در دادگاه اسلامی، تنها یک قاضی مسئول هر دعوا است. او اختیار دارد که بر پایه قرآن و سنت حکم صادر کند. سایر قاضیان تنها در صورتی می‌توانند مشورت دهند یا یاری کنند که قاضی ریاست‌کننده از آنان درخواست کند.

In an Islamic law court only one judge is responsible for any trial. He has the authority to pronounce judgements based on the Qur’an and Sunnah. Other judges may only advise or assist, if requested to do so by the presiding judge.

مجازاتهای اسلامی تنها زمانی قابل اجرا هستند که دلیل آن قطعی ثابت شده باشد و همهٔ شرایط مربوط فراهم باشد (برای نمونه، برای اثبات زنا چهار شاهد لازم است). اگر در دلیل هیچ شبههای وجود داشته باشد، کل پرونده کنار گذاشته میشود.

Islamic punishments can only be administered when the evidence is proven to be definite and all relevant conditions are met (for example four witnesses to prove adultery). If there is any doubt over the evidence the whole case is thrown out.

سه نوع قاضی در اسلام وجود دارد:

There are three types of judge in Islam :

قاضی عام - مسئول حل‌وفصل اختلافات میان مردم، مانند مسائل روزمره درباره زمین، تصادفات اتومبیل، حوادث و غیره۔

1) Qadi ‘Aam - responsible for settling disputes among the people, e.g. everyday issues over land, car crashes, accidents etc.

۲) قاضی محتسب: مسئول رسیدگی به اختلافاتی است که میان امت و هر گروهی که به جامعه به طور کلی آسیب می‌رساند پدید می‌آید، مانند فریاد زدن در کوچه‌ها، تقلب در بازار و مانند آن.

2) Qadi Muhtasib - Responsible for resolving disputes that arise between the Ummah and any people who harm the society at large, e.g. shouting in the streets, cheating in the market etc.

۳) قاضی المظالم – کسی که به اختلافات میان مردم و مأموران دولتی رسیدگی می‌کند. او می‌تواند هر حاکم یا مأمور دولتی را، از جمله خلیفه، برکنار کند.

3) Qadi Madhaalim - who deals with disputes between the people and the State officials. He can dismiss any ruler or government official, including the Khaleefah.

دومین خلیفه، عمر بن الخطاب (امیر المؤمنین بین سال‌های ۶۳۴ تا ۶۴۴ میلادی)، نخستین کسی بود که در مکه زندان‌ها و محبس‌ها را بنا نهاد.

The second Khaleefah ‘Umar ibn al-Khattab (Amir of the Muslims between 634-644 CE) was the first to set up jails and prisons in Makkah.

در نظام قضایی، هر فرد، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، چه مرد و چه زن، چه خوانده و چه متهم، حق دارد نماینده یا وکیلی تعیین کند.

Under the Judicial System, every person, Muslim or non-Muslim, male or female, defendant and accused has the right to appoint a representative or proxy.

در دولت اسلامی میان دادگاه‌های مدنی و کیفری آنچنان که امروز در کشورهای مسلمان مانند پاکستان دیده می‌شود، تفکیکی وجود ندارد؛ در آنجا هم بخش‌هایی از اسلام و بخش‌هایی از کفر به کار گرفته می‌شود. دولت اسلامی تنها منابع شریعت اسلامی، یعنی قرآن و سنت (و آنچه از آن دو برمی‌آید) را مرجع خود قرار خواهد داد.

There is no distinction between civil and criminal courts as we see today in Muslim countries, e.g. Pakistan where both parts of Islam and parts of kufr are applied. The Islamic State will only use the sources of Islamic law, i.e. the Qur’an and the Sunnah (and whatever derives from them), as its reference.

مجازات‌های اسلامی بدون تأخیر یا تردید اجرا می‌شوند. هیچ‌کس جز به حکم دادگاه مجازات نمی‌شود. افزون بر این، هیچ شکلی از شکنجه روا نیست.

Islamic punishments will be executed without delay or hesitation. No-one is to be punished except by a rule of court. In addition, any means of torture is not permissible.

در نظام اسلامی، شخصی که از جرمی متضرر شده است، حق دارد متهم را ببخشد یا غرامت (یعنی قصاص) برای آن جرم مطالبه کند؛ البته این امر در مورد حدود که حق خداوند (سبحانه و تعالی) است، صدق نمی‌کند.

