مجازات‌هایی که مجرمان ممکن است با آن‌ها روبه‌رو شوند به چهار دسته تقسیم می‌شوند. این‌ها عبارتند از:

There are four categories of punishment that criminals may be subject to. These are :

1. حدود: این مجازات حق خداوند (سبحانه و تعالی) است و کیفری برای هفت جرم مختلف محسوب می‌شود که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را ببخشد. این جرایم عبارت‌اند از:

1. Hadud : This punishment is the right of Allah (swt), and it is a retribution for seven different crimes, which no-one can forgive. These are:

الف) زنا: مجازات زنای غیرمحصن (یعنی رابطه جنسی پیش از ازدواج) صد ضربه شلاق است، و مجازات زنای محصن (یعنی هنگامی که زناکار یا زناکاران متأهل باشند) سنگسار تا حد مرگ است.

a) Fornication or adultery (zina) : The punishment is 100 lashes for fornication (i.e. pre-marital sex) or stoning to death for adultery (where the fornicator/s is/are married).

ب) تهمت ناروا (قَذف): هرگاه به مردی یا زنی تهمت زنا به ناحق نسبت داده شود. مجازات آن هشتاد ضربه شلاق است.

b) False Accusation (qadhf) : Where a false charge of adultery is insinuated against a man or woman. The punishment is 80 lashes.

ج) سرقت (سَرِقَة): جایی که جرم، سرقت است. مجازات آن قطع دست است، به شرط آنکه هفت شرط مربوط به شرایط وقوع جرم برآورده شود.

c) Theft (sariqa) : Where theft is the crime. The punishment is cutting off of the hand, provided seven conditions are fulfilled concerning the circumstances of the crime.

د) مصرف مُسکرات (خمر): مانند نوشیدن شراب. مجازات آن ۸۰ تازیانه است.

d) Consumption of Intoxicants (khamr) : Where the crime is for example drinking wine. The punishment is 80 lashes.

ه) شورش علیه دولت (البغی): آنجا که افراد یا گروه‌هایی علیه اقتدار دولت قیام می‌کنند، مثلاً با انگیزه‌ی تفرقه‌افکنی در امت. مجازات آن اعدام است.

e) Rebellion against the State (al-baghi) : Where individuals or groups revolt against the authority of the State, e.g. motivation of division of the Ummah. The punishment is death.

و) ارتداد (الارتداد): هرگاه مسلمانی عقیده‌اش را تغییر دهد و پس از نصیحت‌شدن از بازگشت خودداری کند، مجازات آن مرگ است.

f) Apostasy (al-irtidad) : Where a Muslim changes his or her belief, and refuses to return after advice is given. The punishment is death.

ز) راهزنی مسلحانه (حِرابة): هنگامی که راهزنان به رهگذران در شاهراه‌های عمومی حمله می‌کنند. کیفر آن قطع دست و پای مخالف یکدیگر است، یا اعدام در صورتی که جنایت به مرگ قربانی انجامیده باشد.

g) Highway Robbery (hiraba) : Where robbers attack passers by on the open highways. The punishment is cutting off the hand and foot on opposite sides, or death if the crime led to the death of the victim.

در این موارد، اگر کسی گناهکار بودنش برای جرمی ثابت شود و تمام شرایط مجازات فراهم باشد، برای مرتکب هیچ تخفیف یا عفوی وجود ندارد. محمد ﷺ فرمود: «به خدا سوگند، اگر فاطمه دختر محمد ﷺ دزدی کند، دستش را قطع می‌کنم.»

In these issues, if someone is proven to be guilty of the crime and all the conditions for the punishment are fulfilled, there is no leniency or pardon for the perpetrator. Muhammad (saw) said, “By Allah, if Fatimah the daughter of Muhammad stole, I would cut her hand.”.

۲. الجنایات (یا قصاص): این بخش به جرائمی مربوط می‌شود که علیه حقوق فرد است و در آن‌ها قربانی یا خانوادهٔ او می‌تواند مجازات را مطالبه کند یا از جانی درگذرد و دیه را طلب کند. این بخش عمدتاً به مسائل قتل و آسیب جسمانی می‌پردازد، چه این آسیب ناحق باشد و چه ناخواسته. برای نمونه، اگر کسی عمداً مرتکب قتل شود، خانوادهٔ مقتول می‌توانند خواستار کشته شدن قاتل شوند، یا می‌توانند از او درگذرند و دیه را مطالبه کنند. میزان دیه بسته به نوع جنایت متفاوت است:

2. Al-Jynayaat (or qisas): This concerns crimes against the rights of an individual where the victim has the option to demand punishment or forgive the criminal and demand blood money (diyyah). It concerns mainly the issues of killing and bodily harm, whether unlawful or accidental. For example, if someone deliberately committed murder, the family of the victim could demand that the perpetrator be killed, or they could forgive them and demand blood money. The value of blood money varies depending on the nature of the crime:

الف) دیهٔ قتلِ عمد صد شتر است که چهل شتر آن باید باردار باشد، یا معادل ارزش پولی آن.

a) Blood money from the one who kills with intention is 100 camels, 40 of which must be pregnant, or the equivalent monetary value.

