شریعت (قانون اسلامی) مردان و زنان را به عنوان انسان مورد خطاب قرار می‌دهد، نه به عنوان افرادی که در زمان یا مکان خاصی زندگی می‌کنند. و چه مرد باشد و چه زن، چه اکنون زندگی کند و چه پس از ۱۰۰ سال، همچنان همان نیازها و غرایز اساسی را دارد، مانند نیاز به خوردن و نوشیدن یا میل به تولیدمثل، و این‌ها همچنان باید برآورده شوند. همچنین شریعت انسان را تنها موجودی اقتصادی یا اجتماعی نمی‌داند، بلکه او را کلیتی یکپارچه می‌بیند که هر فرد دارای نیازهای گوناگون است، چه اجتماعی، چه اقتصادی، چه مربوط به تولیدمثل یا غیر آن. اسلام برای همه این حوزه‌های مختلف زندگی حکمی (حکم الهی) قرار داده است.

The Shari‘ah (Islamic law) addresses men and women as human beings, not as people living in a particular time or place. And whether a man or a woman is living now or in 100 years time, they would still have the same basic needs and instincts, such as the need to eat and drink or the desire to procreate, and these would still have to be satisfied. As well it does not regard humans as just economic or social beings, rather as an integrated whole, with each person having various needs, be they social, economic, procreational or otherwise. Islam has given a hukm (divine rule) for all of these different areas in life.

همچنین، فرایند اجتهاد (کوشش و تلاش استنباطی یک عالم از متون اسلامی برای دستیابی به یک حکم شرعی) روشی است که به وسیله آن می‌توان مسائل نوین را بر اساس شریعت ارزیابی کرد. بنابراین اگر مسئله‌ای، مانند کاوش فضایی یا پست الکترونیکی، در متون اسلامی به‌صراحت بیان نشده باشد، می‌توان از راه اجتهاد برای آن مسئله حکمی استنباط کرد. از این رهگذر، مردم می‌توانند همواره به اسلام پایبند باشند و در هر شرایطی، خداوند (سبحانه و تعالی) را به‌طور کامل عبادت کنند.

Also, the process of ijtihad (divine exertion from the Islamic texts by a scholar to ascertain a rule) is the method by which new issues can be evaluated according to the Shari‘ah. So if an issue, like for example space exploration or electronic mailing, is not explicitly covered by the Islamic texts, there can be deduced by the process of ijtihad a hukm for that issue, thus enabling and ensuring that people can abide by Islam always, and thereby worship Allah (swt) completely, whatever the circumstances.

بدین ترتیب، نظام اسلامی تمام نیازها و غرایز ما را تنظیم می‌کند، بی‌آنکه هیچ‌یک را نادیده بگیرد یا به زمان و مکان خاصی محدود باشد، و در هر مسئله‌ای از پاکیزگی شخصی گرفته تا سیاست خارجی دولت اسلامی، ما را راهنمایی می‌کند. بنابراین، کاربردپذیری و مرتبط بودن اسلام تا روز قیامت تضمین شده است.

In this way, the Islamic system regulates all our needs and instincts, without neglecting any of them or being restricted to any particular time or place, and it gives us guidance in every issue, from personal cleanliness to the foreign policy of the Islamic State. Thus the applicability and relevance of Islam is guaranteed until the Day of Judgement.