من یکی از چیزهایی را که هرگز درک نکردم، این ایده‌ی پدرسالاری است که فمینیسم با آن مخالف است: چرا مردان در طول تاریخ، در جوامع و تمدن‌های پدرسالار متعدد، به‌طور نظام‌مند همتایان خود را، یعنی همسران، خواهران و مادرانشان، ستم می‌کردند؟

One of the things I never understood about the idea of patriarchy that feminism opposes is this: Why would men throughout history across numerous patriarchal cultures and civilizations systematically oppress their counterparts, i.e., their wives, their sisters, their mothers?

ظلم کردن به کسی یعنی آن شخص را از آنچه به آن نیاز دارد، و از حقی که دارد بازداشتن، و به شکل دیگری به او آسیب رساندن. من می‌توانم بفهمم که این امر در موقعیت‌های جداگانه چگونه رخ می‌دهد، مثلاً در خشونت خانگی که شوهری به همسرش ستم می‌کند و مانند آن. اما نمی‌فهمم که این امر چگونه می‌تواند در سطح جهانی یا در سراسر یک جامعه رخ دهد. چرا؟ زیرا مردان از این باهوش‌ترند و زنان نیز. منظورم این است که برای مردان کاملاً غیرمنطقی است که این‌گونه برنامه‌ای را در خانواده‌های خود اجرا کنند. مردان چه سودی می‌برند از اینکه همسران خود را ناتوان سازند و پیوسته نیازهای آنان را برآورده نکنند؟ این اصلاً کارکردی ندارد. آیا تا به حال خانواده‌ای را دیده‌اید که در آن شوهر/پدر (یا همسر/مادر) مستبد باشد، تمام کنترل را در دست داشته باشد و با مشت آهنین حکومت کند؟ چنین وضعیت‌هایی هرگز پایدار نیستند و همه افراد درگیر در آن بدبخت‌اند و به دنبال راه خروج. آیا باید باور کنیم که تنها مردم امروزی بودند که دریافتند: «وای، ظلم مداوم (ستم) در خانواده نه بهینه است و نه پایدار»؟ همچنین این ایده که زنان طی هزاران سال قربانیان دائمی این طرح مردان برای ستم بر ایشان بوده‌اند، واقعاً به هوش و توانایی زنان توهین می‌کند. باز هم، آیا تنها زنان امروزی آن‌قدر روشن‌بین هستند که بفهمند تحت ستم نظام مردسالار قرار دارند و برای مقابله با آن برمی‌خیزند، در حالی که زنان گذشته آن‌قدر کم‌هوش بودند که این را نفهمیدند یا نتوانستند تغییری مؤثر ایجاد کنند؟ این حرف‌ها بی‌معنا است.

To oppress someone means to prevent that person from what she needs, what is her due, and to otherwise cause harm. And I can understand how that happens in isolated situations, e.g., domestic abuse where a husband abuses his wife, etc. But I don’t understand how this can happen globally or across an entire society. Why? Because men are smarter than that and so are women. What I mean is, it would be completely irrational for men to inflict this kind of program within their own households. How do men benefit by crippling their female companions and continually frustrating their needs? That is simply not functional. Have you ever known a family where the husband/father (or the wife/mother) is a tyrant, wields all the control, rules with an iron fist? Those situations are never sustainable and everyone involved is miserable and looking for an exit. Are we supposed to believe that it was only modern people that realized, “Wow, constant dhulm (injustice) in the household is neither optimal nor sustainable?” Also, the idea that women have been the perpetual victims of this scheme by men to oppress them over thousands of years is really insulting to the intelligence and capabilities of women. Again, are modern women the only ones enlightened enough to understand that they are being oppressed by patriarchy and to fight back, whereas past women were too stupid to notice or successfully effect change? That makes no sense.

اگر به آنچه برای سرکوب مؤثر یک گروه از مردم لازم است نگاه کنید، کار سادهای نیست. آن را از منظری عملی بنگرید. به وضعیت کنونی جهان عرب نگاه کنید. دیکتاتورها ناچار شدهاند انواع منابع را بسیج کنند: نیروی نظامی و پلیسی، انواع برنامههای نظارت، و نهادهای تبلیغاتی و ارعاب، تا بتوانند نوعی ظاهر از قدرت و کنترل نامشروع بر مردمشان را حفظ کنند. آنان شصت یا هفتاد سال است که این کار را میکنند، و ببینید چقدر مقاومت دیدهاند و چه آشوبهایی به بار آمده است. در تمام طول تاریخ جهان نیز وضع همین بوده است. ستم ذاتاً ناپایدار است و نگهداشتن آن برای مدتی طولانی به منابع و انرژی زیادی نیاز دارد، زیرا قربانیان ستم ناگزیر مقاومت میکنند.

If you look at what is required to effectively oppress a group of people, it is not a trivial task. Look at it from a practical perspective. Look at the current state of the Arab world. Dictators have had to marshal all kinds of resources, military and police force, all kinds of programs of monitoring and institutions of propaganda and intimidation to maintain some semblance of (illegitimate) power and control over their populations. They’ve been doing this for 60 or 70 years, and look at how much resistance they’ve been getting and how much turmoil has resulted. The same is the case throughout world history. Oppression is inherently unstable and requires a lot of resources and energy to maintain for any extended period of time because the victims of oppression inevitably resist.

