الهیات خداباور لیبرال: هیچ خدایی نیست جز آن خدایی که فرهنگ‌های گوناگون برای خود ساخته‌اند. سپس هر گروه می‌کوشد نسخه‌ی خودش از خدا را بر دیگران تحمیل کند، زیرا مردم خودخواه، پست و کینه‌توز هستند. اگر مردم می‌فهمیدند که خدا به هیچ معنای عینی (یعنی معنادار) وجود ندارد و در بهترین حالت خدایی غیرشخصی است، می‌توانستیم به چیزهای مهم‌تری بپردازیم، مانند جشن گرفتن «حق» مردان بورژوا برای لواط با یکدیگر.

The Liberal Theist’s Theology: There is no god except the god that different cultures created for themselves. Then each group attempts to impose their version of God on everyone else because people are selfish and mean and hateful. If only people realized that God doesn’t exist in any objective (i.e., meaningful) sense and is at most an impersonal deity, we could all worry about more important things like celebrating the “right” of bourgeoisie men to sodomize each other.

اگر بخواهیم الهیات سکولارهای لیبرال را با الحاد مقایسه کنیم، خواهیم دید که این دو فلسفه از هر نظر یکسان‌اند. خدا چیزی جز تصوری نیست که مردم برای خود می‌سازند. دین چیزی جز بیان انسانی نیست. خدای مستقل یا اخلاق عینی‌ای وجود ندارد که نگرانش باشیم، جز اخلاق لیبرالی البته، که اتفاقاً با گرایش‌های فرهنگیِ غالبِ اروپاییان شمال‌غربی و آمریکاییان منطبق است.

If you were to compare the theology of liberal secularists to atheism, you would find them to be for all intents and purposes identical philosophies. God is just something people imagine for themselves. Religion is nothing more than human expression. There is no independent God or objective morality to worry about, other than liberal morality of course, which just happens to coincide with the prevailing cultural proclivities of Northwestern Europeans and Americans.