside a handful of topics of consensus, the mainstream media tries its best to avoid resolution. It does this by amplifying the most misinformed, biased, and irrationally opinionated voices.

در بحث سلاح گرم که در ایالات متحده تقریباً هر ۵ تا ۶ هفته در چرخه خبری مطرح می‌شود، با وجود ظاهر آشفته‌ی بحث، پاسخ‌های روشنی به برخی پرسش‌های بنیادین درباره خشونت با سلاح گرم، نرخ قتل، تیراندازی‌های دسته‌جمعی و مانند آن وجود دارد. حتی اگر هم‌اکنون پاسخ قطعی نداشته باشیم، دست‌کم روش‌های پژوهشی عقلانی و علمی برای پرداختن به این پرسش‌ها موجود است. هر کسی که صادقانه به حقیقت این موضوع علاقه‌مند باشد، باید برای رسیدن به پاسخ‌های استوار از همین روش‌ها پیروی کند. رسانه‌های اصلی، با همه امکاناتی که دارند، باید مسئولیت انجام چنین پژوهش‌هایی را بر عهده بگیرند یا زمینه را برای کسانی که توانایی انجام آن را دارند فراهم کنند، و سپس نتایج را گسترده و همگانی منتشر سازند. و اگر نتایج همچنان مبهم باشد، دست‌کم گفت‌وگوی پیرامون آن آگاهانه‌تر خواهد بود.

Consider the gun “debate” that crops up every 5 to 6 weeks in the news cycle in the US. Despite all appearances, there are clear answers to some of the fundamental questions everyone should have about gun violence, homicide rates, mass shootings, etc., and even if we don’t have answers now, at least there are research methodologies that can be pursued in a rational, scientific way to address those questions. Anyone who is sincerely interested in the truth of the matter would want to follow those methodologies in seeking robust answers. With all its resources, the mainstream media should be responsible for conducting such research and/or enabling those who can do so, and then disseminate the results far and wide. And if the results are still ambiguous, then at least the pursuant conversation would be an informed one.

اما این چیزی نیست که رسانه‌ها به دنبال آن هستند. چون آن‌ها به حقیقت اهمیتی نمی‌دهند. آن‌ها به بیننده و خواننده اهمیت می‌دهند، و این یعنی پاسخ‌گویی به کم‌ترین سطح مشترک. و با توجه به وضعیت بحرانی سواد و آموزش در ایالات متحده، به‌ویژه در زمینه‌ی تحلیل منطقی، علم و مانند آن، این سطح مشترک واقعاً بسیار پایین است.

But that is not what the media is interested in. Because they are not interested in the truth. They are interested in viewership/readership and that means catering to the lowest common denominator. And given the abysmal state of literacy and education in the US — especially when it comes to logical analysis, science, etc. — that common denominator is quite low indeed.