بسیاری (اما نه همه) کسانی که با این ادعا مشکل دارند که «اسلام به آزادی دین احترام نمی‌گذارد»، در واقع با این ایده مشکل دارند که خدا به آزادی دین احترام نمی‌گذارد. این در واقع هسته‌ی اصلی مشکل آنان است. این ایده که تنها یک دین نزد خدا پذیرفتنی است، برای ایشان ذاتاً ناپسند است. چگونه ممکن است خدا به آزادی وجدان مردم احترام نگذارد؟ چگونه ممکن است خدای رحیم به آزادی انتخاب مردم احترام نگذارد؟

Many (but not all) of those who have a problem with the claim, “Islam does not respect freedom of religion,” actually have a problem with the idea that God does not respect freedom of religion. That is really the core of their problem. The idea that there is only one religion acceptable to God is inherently repulsive to them. How could God not respect people’s freedom of conscience? How could a merciful God not respect people’s freedom of choice?

این‌که برخی مسلمانان ارزشی مانند آزادی دینی را می‌پذیرند و در نهایت به خاطر همان ارزش از اسلام دور می‌شوند، از همین‌جاست. چرا؟ خوب، چرا تحمل باور دینی باید با مرگ پایان یابد؟ اگر به‌عنوان یک اصل، در اخلاق و عدالت، بخواهیم که حاکمان دنیوی همه باورها را به‌طور یکسان تحمل کنند، پس چرا همین را از خداوند نیز طلب نکنیم؟ اما آن‌گاه درمی‌یابیم که واقعیت این نیست؛ آنچه انسان باور دارد اهمیت دارد. این اهمیت برای خداوند است، چنان‌که او نه‌تنها در آخرین وحی، بلکه در همه وحی‌های پیشین به ما آگاهی داده است! نگه داشتن اصلی چون آزادی دینی برای دنیا، و در عین حال انحصار نجات‌بخشی برای آخرت، دست‌کم یک تنش بزرگ است، و اگر نگوییم تناقضی آشکار. امروز بسیاری از مسلمانان، در حالی که زیر نفوذ هژمونیک لیبرال‌سکولاریسم زندگی می‌کنند، به‌طور فزاینده‌ای برگزیده‌اند که انحصار نجات‌بخشی را رها کنند و بر این باور باشند که باورها نه در دنیا و نه در آخرت اهمیتی ندارند. چنین کسانی می‌گویند: «همه ادیان در اساس یکی‌اند»، «همه ادیان راه‌هایی به سوی خدایند»، «همه ادیان به خیر می‌انجامند» و مانند این‌ها. ممکن است به نظر برسد که احترام به ارزش آزادی دینی تنها مسئله‌ای سیاسی و عملی است که مسلمانان می‌توانند درباره‌اش اختلاف‌نظر داشته باشند. اما در واقع، آرمان‌های سیاسی پیامدهای جدی‌ای برای ایمان مسلمان عادی دارند. بدین‌سان لیبرالیسم فلسفی، که ارزش آزادی دینی از آن برمی‌خیزد، می‌تواند به‌آرامی اما به‌طور قابل‌توجهی باور مسلمانان را دگرگون کند و مؤمنانِ وفادار را گمراه سازد. خداوند همه ما را حفظ کند.

This is also why we see some Muslims who adopt a value like religious freedom ultimately leave Islam because of that value. Why? Well, why should tolerance for religious belief end at death? If we demand, as a matter of principle, ethics, and justice, that worldly rulers tolerate every and all beliefs equally, then why wouldn’t we demand that of God as well? But then we learn that, no, the reality is that it does matter what a person believes. It matters to God as He has informed us, not only in the last revelation, but also in all previous revelations as well! To maintain a principle like religious freedom for dunya but salvific exclusivity for the akhira is, to say the least, a major tension, if not an outright contradiction. Many Muslims today, as they are living under the hegemonic influence of liberal secularism, increasingly have opted to abandon salvific exclusivity and to maintain that beliefs neither matter in dunya nor in akhira. Such people preach: “All religions are essentially the same,” “All religions are paths to God,” “All religions lead to good,” etc. It might appear that respecting the value of religious freedom is merely a political and pragmatic issue that Muslims can disagree about. In reality, political ideals have severe consequences for the iman of the average Muslim. This is how philosophical liberalism—from which the value of religious freedom originates—is able to subtly but significantly distort Muslim belief and misguide otherwise faithful believers. May Allah protect us all.