برخلاف دیدگاه کنونی جهان که غرب سرمایه‌داری آن را ترویج می‌کند، اسلام بر این باور است که مهم‌ترین مشکل اقتصادی بشر در هر زمان، مسئلهٔ توزیع ثروت است، نه تولید آن. از نگاه غرب سرمایه‌داری، منابع موجود در جهان کمیاب است و خواسته‌های مردم برای این منابع پایان‌ناپذیر است. از همین رو، هر ملت و در واقع جهان باید بر تولید بیشتر و بیشتر تمرکز کند. هرچه میزان ثروت تولیدشده بیشتر باشد، شمار بیشتری از مردم از راه فعالیت اقتصادی نیازهای خود را برآورده خواهند کرد؛ یا این‌گونه که نظریه می‌گوید.

Unlike the current world view as pushed by the Capitalist West, Islam considers that the main economic problem that mankind will ever have is that of distribution of wealth and not of production. In the eyes of the Capitalist West, there is relative scarcity of resources available in the world, and people’s demands for these resources are endless. Hence each nation and in fact, the world, should concentrate on more and more production. The higher the amount of wealth produced, the higher the number of people that will satisfy their demands through the process of economic activity, or so the theory goes.

اسلام میان نیازهای اساسی، که شامل غذا، پوشاک و مسکن است، و خواسته‌های تجملی، که همه‌ی چیزهایی را دربر می‌گیرد که در زندگی ضروری نیستند، تمایز قائل می‌شود. از نظر اسلام، منابع کافی وجود دارد که همیشه نیازهای اساسی همه‌ی مردم و برخی از خواسته‌های تجملی آنان را برآورده کند، و مشکل اقتصادی، مسئله‌ی توزیع صحیح ثروت است و صرفاً افزایش تولید را دربر نمی‌گیرد. منابع کافی برای تغذیه، پوشاندن و سرپناه دادن کامل به همه‌ی مردم جهان وجود دارد، چنان‌که از کوه‌های غذایی اروپا و اسراف‌های اندک ثروتمندان در هر کشور، از جمله کشورهای جهان سوم، آشکار است. در راستای فلسفه‌ی سرمایه‌داری آنان، یعنی به حداکثر رساندن سود، می‌بینیم که دولت‌ها به کشاورزان می‌پردازند تا کمتر تولید کنند، چنان‌که در کشورهای جامعه‌ی اقتصادی اروپا رخ می‌دهد، یا حتی برای نابود کردن آنچه پیش‌تر تولید شده است، چنان‌که در آمریکای لاتین فقیر رخ داد و در گذشته مقدار زیادی قهوه سوزانده شد تا سطح معینی از قیمت حفظ شود. ثروت بسیار بیشتری از کشورهای فقیر آفریقا به سوی غرب ثروتمند می‌رود تا برعکس، به سبب معاملات اقتصادی ناعادلانه. حتی در اوج بحران قحطی اتیوپی در اواخر دهه‌ی هشتاد میلادی، این کشور منابعی به ارزش میلیون‌ها دلار به غرب صادر می‌کرد. خداوند متعال در قرآن می‌فرماید:

Islam distinguishes between basic needs which include food, clothing and shelter, and luxurious wants which include all those things that are not necessities in life. It views that there are enough resources to satisfy the basic needs of all people all the time and to satisfy some of the luxurious wants of people, and that the economic problem is that of correct distribution of wealth and not merely involving increasing of production. There are enough resources to feed, clothe and house everybody in the world fully as can be seen by the food mountains of Europe and the excesses of the few rich in each country, including the Third World countries. In accordance with their Capitalist philosophy of maximising profit, we find governments paying farmers to produce less as in the EC countries, or even to destroy what has already been produced as happened in poor Latin America where in the past a huge amount of coffee was burnt to maintain a certain price level. Far more wealth leaves the poor countries of Africa for the rich west than vice versa due to unjust economic deals. Even at the height of the Ethiopian famine crisis in the late eighties, the country was exporting millions of dollars worth of resources to the West. Allah (swt) says in the Qur’an,.

«این الله است که آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان آبی فرو فرستاد و به وسیلهٔ آن میوهها را برای روزیِ شما برآورد. و کشتی را به فرمان او مسخّر شما ساخت تا در دریا روان باشد، و رودها را مسخّر شما گردانید، و خورشید و ماه را که پیوسته در مدار خود هستند برای شما رام کرد، و شب و روز را مسخّر شما ساخت، و از هرچه از او خواستید به شما داد. و اگر نعمتهای الله را بشمارید، هرگز نتوانید آن را برشمرید؛ به راستی که انسان ستمکار و ناسپاس است.» [TMQ 14:32-34]. و در آیهٔ دیگری میفرماید،

“It is Allah who created the heavens and the earth, and sent down from heaven water wherewith He brought forth fruits to be your sustenance. And He subjected to you the sea at His commandment; and He subjected to you the rivers and He subjected to you the sun and the moon constant upon their courses, and He subjected to you the night and the day, and gave you of all that you asked Him. If you count Allah’s bounty, you will never number it; surely man is sinful, unthankful.” [TMQ 14:32-34]. In another ayat He says,.

«بی‌شک پروردگارت روزی را برای هر که بخواهد فراوان می‌گرداند و تنگ می‌سازد، زیرا او به بندگانش آگاه و بر احوال ایشان بیناست.» [TMQ 17:30].

“Verily, your Lord does provide sustenance in abundance for whom He pleases and He does straiten it, for He does know and regard all His creatures.” [TMQ 17:30].

این آیات، در کنار آیات بسیار دیگر، نشان می‌دهند که خداوند (سبحانه و تعالی) در این جهان همه نیازها و چیزهای سودمند برای انسان را گرد آورده و منابع کافی برای برآوردن نیازهای مادی انسان فراهم کرده است.

These verses among many others show that Allah (swt) has pooled in this universe all the needs and beneficial things for man, and has provided sufficient resources to satisfy the material needs of man.

در اسلام میان علم اقتصاد و نظام اقتصادی تمایز قائل می‌شوند؛ علم اقتصاد به وسایل تولید مربوط است، در حالی که نظام اقتصادی به مسئلهٔ توزیع ثروت می‌پردازد، یعنی به قواعدی که بر اساس آن‌ها ثروت به دست آورده می‌شود، سرمایه‌گذاری می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد و واگذار می‌شود. تنها از طریق نظام اقتصادی ویژهٔ اسلام است که ثروت به شکلی عادلانه توزیع می‌شود، در حالی که علم اقتصاد به‌خودی‌خود اختصاص خاصی به اسلام ندارد و می‌توان آن را از هر ایدئولوژی دیگری فرا گرفت یا بسته به نیاز توسعه داد.

In Islam, a distinction is made between economic science, which is to do with the means of production, and the Economic System which is concerned with the problem of distribution of wealth, namely the rules by which wealth can be acquired, invested, used and disposed of. It is through the Economic System that is specific to Islam that wealth is distributed equitably, while economic science is not particularly specific to Islam as such but can be acquired from any other ideology or developed as seen fit.