آموزش برنامهٔ درسی اسلامی را می‌توان به دو نوع تقسیم کرد: علوم و فرهنگ. علوم تجربی و شاخه‌های آن شامل دروسی مانند ریاضیات و پزشکی است، و موضوعات فرهنگی شامل مواردی چون زبان‌ها، تاریخ و فقه (فقه اسلامی) می‌شود. علوم تجربی و شاخه‌های آن، بنا به نیاز به آن‌ها و بدون هیچ محدودیتی، پذیرفته و در برنامهٔ درسی گنجانده می‌شوند. اما موضوعات فرهنگی، در دوره‌های ابتدایی و متوسطه، بر اساس سیاستی مشخص تدریس می‌شوند که با اسلام و احکام آن در تضاد نباشد. در آموزش عالی نیز این فرهنگ‌ها تا جایی که به انحراف از سیاست و اهداف آموزش منجر نشوند، همچون هر علم دیگری پذیرفته و مطالعه می‌شوند. هنرها و صنایع، مانند بازرگانی و اقتصاد، کشتیرانی و جز آن، بخشی از علوم به شمار می‌روند و همان‌گونه تدریس می‌شوند. اما علومی که از فرهنگی خاص برآمده‌اند و تحت تأثیر دیدگاهی ویژه قرار گرفته‌اند، مانند نقاشی و مجسمه‌سازی موجودات دارای روح، رد می‌شوند، زیرا با دیدگاه اسلامی در تضادند (نقاشی و مجسمه‌سازی هر موجود زنده حرام است).

The education of the Islamic Curriculum can be divided into two types; the sciences and the culture. Experimental sciences and their branches include such subjects as mathematics and medicine, and cultural subjects include things such as languages, history and fiqh (jurisprudence). Experimental sciences and their branches would be adopted and included in the curriculum, according to the need for them and without any restrictions. As for the cultural subjects, these would be taught in the primary and secondary terms following a specific policy, which would not contradict Islam and its rules. As for the higher education, these cultures would be adopted and studied like any other science as long as they do not lead to a deviation from the policy and the aims of education. As for the arts and industries, such as commerce and economics, shipping etc... these would be part of the sciences and would be taught as such. As for the sciences which are derived from a certain culture when affected by a specific viewpoint such as painting and sculpture of animate objects, these would be rejected since they contradict the Islamic viewpoint (painting and sculpturing of any living soul being haram).

دانشجویان فرهنگ اسلامی را در همه سطوح به طور عمیق مطالعه می‌کردند؛ این شامل حدیث، زبان عربی و ادبیات آن، و همچنین تاریخ اسلام می‌شد. آنان علوم طبیعی، شیمی، مهندسی عمران، پزشکی، زیست‌شناسی، داروسازی و غیره را نیز مطالعه می‌کردند. برای این منظور، در سطح دانشگاه، کالج‌های ویژه‌ای تأسیس می‌شد. موضوعات دیگری مانند فلسفه، جامعه‌شناسی، تاریخ ملل خارجی، زبان‌های خارجی و ادبیات آن‌ها محدود می‌شد و در سطوح ابتدایی و متوسطه تدریس نمی‌شد، زیرا این‌ها جنبه‌هایی از فرهنگ‌ها را در بر دارند که با دیدگاه اسلامی در تضادند. با این حال، این مطالعات، همراه با مفاهیم سرمایه‌داری غربی، کمونیستی و سوسیالیستی، و نیز آموزه‌های اهل کتاب، بوداییان، هندوان، قادیانی‌ها، بهائیان و مفاهیم ناسیونالیسم و میهن‌پرستی، هرچند محدود می‌بودند، تنها در سطح دانشگاه و با هدف تنها نشان دادن نادرستی و بی‌ارزشی آن‌ها مورد مطالعه قرار می‌گرفتند. از این رو، ذهن مسلمانان تنها با فرهنگ اسلامی و علوم تجربی و هر آنچه با عقیده اسلامی در تضاد نباشد، پرورش می‌یافت. این امر رشد ذهنیت و منش اسلامی را در فرد مسلمان تضمین می‌کرد و بدین ترتیب شخصیت اسلامی حاصل می‌شد. جامعه مسلمان در اندیشه و رفتار متمایز می‌ماند و در برابر انحراف و از هم‌گسیختگی محفوظ می‌بود.

Students would study the Islamic culture in depth at all levels, this the hadith and the Arabic Language and its literature, as well as the Islamic History. They would also study natural science, chemistry, civil engineering, medicine, biology, pharmacy etc... Special colleges would be set up for this purpose at university level. Other subjects such as philosophy, sociology, foreign history, foreign languages and their literature; these would be restricted and would not be taught at primary and secondary levels, for they contain aspects of cultures which contradict the Islamic viewpoint. However such studies, together with the Western Capitalist, Communist and Socialist concepts, as well the doctrines of the People of the Book, the Buddhists, the Hindus, the Qadianis, the Bahais and the concepts of nationalism and patriotism, although being restricted, would only be studied at university level with the sole aim of demonstrating their falsehood and triviality. Therefore, the minds of the Muslims would only be nurtured by the Islamic culture and the experimental sciences and whatever does not contradict the Islamic ‘aqeedah. This would ensure the development of the Islamic mentality and disposition in the Muslim individual, achieving therefore an Islamic personality. The Muslim society would therefore remain distinct in its thought and behaviour and protected against deviation and disintegration.