معاونانِ تفویض (مُعاوِنِ تفویض) از سوی خلیفه برای یاری‌رساندن به او در حکومتِ دولت منصوب می‌شوند. دلیلِ این انتصاب از حدیثِ پیامبر ﷺ گرفته شده که فرمود: «وزیرانِ دوگانۀ من از میانِ مردم ابوبکر و عمر هستند.» (ترمذی)

The delegated assistants (Mu‘awin Tafweedh) are appointed by the Khaleefah to assist him in ruling the State. The evidence for this appointment is derived from the hadith of the Prophet (saw) in which he said, “My two ministers (wazirs) from the people are Abu Bakr and ‘Umar.” (Tirmidhi).

از سوی دیگر، اسلام به این وزیران اجازه می‌دهد که از یک کارکرد مشخص فراتر روند. وزیرانی که پیامبر ﷺ منصوب کرد، تخصصی نبودند و به کارکردی مشخص و محدود گمارده نمی‌شدند. از این رو بهتر است به جای «وزیر»، واژهٔ «معاون» (یاری‌دهنده) به کار رود، تا با اصطلاح غربیِ «minister» خلط نشود.

Islam, on the other hand, allows these ministers to go beyond a specific function. The ministers whom the Prophet (saw) appointed were not specialised or assigned restrictively to a specific function. It is therefore preferable to use the word Mu‘awin (assistant) instead of ministers, so as not to confuse it with the Western terminology of minister.

معاون تفویضی کسی است که خلیفه برای انجام تمام وظایف در قالب تفویضات عمومی به او تفویض می‌کند. در تعیین معاون تفویضی، خلیفه باید در عقد هر دو جنبه، یعنی حکم عمومی و معاون بودن او را ذکر کند، زیرا تعیین او تنها در یک جنبه، وظیفه‌اش به‌عنوان معاون را محدود می‌سازد.

The delegated assistant is one whom the Khaleefah delegates to perform all functions in the way of general delegations. In the appointment of the Delegated assistant it is necessary for the Khaleefah to cite both the aspects of general ruling and being his assistant in the contract, because appointing him in only one aspect restricts his function as a Mu‘awin.

این‌چنین بود که ابوبکر، عمر را به‌عنوان معاون خود برگزید، و هنگامی که عمر، عثمان و علی را به معاونت خود گرفت، و آن‌گاه که عثمان، مروان بن الحکم و علی را به معاونت خود گرفت. این معاونانِ تفویض‌شده در برابر خلیفه مسئولند و آنان را از اموری که پیرامون ایشان می‌گذرد آگاه می‌سازند.

Such was the case when Abu Bakr appointed ‘Umar as his assistant, and when ‘Umar took ‘Uthman and ‘Ali as his assistants, and when ‘Uthman took Marwan ibn al-Hakam and ‘Ali as his assistants. These delegated assistants are responsible to the Khaleefah and they inform the Khaleefah of the matters surrounding them.

بنابراین، معاونان تفویضی مسئولیت عمومی در اداره‌ی دولت دارند و باید توسط خلیفه برای این مسئولیت عمومی منصوب شوند. آنان در برابر خلیفه نسبت به اعمال خود پاسخگو هستند و خلیفه باید اقدامات و تصمیماتی را که این معاونان تفویضی انجام می‌دهند بررسی کند. باید به یاد داشته باشیم که قرارداد حکومت تنها میان امت و خلیفه است. این خلیفه است که در نهایت مسئول اجرای صحیح اسلام میان مردم است.

The delegated assistants, therefore, have a general responsibility in ruling the State and must be appointed by the Khaleefah for this general responsibility. They are responsible to the Khaleefah for their actions and the Khaleefah must examine the delegated actions and disposals of these delegated assistants. We must remember that the contract for ruling is between the Ummah and the Khaleefah alone. It is the Khaleefah who is finally responsible for the proper implementation of Islam on the people.