اسلام این حقیقت را به رسمیت می‌شناسد که یکی از غرایز اساسی‌ای که در مردان و زنان ظاهر می‌شود، میل به تولید مثل و احساس جذب به جنس مخالف است. برخلاف ادیان رهبانی که جنسیت را «گناه جسم» می‌شمارند و محکوم می‌کنند، اسلام روابط میان مرد و زن را وسیله‌ای زیبا و کاملاً پذیرفتنی برای ارضای غریزه تولید مثل می‌داند که باید به‌طور کامل از آن لذت برد. با این حال، اسلام افراط‌های جنسی غرب لیبرال را ممنوع می‌کند و بدین‌ترتیب خطرات و مشکلات اجتماعی‌ای را که چنین «آزادی»ای ناگزیر به همراه دارد، از میان برمی‌دارد؛ مشکلاتی همچون خانواده‌های تک‌والدی، بارداری‌های ناخواسته و سقط جنین. بلکه در اسلام، روابط میان مرد و زن بر پایه مسئولیت و احترام متقابل استوار است. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Islam recognises that one of the basic instincts that appear in men and women is the urge to procreate and feel attraction to members of the opposite sex. Unlike monastic religions, which condemn sex as a ‘sin of the flesh’, relations between men and women are seen by Islam as a beautiful and perfectly acceptable means of fulfilling the procreational instinct that is to be enjoyed to the full. However, it forbids the sexual excesses of the liberal west and thus removes the dangers and problems in society which such so called ‘freedom’ inevitably entails, like single parent families, unwanted pregnancies and abortion. Rather in Islam, relationships between men and women are based upon responsibility and mutual respect. Allah (swt) says,.

«و از نشانه‌های او این است که از جنس خودتان همسرانی برای شما آفرید تا با آنان آرامش یابید، و میان شما دوستی و مهربانی قرار داد. قطعاً در این [امر] برای کسانی که می‌اندیشند نشانه‌هایی است.» [TMQ 30:21]

“And among His signs is this, that He created for you mates from among yourselves, that you may dwell in tranquillity with them, and He has put love and mercy between your hearts. Undoubtedly in this are signs for those who reflect.” [TMQ 30:21].

هر نوع رابطهٔ صمیمانه میان مرد و زن نامحرم، خارج از چارچوب ازدواج، حرام است. این حکم از هرگونه «معاشرت» با جنس مخالف گرفته تا زنا را در بر می‌گیرد. زنا حرام است و به شدت مجازات می‌شود، و همچنین هر شکلی از انحرافات جنسی مانند سوءاستفاده از کودکان، همجنس‌گرایی، زنای با محارم و بهیمیت نیز به همین ترتیب حرام است. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Intimate relationships of any kind between unrelated men and women are forbidden outside the framework of marriage. This ranges from everything between ‘socialising’ with members of the opposite sex, to zina (fornication). Adultery is forbidden and punished severely, and any forms of sexual deviancy like child abuse, homosexuality, incest or bestiality are similarly forbidden. Allah (swt) says,.

«به زنا نزدیک نشوید، زیرا آن کاری زشت و بدی است که راه را به سوی دیگر بدی‌ها می‌گشاید.» [TMQ 17:32]

“Do not come near zina (adultery or fornication), for it is a shameful deed and an evil, opening the road to other evils.” [TMQ 17:32].

ازدواج در اسلام بسیار توصیه شده است، و مردان و زنان تشویق می‌شوند که هرچه زودتر، به محض آنکه توانایی آن را داشته باشند (یعنی از نظر جسمی بالغ باشند و بتوانند از همسر خود سرپرستی کنند)، ازدواج کنند. در واقع ازدواج عملی عبادی به شمار می‌آید، و هر کام‌یابی میان شوهر و همسر صدقه‌ای است ﷺ.

Marriage is highly recommended in Islam, with men and women being encouraged to marry as soon as they are able (i.e. physically mature and capable of supporting a wife). It is in fact seen as an act of worship, and every act of fulfilment between husband and wife is a charity.

انس (رض) روایت می‌کند که پیامبر ﷺ فرمود: «هرگاه بنده‌ای ازدواج کند، نیمی از دینش را کامل کرده است، پس در مورد نیمه‌ی باقی‌مانده، از خداوند بترسد.»

