باید توجه داشت که مجازات‌هایی که دولت اسلامی اجرا می‌کند، آخرین راه‌حل در فرایند مهار و پیشگیری از جرم است. اسلام به‌عنوان دین (شیوه زندگی) می‌آید که در آن همه نظام‌ها در هماهنگی با یکدیگر کار می‌کنند و کلی یکپارچه و کاملاً مکمل را تشکیل می‌دهند.

It must be noted that the punishments administered by the Islamic State are the last resort in the process of curbing and preventing crime. Islam comes as a deen (way of life) where all the systems work in harmony, making an integrated and perfectly complementary whole.

بنابراین، نظام اقتصادی تضمین خواهد کرد که همه شهروندان دولت، نیازهایشان به نحو شایسته برآورده شود، به گونه‌ای که هیچ‌کس برای تأمین معاش خود نیازی به توسل به جرم نداشته باشد. همچنین، نظام آموزشی به مردم ذهنیت رد هرگونه جرم را خواهد آموخت، که همگی در اسلام حرام هستند، و به جای آن اطاعت از الله (سبحانه و تعالی) را. و نظام اجتماعی در مردم ذهنیت احترام و کرامت نسبت به جنس مخالف را ریشه‌دار خواهد کرد، و جداسازی میان مردان و زنان در زندگی روزمره‌شان، احتمال وقوع جرایم در این حوزه را به حداقل خواهد رساند.

Thus, the Economic System will ensure that all the citizens of the State will have their needs adequately fulfilled such that no-one need resort to crime to sustain themselves. As well, the Education System will teach the people the mentality of rejecting any kind of crime, all of which are forbidden in Islam, in favour of obedience to Allah (swt). And the Social System will inculcate within the people the mentality of respect and dignity towards the opposite sex, and the segregation between men and women in their daily life will minimise the possibility of crimes in this area.

در دولت اسلامی، پیشگیری از جرم در سه سطح انجام می‌شود:

In the Islamic State the prevention of crime works on three levels :

مسلمان به عقیدهٔ عقلانی اسلام ایمان دارد، عقیده‌ای که بر مطالعهٔ واقعیت و به کارگیری عقل بنا شده است. این امر پایه‌ای استوار برای ایمانش به اسلام به او می‌بخشد و او را برمی‌انگیزد تا در برابر خدای یگانه و حقیقی، الله (سبحانه و تعالی)، خاضع و فرمانبردار باشد.

The Muslim has conviction in the rational creed of Islam, which is built upon the study of reality and use of the mind. This gives them the definite foundation for their belief in Islam and motivates them to be subservient to the One and Only True God, Allah (swt).

جرم نافرمانی از خداوند (سبحانه و تعالی) است. اشتیاق مسلمان به بهشت و ترس او از عذاب آتش دوزخ، او را از ارتکاب جرم بازخواهد داشت.

Crime is a disobedience to Allah (swt). The Muslim’s longing for the Paradise and their fear of the punishment of Hellfire will prevent them from committing crime.

از حقوق و وظایف متقابل مسلمانان این است که همواره به کار یکدیگر توجه داشته و مراقب امور یکدیگر باشند. بدین ترتیب، از هر سو پیوسته انگیزه و تشویقی وجود خواهد داشت تا مردم به آداب اسلامی پایبند باشند.

It is one of the mutual rights and duties of the Muslims that they always look out for and take care the affairs of each other. Thus there will be a constant motivation and encouragement from all sides for people to observe the Islamic conduct.

جرم و جنایت در جامعهٔ بزرگ طرد و رد خواهد شد. مجرمان و کلاهبرداران پذیرفته نخواهند شد و ثروت یا هر منفعت احساس‌شده‌ای که به طور نامشروع به دست آمده باشد، احترام نخواهد داشت. این فشار ناشی از ارزش‌های غالب در جامعه مانع از آن خواهد شد که کسانی که به ارتکاب جرم وسوسه می‌شوند، آن را انجام دهند.

Crime will be shunned and rejected by the society at large. Criminals and cheats will not be accepted, nor will wealth or any perceived benefits gained illicitly be respected. This pressure from the dominant values in the society will prevent those who are tempted to commit crime from doing so.

آخرین راهکار، ترس از پیامدهای اعمال مجرمانه از نظر مجازات است.

The last resort is the fear of the consequences of the criminal actions in terms of the punishment.

بر همین اساس است که در تاریخ خلافت، موارد اجرای حدود و سایر مجازات‌ها توسط قوه قضائیه بسیار اندک بود.

It is for these reasons that so few incidences of implementation of hadud and other retributions by the judiciary were necessary in the history of the Khilafah.