اسلام با وضوح کامل تعریف می‌کند که نقش‌های مردان و زنان در زندگی دقیقاً چیست و راهنمایی‌های مفصلی دربارهٔ چگونگی تعامل آن‌ها با یکدیگر در هر عرصهٔ زندگی ارائه می‌دهد. این تعاریف و نقش‌ها از جانب الله (سبحانه و تعالی)، آفریدگار انسان‌ها، سرچشمه می‌گیرند. در نتیجه، کاملاً با سرشت انسان سازگارند و در اسلام هیچ جایی برای آن نیست که مردان یا زنان به حال خود رها شوند تا یکدیگر را ستم کنند یا تبعیض روا دارند.

Islam defines very clearly exactly what are the roles of men and women in life, and gives detailed guidance as to how they should interact with each other in every sphere of life. These definitions and roles come from Allah (swt) the Creator of human beings. As a result they perfectly accord with human nature and there is no scope in Islam for either men or women to be left to oppress or discriminate against each other.

بشریت را به عنوان مجموعه‌ای از انسان‌ها در نظر می‌گیرند که دارای غرایز یکسانی هستند، مانند غریزه بقا، غریزه معنوی و غریزه تولیدمثل، و نیازهای جسمانی مانند نیاز به خوردن، خوابیدن، نفس کشیدن و غیره. آنان این ویژگی‌ها را بدون توجه به جنسیت خود دارا هستند. به این ترتیب، مردان و زنان هر دو مخلوق الله (سبحانه و تعالی) هستند و از این جهت کاملاً از نظر مقام برابرند. اسلام هدف زندگی انسان را صرفاً عبادت الله (سبحانه و تعالی) تعریف می‌کند.

Mankind is regarded as consisting of human beings, who have the same instincts, like the survival, spiritual or procreational instincts, and organic needs such as the need to eat, sleep, breathe etc. They share these regardless of their gender. As such, men and women are both creations of Allah (swt) and in this respect are absolutely equal in status. Islam defines the purpose of life for human beings as being purely a worship to Allah (swt).

«وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» [TMQ 51:56].

“I have not created jinn and human beings except as a worship unto me.” [TMQ 51:56].

این عبادت با زندگی در اطاعت از اوامر و نواهی الله (سبحانه و تعالی) ادا می‌شود، و میزان انجام آن توسط هر فرد در روز قیامت سنجیده خواهد شد تا مشخص شود که آیا او پاداش بهشت را به دست می‌آورد یا عذاب آتش را. این حکم به یکسان شامل مردان و زنان می‌شود و هیچ‌یک بر دیگری برتری ندارد. در پیشگاه الله (سبحانه و تعالی) مردان و زنان دارای منزلت برابرند. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

This worship is fulfilled by living in obedience to the commands and prohibitions of Allah (swt), and the extent to which a person has done this will be judged on the Day of Judgement, to determine whether they are to gain the reward of Paradise or the punishment of Hellfire. This applies equally to both men and women, with neither having any preference over the other. In the eyes of Allah (swt) men and women have equal status. Allah (swt) says,.

و پروردگارشان دعای ایشان را پذیرفت و به آنان پاسخ داد: «هیچ‌یک از شما را، چه مرد و چه زن، کار و عملش را ضایع نخواهم کرد؛ شما همه از یکدیگرید.» [TMQ 3:195]

“And their Lord has accepted of them and answered them, ‘never will I suffer to be lost the work of any of you be you male or female, you are members of one another.’” [TMQ 3:195].

با این حال، پذیرفته شده است که الله (سبحانه و تعالی) مرد و زن را با فطرت (سرشت) متفاوتی آفریده است که نقش‌های متفاوتی در زندگی به آنان می‌بخشد. این بدان سبب است که برخی ویژگی‌ها مختص مردان یا زنان است و نمی‌توان آن‌ها را با دیگری شریک شد؛ برای مثال، زنان فرزند می‌زایند و به آنان شیر می‌دهند، اما مردان اگرچه از نظر جسمی نیرومندترند، توانایی انجام این کارها را ندارند. یکی از بسیاری از خطاهای موجود در نظام ساخته دست بشر این است که «برابری» به معنای «یکسانی» گرفته شده است. از این رو، زنان و مردان مجبور می‌شوند برای انجام همان نقش‌ها با یکدیگر رقابت کنند.

It is acknowledged however, that Allah (swt) created man and woman with a different fitrah (nature) which gives them different roles to play in life. This is because there are some attributes that are exclusive to men or women, that cannot be shared by the other; for example, women bear children and breast-feed them, but while men are physically stronger, they are unable to do these. One of the many errors found in the man-made system, is that ‘equality’ has taken the same meaning as ‘sameness.’ Thus, women and men are forced to compete with each other to fulfil the same roles.

شریعت اسلام این را منع می‌کند. در برخی حوزه‌ها که مختص جنسیت نیستند، مردان و زنان از یک قواعد پیروی می‌کنند، مانند نماز، سوگند دادن یا روزه گرفتن، مگر آنجا که تفاوت‌های سرشتی آن‌ها پذیرفته شده باشد؛ برای نمونه، در ایام حیض زن نماز نمی‌خواند و هنگام بارداری لازم نیست روزه بگیرد (هرچند روزهای از دست‌رفته بعداً قضا می‌شود). اما در حوزه‌هایی که مختص جنسیت است، مانند مادری یا پدری، مردان و زنان نقش‌ها و قواعد متفاوتی دارند. بدین ترتیب، به جای رقابت میان مردان و زنان، هماهنگی و آرامش برقرار می‌شود.

The Shari‘ah of Islam prevents this. In some areas, which are not gender specific, men and women follow the same rules, as in the prayer, the giving of oaths or the fasting, except where there is an acknowledgement in the differences of their nature - so in times of menstruation, the woman does not pray, and when pregnant, the woman need not fast (although the missed days are made up later). But in others, which are gender specific, men and women have different roles to play and rules to follow, e.g. motherhood or fatherhood. Thus instead of competition between men and women, there is harmony and tranquillity.