Anas (ra) narrated that the Prophet (saw) said, “When a man marries, he has fulfilled half of his deen, so let him fear Allah regarding the remaining half.”.

ازدواج به عنوان همراهی میان مرد و زن در نظر گرفته می‌شود، برخلاف مشارکت. اهداف ازدواج دو چیز است:

Marriage is regarded as a companionship between men and women, as opposed to a partnership. The objectives of marriage are two :

برای لذت بردن از همنشینی با فردی از جنس مخالف۔

To enjoy the company of a member of the opposite sex.

تا فرزندان داشته باشند و بدین وسیله استمرار نسل بشر تضمین شود۔

To have children thereby guaranteeing the continuity of the human race.

عقد ازدواج «نکاح» نامیده می‌شود، و این عقدی است میان مرد و زن که برای صحیح و معتبر بودن آن باید همه شرایطش تحقق یابد. از جمله این شرایط:

The contract of marriage is called nikah, and it is a contract between a man and a woman of which all the conditions must be fulfilled for it to be correct and valid. These include:

ایجاب و قبول

Offer and acceptance.

هیچ اجبار یا زور وجود ندارد.

No compulsion or duress.

دو شاهد

Two witnesses.

ولیّ امر (سرپرست عروس)

Waliy amr (guardian of the bride).

پرداخت مهریه (کابین، که لزوماً پول نیست) از سوی مرد به زن.

Payment of mahr (dowry, not necessarily money) from the man to the woman.

یکی از شرایط ازدواج این است که همسر نباید از دسته‌های محرّمات (محارم) باشد.

One of the conditions of marriage is that the partner must not be from the forbidden categories (maharim).

محارم مرد عبارت‌اند از: مادرش، همسران پدرش، همسران پسرانش، دو مادربزرگ (مادر مادر و مادر پدر)، دخترانش، نوه‌های دختری‌اش، خواهرانش، عمه‌ها و خاله‌هایش (از طرف پدر و از طرف مادر)، عمه‌ها و خاله‌های پدر و مادرش، دخترخواهران و دختربرادرانش، مادر همسرش، مادران رضاعی‌اش و مادران و دختران ایشان، و خواهران رضاعی‌اش.

The maharim of the man include : his mother, the wives of his father, his sons wives, the two grandmothers, his daughters, his grand-daughters, his sisters, his paternal and maternal aunts, his great aunts, his nieces, his wife’s mother, his mothers by breast feeding and their mothers and daughters and his sisters by breast feeding.

محارمِ زنان با توجه به برداشتِ متضادِ محارمِ مرد که در بالا آمد، روشن می‌شود.

The maharim of the women become clear given the opposite understanding of the maharim of the man given above.

در تمام این موارد، اگرچه ازدواج میان ایشان حرام است، اما آمیزش آزادانه‌شان در خلوت و در اماکن عمومی جایز است. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید،

In all these cases, while it is forbidden for marriage to occur between them, it is permitted for them to mix freely in the private and public areas. Allah (swt) says,.

«حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا» [TMQ 4:23]

“Forbidden unto you are your mothers, and your daughters, and your sisters, and your father’s sisters, and your mother’s sisters, and your brother’s daughters and your sister’s daughters, and your foster mothers, and your foster sisters, and your mothers-in-law, and your step daughters who are under your protection (born) of your women unto whom you have gone in - but if you have not gone in unto them, then it is no sin for you (to marry their daughters) - and the wives of your own sons who spring from your own loins. And it is forbidden unto you that you should marry two sisters together, except what has already happened of that nature in the past. Lo! Allah is ever Forgiving, Merciful.” [TMQ 4:23].

الله (سبحانه وتعالى) می‌فرماید:

Allah (swt) says,.

«مردان سرپرست و نگهبان زنانند، به سبب آنکه خداوند برخی از آنان را بر برخی دیگر برتری داده است و به سبب آنکه از اموالشان خرج می‌کنند. پس زنان شایسته فرمانبردارند و در غیاب شوهر آنچه را خداوند به حفظ آن فرمان داده، حفظ می‌کنند.» [TMQ 4:34].

