دنیای امروز در پرتگاهی از استثمار، هرج‌ومرج و ناامیدی فرو رفته است، پرتگاهی که پیش‌تر هرگز مانندش دیده نشده بود. ما در اطراف خود وضعیتی را می‌بینیم که بر آن زورمندان بر ناتوانان ستم می‌کنند، ثروتمندان از فقیران بهره‌کشی می‌کنند و نادانان بر روشنفکران حکومت می‌رانند. آشفتگی‌ای که بشریت با آن روبه‌روست، نتیجه یک چیز است: نبودن اسلام؛ از دل‌ها و اندیشه‌های مردم، و از نظام‌هایی که زندگی آنان را تنظیم می‌کنند.

The world today stands in an abyss of exploitation, chaos and despair such as has never previously been witnessed. We see around us a situation dominated by the strong oppressing the weak, the rich exploiting the poor and the ignorant ruling the enlightened. The mess humanity face is a result of one thing - the absence of Islam; from the hearts and minds of people, and the systems which regulate their lives.

این وضعیت در جهان غرب نمود کامل دارد؛ جایی که در خیابان‌های مرکز شهرها، ثروت فراوان و بی‌خانمانی در یک مسیر کنار هم دیده می‌شوند. در حالی که عده‌ای اتومبیل‌های لوکس می‌رانند و در آپارتمان‌های بالای ساختمان‌ها زندگی می‌کنند، عده‌ای دیگر ناچارند در سطل‌های زباله به دنبال غذا بگردند. پیرمردان و پیرزنان بی‌پول در خیابان‌ها سرگردانند و وسایل شخصی خود را می‌فروشند تا فقط پول یک فنجان چای فراهم کنند. کنترل نیازهای اساسی مانند آب، گاز و برق در دست افراد و شرکت‌های حریص است که برای خدماتشان هزینه‌های گزاف می‌گیرند. همه‌ی این‌ها پیامدهای سوءمدیریت آشکار در سطح دولت‌ها است.

This state of affairs is epitomised in the Western world, whose inner city streets are characterised by affluence and homelessness in the same stretch of road. While some people drive luxury cars and live in penthouses, others have to scavenge in dustbins for food to eat. Old people can be seen wandering the streets with no money, selling their possessions just to raise enough money for a cup of tea. The control of basic necessities like water, gas and electricity lie in the hands of greedy individuals and companies, who charge exorbitantly for their services. These are all consequences of gross mis-management at a governmental level.

بی‌شک، فساد و بهره‌کشی در عرصه‌ی سیاست در سراسر جهان به امری عادی بدل شده است، و در کشورهای به اصطلاح «مسلمان» با حاکمان دست‌نشانده‌شان این وضعیت حتی بیشتر است. در اینجا فقر همه‌جا دیده می‌شود، و گرسنگی، ستم سیاسی و جرم و جنایت به نوعی شیوه‌ی زندگی بدل شده است. سیاستمداران دروغ می‌گویند و فریب می‌دهند تا مردم را بفریبند و از آنان حمایت بگیرند، در حالی که جاه‌طلبی‌های واقعی خود را، یعنی سودجویی شخصی و جست‌وجوی قدرت، پنهان می‌کنند. توجه آنان به رفاه توده‌های مردم، به جز چند استثنای اندک، توسط میل‌شان به حفظ وضع موجودی که خود پدید آورده‌اند هدایت می‌شود.

Indeed, corruption and exploitation in the political arena has become the norm throughout the world, even moreso in the so called ‘Muslim’ countries with their puppet rulers. Here, poverty is ubiquitous, and starvation, political oppression and crime have become like a way of life. Politicians lie and cheat in order to dupe the people into supporting them, while hiding their real ambitions of personal gain and the quest for power. Their concern for the welfare of the masses, with very few exceptions, is directed by their desire to maintain the status quo which they have created.

از نظر اجتماعی، می‌بینیم که بشریت خود را به پست‌ترین سطوحی کشانده که پیش از این هرگز نبوده است. کار به جایی رسیده که اموری که زمانی ناپسند و زشت شمرده می‌شدند، مانند همجنس‌گرایی، فحشا و سوءمصرف مواد مخدر، آشکارا تحمل می‌شوند و در برخی کشورها حتی کاملاً قانونی به شمار می‌روند.

On a social level, we see that humanity has dragged itself to lower levels then ever before. It has come to the point where things which were once seen as abominations, such as homosexuality, prostitution and drug abuse, are openly tolerated and in some nations are even perfectly legal.

متأسفانه، این نوع رفتار منحط را می‌توان در سراسر جهان مشاهده کرد. سطحی‌بودن و ماهیت ویرانگر شیوه‌ی زندگی سرمایه‌داری غربی، که به الگو و معیار مطلق تبدیل شده که کل جهان با آن سطح «تمدن» خود را می‌سنجد، جز بدبختی برای بشریت، محیط زیست و حتی حیوانات چیزی به بار نمی‌آورد.

Sadly, this type of degenerate behaviour can be seen all across the globe. The shallowness and destructive nature of the Western Capitalist way of life, which has become the role model and the absolute standard by which the whole world judges its level of ‘civilisation’, is producing nothing but misery for mankind, the environment and even the animals.