ب) دیهٔ قتلِ خطأ، یعنی قتلی که از روی عمد نباشد، برابر با صد شتر است.

b) Blood money from the one who kills unintentionally i.e. manslaughter, is the equivalent of 100 camels.

روایت شده است که نسائی و دارمی از ابوبکر نقل کرده‌اند که رسول خدا ﷺ به ساکنان یمن نامه‌ای نوشت و در نامه‌اش آمده بود: «هر کس مؤمنی را به ناحق بکشد، در برابر آنچه دستش انجام داده قصاص خواهد شد، مگر آنکه اولیای مقتول به چیز دیگری رضایت دهند.» و در همان نامه بود: «مردی در برابر قتل زنی کشته می‌شود.» و در آن بود: «برای کشتن یک نفس، دیه‌ای صد شتر است...»

It is narrated by al-Nissai and Darimi that Abu Bakr reported that the Messenger of Allah (saw) wrote to the inhabitants of Yemen and there was in his letter : “Whosoever kills a believer unjustly will suffer retaliation for what his hand has done unless the relatives of the murdered man consent otherwise. And therein it was : A man shall be killed for the murder of a woman. And therein it was : For the murder of a life, there is bloodwit of 100 camels...”.

حدیثی دیگر که امام نسائی روایت کرده، بیان می‌کند که برای هر عضوی از بدن دیه‌ای وجود دارد؛ برای نمونه، دیه‌ی چشم‌ها برابر با پنجاه شتر است.

Another hadith narrated by Imam Nissai mentions that every part of the body has blood money, for example, the blood money for the eyes is equivalent of 50 camels.

3. التعزیر: این کیفر حق جامعه به شمار می‌رود. این بخش شامل مسائلی می‌شود که نه از قصاص است و نه از حدود، اما حقّ جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهند، مانند فریاد زدن در خیابان‌ها، یا کم‌فروشی و تقلب در بازار. قاضی‌ای که به این پرونده رسیدگی می‌کند، شدّت و ماهیت جرم را بررسی کرده و بر اساس اجتهاد شخصی خود (یعنی مطالعه‌ی متون اسلامی) کیفری متناسب با آن تعیین می‌کند. کیفرها می‌توانند از یک هشدار تا مجازات اعدام متغیر باشند. یک نمونه‌ی مشهور در زمان عمر بن الخطاب رضی الله عنه رخ داد؛ آن‌گاه که ایشان عالمی را که شهادت دروغ داده بود کیفر داد. دستور داد سر آن عالم را بتراشند، صورتش را سیاه کنند و او را در حالی که نیمه‌لخت است و پشت به جلو بر الاغی نشانده‌اند، در برابر مردم بگردانند.

3. Al-Ta‘azir : This is considered the right of the community. It covers those issues which are not part of the qisas or hadud, but which affect the right of the community such as shouting in the streets, cheating in the market place etc. The judge presiding over the case will study the severity and nature of the crime and prescribe a punishment to match it from his own ijtihad (i.e. study of the Islamic texts).The punishments may range from anywhere between a warning to death. One famous example happened in the time of ‘Umar ibn al-Khattab (ra), where he punished a scholar who gave false testimony. He ordered that the scholar should have his head shaved, his face painted black, and be paraded semi-clothed in front of the people while sitting backwards on a donkey.

۴. المخالفات: این بخش حقوقِ دولت را دربر می‌گیرد. در اینجا جرم زمانی واقع می‌شود که فرد یا گروهی با قانونی که دولت وضع کرده است مخالفت کند، مانند تجاوز از حد سرعت مجاز یا پارک کردن در مکان‌های ممنوع. مجازات به صلاحدید قاضی و بر اساس اجتهاد شخصی او یا بر اساس آنچه دولت اتخاذ کرده است تعیین می‌شود.

4. Al-Mukhalafat : This covers the areas of the rights of the State. Here the crime is committed when a person or group contravenes a law which the State has enacted, such as breaking the speed limit or parking in no-parking areas. The punishment is at the discretion of the judge, based on his own ijtihad or the adoption of the State.