“Men are the protectors and maintainers of women, because Allah has given the one more strength than the other and because they support them from their means. Therefore the righteous women are devoutly obedient and guard (in the husband’s absence) what Allah would have them guard.” [TMQ 4:34].

ابن عمر روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «هر یک از شما نگهبان است و در برابر آنچه تحت سرپرستی او است مسئول است. حاکم نگهبان مردم است و مسئول آنان است، مرد نگهبان اهل خانه‌اش است و مسئول آنان است، و زن نگهبان خانه شوهرش و فرزندانش است و مسئول آنان است. پس هر یک از شما نگهبان است و در برابر آنچه تحت سرپرستی او است مسئول است.» [بخاری و مسلم]

Ibn ‘Umar narrated, the Prophet (saw) said, “Each of you is a guardian and is responsible for his ward. The ruler is a guardian (over his people) and the man is a guardian of the members of his household, and the woman is guardian and is responsible for her husband’s house and his offspring, and so each of you is a guardian and is responsible for his ward.” Bukhari and Muslim.

عائشه (رضی الله عنها) روایت کرده‌اند که پیامبر ﷺ فرمود: «هرگاه زنی از خوراکِ خانهٔ خود بدون تباه کردن (آن) ببخشد، برای او پاداشِ آنچه می‌بخشد است، و برای شوهرش نیز پاداشِ آنچه به دست می‌آورد، و همانند آن (پاداش) برای خزانه‌دار، و هیچ‌یک از آنان از پاداشِ دیگری چیزی نمی‌کاهد.» [البخاری]

‘A’isha (ra) narrated that the Prophet (saw) said, “When a wife spends food of her house without spoiling, there is for her its reward for what she gives away, and there is also reward for her husband for what he earns, and the like (reward) for the storekeeper - none of them diminishing anything from the reward of another.” Bukhari.

این دلایل، و دلایل دیگر، مبنایی را تعیین می‌کنند که بر اساس آن، درک حقوق و وظایف شوهر و زن نسبت به یکدیگر در چارچوب زندگی زناشویی حاصل می‌شود. این موارد در ادامه بیان شده‌اند.

These evidences, among others, define the basis from which come the understanding of the rights and duties of the husband and wife to each other within the framework of married life. These are outlined below.

وظایف اصلی مرد عبارت‌اند از:

The main duties of the man are :

ولایت بر همسر و فرزندان: این به آن معناست که او باید امنیت و حمایت ایشان را تضمین کند و همواره به گونه‌ای عمل نماید که منافع آنان را پاس دارد.

The guardianship of the wife and children : This means he must ensure their security and protection, and must always act in such a way as to safeguard their interests.

نفقهٔ همسر و فرزندان: او باید از مال خود خرج کند تا نیازهای اساسی مادی آنان تأمین شود، که شامل فراهم کردن هر آنچه همسرش برای انجام وظایفش به عنوان همسر به آن نیاز دارد، می‌شود. همسرش موظف نیست برای این منظور از مال خود چیزی به او بدهد، حتی اگر ثروتمند باشد و او فقیر. با این حال، اگر بخواهد می‌تواند چنین کند.

The maintenance of his wife and children : He must spend from his own means to ensure that the basic material needs are provided for them, which include bringing her all she needs to fulfil her duties as a wife. His wife is not obliged to give him any of her own money for this purpose, even if she is wealthy and he is poor. However, she may do so if she wishes.

مسکن برای همسر و فرزندان: شوهر باید برای خانوادهٔ خود مسکنی مناسب فراهم کند.

Shelter for the wife and children : The husband must provide adequate housing for his family.

اطاعت و اجازه گرفتن: همسر باید در تمام اموری که از نظر اسلام جایز است از شوهرش اطاعت کند، مانند کمک کردن به او یا آرامش بخشیدن به او. همچنین، هنگامی که بخواهد از خانه خارج شود یا بخواهد افرادی را به خانه دعوت کند، باید از شوهرش اجازه بگیرد.

Obedience and taking permission : The wife must obey her husband in all areas which are permitted from Islam, like to assist him or give him comfort. Also, the wife must take permission from her husband when she wants to leave the house, or when she wants to invite people into the house.