اما تکبّرِ کسانی که دستورِ کار را در دست دارند - دولت‌ها، سیاستمداران، رسانه‌ها و غیره - حدّ و مرزی نمی‌شناسد. آنان کارهای خود را زیر پوشش شعارهایی چون «دموکراسی» و «آزادی» توجیه می‌کنند، در حالی که، همان‌طور که خواهیم دید، این شعارها واقعیتی ندارند و در محکِ خرد دوام نمی‌آورند. برای پوشاندن ردّ پای خود، صاحبان قدرت کوشیده‌اند ذهنِ توده‌ها را مغشوش کنند تا آنان واقعیتِ آشفتگی و انحطاطِ پیرامون خود را درنیابند. مشکلاتِ جامعه با ذهنیّتی سطحی و غیرِ اندیشمندانه، با گریزی ارزان از واقعیت و لذّت‌جوییِ مصرف‌گرایانه، کم‌اهمیت جلوه داده می‌شود. از این رو است که دلمشغولیِ مردم به فیلم، ورزش، بخت‌آزماییِ ملّی، موسیقی و مانند اینهاست. همهٔ این‌ها وجود دارند تا مطمئن شوند که مردم نه وقت و نه تمایلِ آن را دارند که به واقعیتِ پیرامونشان بیندیشند.

Yet the arrogance of those who control the agenda - the governments, the politicians the media etc. knows no bounds. They justify their actions under the guise of slogans such as ‘democracy’ and ‘freedom’, which as we shall come to see, hold no reality and do not stand up to the test of reason. To cover up their tracks, those in authority have endeavoured to befog the minds of the masses, to prevent them from acknowledging the reality of the mess and decline around them. The problems of society are glossed over with a shallow, non-thinking mentality of cheap escapism and consumer gratification. Hence, the pre-occupation with films, sports, national lotteries, music and so on. These all exist to ensure that the people do not have the time, or the inclination, to contemplate the reality of their surroundings.

در حقیقت، ماهیت کفر این است که باطل را ترویج کند و حقیقت را پنهان سازد. توهمات و فریبکاری‌های جامعه امروز با آنچه پیامبران و فرستادگان الهی در طول تاریخ با آن روبه‌رو شدند تفاوتی ندارد. همه پیامبران خداوند (سبحانه و تعالی)، که با آخرین فرستاده، محمد ﷺ به اوج رسیدند، آمدند تا باطل را آشکار و نابود کنند و حق را برپا دارند.

In fact, it is the nature of kufr, to promote falsehood and disguise the truth. The illusions and deceptions of modern day society are no different to those which were encountered by the prophets and messengers throughout time. All the prophets of Allah (swt), culminating in the last messenger Muhammad (saw) came to expose and destroy falsehood and to establish the truth.

در زمان موسی (ع) می‌بینیم که فرعون با شعبده‌بازان دربارش و نیرنگ‌های جادویی‌شان، مردم را به بردگی و زیردستی می‌کشاند؛ با فریفتن آنان به این باور که او شکست‌ناپذیر است و اقتداری خدایگونه دارد. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «چشمان مردم را افسون کردند و آنان را به وحشت انداختند، و جادویی بزرگ آوردند.» [قرآن، الأعراف: ۱۱۶] موسی (ع) با عصایی که الله (سبحانه و تعالی) به او داده بود، باطلِ ایشان را نابود کرد. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «و به موسی وحی کردیم که عصایت را بیفکن؛ ناگهان آن [عصا] آنچه را که دروغ می‌ساختند، فرو بلعید. پس حق آشکار شد و آنچه می‌کردند، باطل گشت.» [قرآن، الأعراف: ۱۱۷] فرعون‌های امروز، جادوگرانشان در قالب بت‌هایی تازه زاده شده‌اند: ستارگان پاپ و سینما و سیاستمدارانی که جسارت آن را دارند که اندیشه سیاسی سرمایه‌داریِ فاسد و استثمارگر را تبلیغ کنند. سخنان براق و ایده‌های آرایشی و سطحی‌شان می‌کوشد دیوارهای فروریخته‌ی یک شیوه‌ی زندگی ساختگی و غیراسلامی را پنهان سازد.

In the time of Moses (as) we see that the Pharaoh used his court magicians with their magic tricks to enslave and subjugate the people, by deluding them into thinking that he was invincible, and had god-like authority. Allah (swt) said, “They bewitched the eyes of the people and struck terror into them for they showed a great (feat) of magic.” [TMQ 7:116] Moses (as) destroyed their falsehood with the staff that Allah (swt) provided him. Allah (swt) says, “And we inspired Moses (saying) : Throw thy staff! And lo! it swallowed up their lying show. Thus the Truth was vindicated and that which they were doing was made vain.” [TMQ 7:117] Today’s Pharaohs’ magicians are reborn as idols, pop and film stars and politicians who have the audacity to propagate the corrupted and exploitative Capitalist political thought. Their glossy words and cosmetic, superficial ideas try to hide the crumbling walls of a manmade, non- Islamic way of life.