۴.۱۰ آیا اسلام برابری را ترویج می‌کند؟ - خطر مدرنیست برای اسلام | Quran Course

۴.۱۰ آیا اسلام برابری را ترویج می‌کند؟ - خطر مدرنیست برای اسلام | Quran Course

0% read · 1 min left

خطر مدرنیست برای اسلام Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۴.۱۰ آیا اسلام برابری را ترویج می‌کند؟

4.10 Does Islam Promote Equality

by Daniel Haqiqatjou1 min readViewed 91 times

این موضوع در این زمینه سردرگمی زیادی ایجاد کرده است. از یک جهت، البته، مسلمانان اصل برابری را می‌پذیرند، زیرا این اصل در جوهر هر اخلاقی نهفته است. چگونه؟

There is major confusion on this question. In one sense, yes, of course Muslims accept the principle of equality because that is at the essence of all morality. How so?

هر نظام اخلاقی، ضمناً این اصل را می‌پذیرد که چیزهای مشابه باید به یک شکل با آن‌ها رفتار شود. اگر شخص الف در یک فروشگاه مواد غذایی دزدی کند و ما آن عمل را نادرست بدانیم، آنگاه اگر شخص ب همان کار را انجام دهد، ما نیز باید آن عمل را نادرست بدانیم، با فرض اینکه سایر شرایط یکسان باشد. عبارت «با فرض اینکه سایر شرایط یکسان باشد» از این جهت مهم است که به یک معنا، شخص الف و شخص ب هرگز یکسان نیستند؛ زیرا آن‌ها دو فرد متفاوت با شرایط، پس‌زمینه‌ها و غیره متفاوت‌اند. اما از دیدگاه اخلاق، آنچه اهمیت دارد این است که شخص الف و شخص ب از جهتی مرتبط با هم برابرند و هیچ تفاوت اخلاقاً مرتبطی میان آن‌ها وجود ندارد. برای نمونه، اگر شخص الف چشمان سبز و شخص ب چشمان آبی داشته باشد، این تفاوت با این واقعیت که هر دو مرتکب سرقت شده‌اند، ارتباط اخلاقی ندارد، و لذا ما آن دو را در برابر قانون برابر می‌دانیم. اما اگر شخص الف میلیاردر و شخص ب فردی گرسنه و بی‌خانمان باشد، این تفاوت، تفاوتی اخلاقاً مرتبط است و باید با کنش‌های شخص ب به شکلی متفاوت رفتار و آن‌ها را متفاوت فهم کنیم.

علاوه بر این، جشن گرفتن برای مفهوم برابری و حمایت از آن، چنان‌که لیبرالیسم می‌کند، گویی که این مفهوم را خود کشف کرده‌اند، بسیار بی‌معنا و پوچ است. آنان اعتبار ارزشی را به خود نسبت می‌دهند که عملاً همه‌ی انسان‌ها آن را دارند. باز هم تأکید می‌کنم که برابری از خود هنجارمندی نشأت می‌گیرد. آنچه نظام‌های اخلاقی را از هم متمایز می‌کند، شیوه‌ی فهم و تعریف آن عوامل اخلاقاً مرتبط است، و این بحثی است که در سطح فرااخلاق و متافیزیک انجام می‌شود. برای مثال، به جای آنکه بیهوده درباره‌ی پرسش‌های بی‌معنایی مانند این‌که آیا سکولاریسم لیبرال به اصل برابری بیشتر از فقه اسلامی احترام می‌گذارد یا نه بحث کنیم، چرا درباره‌ی این‌که زندگی ایده‌آل انسان چگونه است بحث نکنیم؟ چرا درباره‌ی این‌که شکوفایی انسان چه چیزی را در بر می‌گیرد و جامعه‌ی آرمانی از چه ساخته شده است، گفت‌وگو نکنیم؟ این‌ها پرسش‌های واقعی‌اند که، در میان دیگر امور، این عوامل اخلاقاً مرتبط را روشن خواهند کرد. اما سکولاریسم لیبرال، در حالی که پشت شعارهای تهی «آزادی» و «برابری» پنهان شده است، می‌گوید این پرسش‌ها بی‌ربط‌اند، که مردم خودشان می‌توانند برای خود تصمیم بگیرند، و این‌که هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد. این البته، سخنی بی‌پایه است.

Furthermore, cheering for and rallying behind the notion of equality, as liberalism does, as if they discovered the concept, is so silly and vapid. They are taking credit for a value that literally everyone has. Again, equality is implicit to normativity itself. Where moral systems differ is how they understand and define those morally relevant factors, and that is a discussion that happens on the meta-ethical and metaphysical levels. For example, instead of pointlessly debating meaningless questions such as whether liberal secularism respects the principle of equality more than Islamic law does, why not debate what an ideal human life looks like? Why not debate what human flourishing entails and what an ideal society consists of? These are the real questions that will, among other things, illuminate these morally relevant factors. But liberal secularism, while hiding behind empty slogans of “freedom” and “equality,” says these questions are irrelevant, that people can decide for themselves, and that there is no right or wrong answer. This, of course, is nonsense.