Under the Islamic system a person aggrieved of a crime has the right to forgive the accused or demand compensation (i.e. qisas) for a crime - except for hadud laws, which are the right of Allah (swt).

مجازات قطع دست در اسلام تنها در صورتی اجرا می‌شود که هفت شرط برآورده شود. این شروط عبارت‌اند از:

The Islamic punishment of hand-cutting only applies if seven conditions are fulfilled. These are :

۱) دو شاهد (که هیچ تناقض یا خطایی در شهادتشان نباشد).

1) Two witnesses (with no contradiction or error in their testimonies).

۲) ارزش کالای دزدیده‌شده باید از یک‌چهارم دینار (۴٫۲۵ گرم طلا) بیشتر باشد.

2) The value of the stolen goods must exceed 1/4 of a dinar in value (4.25g of gold).

۳) نمی‌تواند خوراکی باشد (اگر دزد گرسنه بوده باشد).

3) Cannot be food (if the thief was hungry).

۴) نمی‌تواند از خانواده‌ی دزد باشد.

4) Cannot be from the thief’s family.

۵) کالاها باید از نظر ذات حلال باشند (مثلاً الکل نباشد).

5) Goods must be halal in nature (e.g. not alcohol).

۶) باید از جایی محفوظ دزدیده شده باشد.

6) Must be stolen from a secure place.

۷) نباید هیچ شکی درباره‌ی مال وجود داشته باشد (یعنی دزد قطعاً هیچ حقی بر آن ندارد، مانند پولی از بیت‌المال).

7) Must be no doubt on the goods (i.e. the thief definitely has no right over it, e.g. money from the public treasury).

در طول ۱۳۰۰ سال حکومت اسلامی، تنها حدود ۲۰۰ نفر به سبب سرقت دستشان بریده شد.

Throughout the entire 1300 years of Islamic rule only around 200 people had their hand cut off for theft.

هر شخصی حق دارد که اگر حاکم نسبت به او ستمی روا داشته باشد، او را به دادگاه بکشاند، با او سخن بگوید یا از او انتقاد کند. این همان چیزی بود که در زمان عمر بن الخطاب رخ داد، آنگاه که زنی او را در مورد اشتباهی که درباره میزان مهریه کرده بود، اصلاح کرد.

Any person has the right to take the leader to court, speak to him or criticise him if he has done any transgressions towards him or her. This was the case when a woman in the time of ‘Umar ibn al-Khattab corrected him over a mistake he made about the value of the dowry.

آبروی یک شهروند، امانتی مقدس بر عهدهٔ امت است. مجازات کسی که مسلمانی دیگر را به بی‌عفتی متهم کند، بدون آنکه چهار شاهد برای اثبات ادعایش بیاورد، هشتاد تازیانه است.

The honour of a citizen is a sacred trust upon the Ummah. The punishment for accusing another Muslim of being unchaste without producing four witnesses to substantiate the claim is 80 lashes.

در نظام قضایی اسلامی، مجازات‌ها به چهار دسته تقسیم می‌شوند:

There are four categories of punishment in the Islamic Judicial System:

حدود - حقِّ الله (سبحانه و تعالی)، مانند زنا (۱۰۰ تازیانه)، ارتداد (مرگ).

Hadud - The right of Allah (swt), e.g. fornication (100 lashes), apostasy (death).

الجنایات - حقِّ فرد. او یا او می‌تواند از جنایتکار، برای مثال در قتل یا آسیب بدنی، درگذرد.

Al-Jynayaat - The right of the individual. He/she may forgive the criminal, e.g. murder, bodily harm.

التعزیر - حقِّ جامعه؛ یعنی آن مسائلی که بر زندگی روزمرهٔ عموم مردم اثر می‌گذارند، مانند ریختن زباله در محیط عمومی و تقلب در بازار.

Al-Ta‘azir - The right of the community - those issues that affect the every day life of the general public, e.g. littering, cheating in the market.

المخالفات - حقّ الدولة - مسائل تتعلّق بإدارة شؤون الدولة، مثل تجاوز حدّ السرعة المسموح به.

Al-Mukhalafat - The right of the State - issues affecting the running of the State, e.g. breaking the speed limit.