امکان دارد که در یک نمایش عمومی شاهد مجازات‌های هولناکی باشیم، مانند بریدن دست دزد یا اعدام قاتلان. این‌ها واقعاً مناظر وحشتناکی هستند که در فضاهای باز انجام می‌شوند و اثری ماندگار بر دل‌ها و ذهن‌های جامعه بر جای می‌گذارند؛ زیرا جامعه شاهد رنج شدید مجرم خواهد بود.

One can expect to see some horrendous punishments in a public display, like cutting the hand of the thief, or the execution of murderers. These indeed are terrible sights, and will take place in open areas, leaving a lasting effect on the hearts and minds of the society; for society will witness the intense suffering of the criminal.

در آینده هر کسی که حتی به ارتکاب چنین جرمی فکر کند، دو بار خواهد اندیشید. حتی کسانی هم که در نسل‌های بعد شاهد آن واقعه نبوده‌اند، دو بار خواهند اندیشید. زیرا در واقع چنین مجازات‌هایی اصلاً به‌طور مکرر اجرا نمی‌شوند، چون ماهیت آن‌ها چنان اثر بازدارنده‌ی قدرتمندی دارد. افزون بر این، بریدن دست دزد بسیار دشوار است، زیرا شواهد قرینه‌ای کافی نیستند. بدین ترتیب، دستگاه قضایی تضمین می‌کند که هیچ محکومیت ناحقی صورت نگیرد، محکومیت‌هایی که به‌نظر می‌رسد روز به روز بیش‌تر نشانه‌ی زمانه‌ی ما شده‌اند.

So in future anyone even thinking of committing such a crime will think twice. Even those who did not witness the event in future generations will think twice. For in fact such punishments are not meted out frequently at all, as by their nature they have such a powerful deterrent effect. Furthermore, it is extremely difficult to cut the hand of the thief, for circumstantial evidence is not sufficient. Thus, the judiciary ensures that there would be no wrongful convictions, which seem more and more to be a sign of our times.

مجازات‌های سخت تنها راه بازداشتن از جرم نیستند. اسلام مشکلات را از همه جهات مورد توجه قرار می‌دهد. نظام اقتصادی نیازهای مردم را تأمین می‌کند و میل به دزدی را کاهش می‌دهد. نظام آموزشی نیز با یادآوری مسئولیت جامعه در برابر آفریدگار، تمایل به دزدی را از بین می‌برد. بنابراین همه نظام‌ها در هماهنگی با یکدیگر کار می‌کنند. دلیل شکست رژیم‌هایی مانند عربستان سعودی و سودان این است که آن‌ها تنها بخش‌هایی از اسلام را در کنار قوانین ساخته‌ی بشر اجرا می‌کنند، به این ترتیب که مجازات را طبق اسلام انجام می‌دهند، اما نیازها را طبق اسلام تأمین نمی‌کنند.

Severe punishments are not the only means to deter crime. Islam tackles the problems from all angles. The economic system secures the needs of people and cuts the want for stealing. The education system, through reminding society of accountability to the Creator, cuts the desire for stealing. So all the systems work in harmony. The reason why regimes like Saudi Arabia and Sudan fail is because they only implement parts of Islam side by side with man-made law, such that they punish by Islam but do not secure the needs by Islam.

تصور کنید جامعه‌ای را که در آن احساس امنیت وجود دارد. در آن نیازی نیست که شبانه در خیابان‌ها راه می‌روید و از ترس حمله، پشت سرتان را نگاه کنید، و نیازی نیست که از ترس سرقت، قفل‌های اضافی برای درها، پنجره‌ها و صندوق‌های نامه بخرید. این خیال‌پردازی نیست؛ در واقع، این وضعیت قرن‌ها تحت حکومت اسلامی برقرار بود.

Imagine a society where there is a sense of security. There would be no need to turn over your shoulder when walking the streets at night for fear of being assaulted, and no need to buy extra door locks, window locks and letterbox locks for fear of being burgled. This is no fantasy - indeed it was the case for centuries under the Islamic State.

علاوه بر این، اسلام در نظام قضایی خود ارزش‌هایی را پاس می‌دارد که در جامعه مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند، برای نمونه آبرو. در اسلام، متهم کردن کسی به زنا جرمی قابل مجازات است، در حالی که امروزه برای روزنامه‌ها منبعی برای درآمد به شمار می‌رود.

Furthermore, Islam in its judiciary upholds values that are downtrodden in society, for example honour. In Islam accusing someone of adultery is a punishable offence, whereas for newspapers today it is a source of revenue.

یا برای نمونه، مسئلهٔ عقیده را در نظر بگیرید. در اسلام، هرکس به یکی از پیامبران خداوند (سبحانه و تعالی) اهانت کند، سزاوار کشته شدن است. این حکم شاید سخت به نظر برسد. اما بی‌شک عقیده دست‌کم به اندازهٔ مال ارزش حمایت شدن دارد، زیرا در روز قیامت این عقیدهٔ ماست که ما را نجات می‌دهد، نه مالمان.

Or take as another example the issue of belief. In Islam if anyone insults any prophet of Allah (swt) they are subject to be killed. This may appear harsh. But surely belief is at least as worthy of protection as property, for on the day of Judgement it is our belief that will save us, not our property.