هیچ چیزی در زندگی برای مؤمن مهم‌تر از این نیست که خشنودی آفریدگار را بجوید. اوست که انسان را از نیستی پدید آورد و اوست که در تمام کارهایمان سزاوار بالاترین احترام و عبادت است. همان‌گونه که الله (سبحانه و تعالی) فرمان داده است:

Nothing in life is of greater importance to the Mu‘min (believer) than to seek the pleasure of the Creator (swt). It is He that created man from nothing and He that commands the utmost respect and worship in all our actions. As Allah (swt) commanded:

«من جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند.» [قرآن کریم، ذاریات: ۵۶]. خداوند (سبحانه و تعالی) نه تنها انسان را آفرید، بلکه در وجود ما توانایی اندیشیدن و پاسخ دادن به غرایز خویش را نیز قرار داد. ما این اختیار را داریم که کار درست یا نادرست انجام دهیم، که از هدایت پروردگار متعال پیروی کنیم یا به باطل فرو افتیم؛ و معیار آن تنها چیزی است که خداوند (سبحانه و تعالی) تعیین کرده است: «از آنچه از جانب پروردگارت به تو وحی می‌شود پیروی کن، و خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.» [قرآن کریم، احزاب: ۲]. و،

“I have not created jinn and man except to worship Me.” [TMQ 51:56]. Allah (swt) not only created man, but also made within us the capacity to think and respond to our instincts. We have the choice of doing right or wrong, of following the Supreme’s guidance or descending into falsehood, the criterion solely defined by Allah (swt): “Follow what is revealed to you from your Lord. And Allah is aware of all things you do” [TMQ 33:2]. and,.