طلاق: حق شوہر کا ہے کہ اگر وہ اپنی ازدواجی زندگی سے ناخوش ہو تو اپنی بیوی کو طلاق دے دے۔ اگر شوہر فوت ہو جائے، یا وہ اپنی بیوی کو طلاق دے دے، تو عورت پر لازم ہے کہ دوبارہ نکاح کرنے سے پہلے عدت گزارے۔ شوہر کی وفات کی صورت میں یہ عدت چار ماہ دس دن ہے، اور طلاق کی صورت میں یہ عدت اس وقت پوری ہوتی ہے جب اس کے تین حیض گزر جائیں (بشرطیکہ وہ حاملہ نہ ہو)۔

Divorce : It is the right of the husband to divorce his wife if he is unhappy with the marriage. If the husband dies, or divorces his wife, she must observe the ‘iddah (waiting period) before she can marry again. In the case of his death, this is four months and ten days, and in divorce, it is when three intervals between her menstruations have finished (as long as she is not pregnant).

نگهداری از مال و فرزندان: همسر باید مطمئن شود که فرزندان به درستی نگهداری و با دانش اسلامی تربیت می‌شوند و مال شوهر به شیوه‌ای عادلانه خرج می‌شود.

Looking after his money and children : The wife must ensure that the children are properly cared for and educated with knowledge of Islam and that the husband’s money is spent in a just way.

حضانت فرزندان: این حق شوهر است که اگر ازدواجش پایان یابد، پس از آنکه فرزندان به هفت سالگی برسند، حضانت ایشان را بر عهده گیرد.

Custody of the Children : It is the right of the husband that if his marriage ends, he takes custody of the children after they have reached seven years of age.

مهم‌ترین مسئولیت‌های همسر عبارت‌اند از:

The main responsibilities of the wife are :

اطاعت و کسب اجازه از شوهر

Obedience and taking permission of her husband.

حفظ مال شوهر: این شامل پول، دارایی‌ها و سایر اموال او می‌شود.

Looking after her husbands wealth : This includes his money, property etc.

رفاه شوهرش: او باید اطمینان حاصل کند که نیازهای شوهرش برآورده می‌شود.

Welfare of her husband : She must ensure that her husband’s needs are taken care of.

نگهداری از فرزندان.

Looking after the children.

حقوق اصلی همسر بر عهدهٔ شوهر عبارت‌اند از:

The main rights of the wife from her husband are :

همراهی: از حقوق همسر این است که شوهرش با او همراهی کند و محیطی از محبت و مهربانی برای او فراهم آورد.

Companionship : It is the right of the wife that her husband gives her companionship and maintains an environment of love and affection for her.

خرج و مسکن: شوهر باید نیازهای مادی همسرش را تأمین کند، برای او مسکن فراهم آورد، و هر آنچه را که برای ایفای نقش او به عنوان همسر لازم است به او بدهد. این شامل فراهم کردن چیزهایی برای او می‌شود که بتواند با آن‌ها خود را بیاراید و زیبا کند.

Spending and shelter : The husband must look after her material needs, provide shelter for her, and give her anything she needs to fulfil her role as a wife. This includes providing things for her which she can use to adorn herself and make herself beautiful.

خلع (حق جدایی): زن می‌تواند در صورت ناخرسندی از ازدواج، از شوهرش درخواست جدایی کند. این کار به سه دلیل ممکن است: الف) شوهر مستقیماً به او آسیب برساند، مانند زدن او، ب) شوهر به‌طور غیرمستقیم به او آسیب برساند، مانند ندادن نفقه به او یا فرزندانش، ج) زن از شوهرش متنفر باشد.

Khul‘a (Right of divorce) : The wife can ask for separation from her husband if she is unhappy with the marriage. There are three reasons for which she can do this : a) He harms her directly, e.g. beating her, b) He harms her indirectly, e.g. not providing for her or her children, c) She hates him.

حضانت فرزندان: اگر ازدواج پایان یابد، تا زمانی که فرزندان زیر هفت سال باشند، حق حضانت آنان با همسر است.