این موضوع دو دلیل دارد که به ادعای پدرسالاری ستمگرانه که هزاران سال زنان را سرکوب کرده است، تردید وارد می‌کند. نخست، این ایده که مردان طی هزاران سال با موفقیت زنان را تحت فشار نگه داشته‌اند، از این نظر پوچ است که اگر چنین برنامه‌ای در کار بود، چرا مردان خود را در معرض آشوب دائمی قرار می‌دادند و همواره با «شورش» اعضای خانواده‌شان روبه‌رو می‌شدند، همان کسانی که شب‌ها کنارشان در بستر می‌خوابند؟ دوم، اگر واقعاً چنین برنامه‌ای وجود داشت، منابع لازم برای آن از کجا می‌آمد؟ در سطح خانواده، از نظر تاریخی نگه داشتن پول و امکاناتی که در اختیار شوهر است، دور از زن، کار دشواری بوده است. این کار ممکن بوده و گاهی هم رخ داده، اما باز هم در موارد جداگانه، و نه به‌صورت نظام‌مند یا چیزی که بتواند گسترده باشد.

This casts doubt on the notion of oppressive patriarchy on two counts. First, the idea that men have been successfully keeping women down for millennia is absurd in the sense that, if that were the program, why would men put themselves through that incessant turmoil, constantly battling “uprising” from their own family members, presumably the same people they are sleeping next to in their beds every night? Second, if that were indeed the program, where would the resources for such a program come from? On the family level, historically it would have been difficult to keep money and means that are available to a husband away from a wife. It is possible and did happen, again in isolated cases, but not on a systematic level or something that could be widespread.

تاریخی طور پر یہ ایک حقیقت ہے کہ مرد اور عورت اپنے گھروں کو قائم رکھنے میں مختلف کردار ادا کرتے تھے۔ لیکن یہ صرف جدید نسوانیت پسندی (فیمنزم) ہے جو ان کرداروں پر ایک درجہ بندی عائد کرتی ہے اور دعویٰ کرتی ہے کہ عورتوں کے روایتی کرداروں نے انہیں مردوں کے مقابلے میں نقصان میں ڈال دیا ہے۔ لیکن جیسا کہ میں اس سے پہلے کہیں اور دلیل دے چکا ہوں، ان فیصلوں کی کوئی بنیاد نہیں ہے۔ مثال کے طور پر، یہ واضح نہیں کہ بچوں کی پرورش اور تعلیم جیسا عورت کا روایتی کردار، تجارت وغیرہ جیسے کرداروں کے مقابلے میں فطری طور پر کم طاقتور کیسے ہے۔

Now it is a historical fact that women and men played different roles in maintaining their households. But it is only modern feminism that imposes a hierarchy on these roles and claims that the traditional roles of women have put them at a disadvantage vis-a-vis men. But as I have argued elsewhere, there is no basis for these determinations. For example, it is not clear how a traditional female role like raising and educating children is inherently less powerful than roles involving commercial trade, etc.

فمینیسم می‌خواهد ما باور کنیم که مردی برای برقراری نظام‌های قدرت، همدستی با مردان دیگر را بر خانواده‌اش انتخاب می‌کند؛ بر همسر، دختران و مادرش. این باور با تجربه‌ی انسانی و منافع پایه‌ای فردی در تضاد است. اگر شما زن هستید، از خود بپرسید: آیا پدر، همسر یا برادرتان منافع یک مرد غریبه را بر منافع شما ترجیح می‌دهد، تنها به این دلیل که «مردان در برابر زنان با هم متحد می‌شوند»؟ اگر چنین است، این فقط به این معناست که پدر، همسر و برادرتان دچار اختلال روانی و احتمالاً بی‌عقل‌اند، نه نمایندگان یک توطئه‌ی جهانی برای ستم بر یک جنس. و اگر شما مرد هستید، از خود بپرسید: آیا شما به منافع مردان غریبه توجه می‌کنید و آن‌ها را بر منافع همسر، دختران و مادرتان مقدم می‌دارید؟ اگر چنین است، به احتمال زیاد شما از نظر روانی ناپایدار هستید، نه یک پدرسالار که عضوی از این برادری جهانی برای بازداشتن زنان باشد.

Let me make the point like this: Feminism wants us to believe that a man would choose other men to collude with and establish systems of power with over his own family, over his own wife and daughters and mother. This goes against human experience and basic self interest. If you are a woman, ask yourself: Is your father or your husband or your brother going to privilege the interests of a strange man over your interests, solely on the basis that “men stick together against women”? If so, that just means your father, husband, and brother are psychologically disturbed and possibly insane, not representatives of this global conspiracy to oppress one gender. And if you are a man, ask yourself: Are you going to look out for strange men and prioritize their interests over the interests of your wife, daughters, and mother? If so, you are very likely mentally unstable, not a patriarch who is part of this global brotherhood holding back women.