ابن عباس حدیثی را از پیامبر ﷺ روایت کرده است.

Ibn `Abbas narrated a hadith from the Prophet صلى الله عليه وسلم.

مردی حدیثی را شنید، از آن ناراحت شد و به آن اعتراض کرد. ابن عباس با شنیدن این ماجرا گفت: «از چه چیزی باید بترسند؟! آنچه روشن است را به آسانی می‌پذیرند، اما وقتی سخن از امر مبهم به میان می‌آید، هلاک می‌شوند.» شیوهٔ عمل شکّاک غربی این است که هر آنچه را با فهم خودش سازگار نیست زیر سؤال می‌برد و به آن اعتراض می‌کند. این به آن دلیل است که او به اشتباه باور دارد ذهن خودش می‌تواند معیار مطلق حقیقت باشد.

A man heard the hadith and became disturbed by it and objected to it. Upon hearing this, Ibn `Abbas commented, “What is it that they have to fear?! They easily accept what is clear, however when it comes to what is unclear, they are destroyed.” The modus operandi of the Western skeptic is to question and then object to anything that does not accord with his understanding. This is because he erroneously believes that his own mind can serve as the absolute criterion of Truth.

اما مسلمان شکاک، برعکس، خودش را زیر سؤال می‌برد و با هر چیزی که در درون خودش با اسلام هم‌خوان نباشد مخالفت می‌کند. این به این دلیل است که او به درستی می‌فهمد ذهن خودش محدود است و تنها اسلام می‌تواند به‌عنوان معیار مطلق حقیقت عمل کند.

The Muslim Skeptic, however, questions himself and objects to anything within himself that does not accord with Islam. This is because he correctly understands that his own mind is finite and that only Islam can serve as the absolute criterion of Truth.

حقیقی سلاح‌های کشتار جمعی، ایده‌های غیراخلاقی، غیرعقلانی، ویرانگر و مغالطه‌آمیزی هستند که برای مردم چنان قانع‌کننده به نظر می‌رسند که آن ایده‌ها را به عنوان حقیقت می‌پذیرند، به آن‌ها دل می‌بندند و برایشان می‌جنگند. در چنین حالتی، شکاک بودن در برابر این «حقیقت» بسیار بهتر است از اینکه به عنوان «مؤمن» شمرده شوی.

The true weapons of mass destruction are immoral, irrational, destructive, fallacious ideas that appear convincing to people such that they accept those ideas as the truth, cherish them, and fight for them. In this case, it is far better to be a skeptic in the face of such “truth” than to be counted as a “believer.”