روش نصب خلیفه از طریق فرآیند بیعت است۔ قدرت حکومت بر پایه اسلام از سوی امت به خلیفه داده می‌شود۔ حاکمیت از آنِ امت است و امت خلیفه را به‌عنوان نماینده‌ای برای اجرای شریعت تفویض می‌کند۔ این امر از طریق یک قرارداد میان خلیفه و امت انجام می‌شود۔ امت تا زمانی که خلیفه اسلام را بر آنان اجرا کند، باید اطاعت کند۔

The method of installing the Khaleefah is through the process of bay‘ah. The power to rule by Islam is given by the Ummah to the Khaleefah. Authority belongs to the Ummah and it deputises the Khaleefah to enact the Shari‘ah. This is done through a contract between the Khaleefah and the Ummah. The Ummah must obey as long as the Khaleefah implements Islam on them.

فرایند بیعت ممکن است پس از رأی‌گیری عمومی همه مسلمانان دولت اسلامی انجام شود، یا پس از رأی‌گیری میان اهل حَلّ و عَقْد (افراد صاحب نفوذ و اقتدار) صورت گیرد. رأی‌گیری صرفاً وسیله‌ای برای تعیین انتخاب امت است و جایگزین بیعت نمی‌شود. غیرمسلمانان، کودکان و مسلمانانی که خارج از دولت اسلامی ساکن‌اند حق رأی ندارند. اگر همه مسلمانان دولت اسلامی رأی دهند، بیعت انعقاد (بیعتی که با آن فرد انتخاب‌شده خلیفه می‌شود) به او داده می‌شود. اما اگر رأی‌گیری از طریق نمایندگان انجام شود، ابتدا بیعت انعقاد از سوی نمایندگان داده می‌شود و سپس بیعت اطاعت (بیعت تَعَاطِی) از سوی امت به شخص انتخاب‌شده داده می‌شود. سکوت امت نسبت به خلیفه‌ی انتخاب‌شده را می‌توان بیعت اطاعت به شمار آورد. از همین فرایند بیعت است که شخص به مقام خلافت می‌رسد. نامزدهای مقام خلافت، افزون بر خودنامزدی، می‌توانند از سوی مجلس امت برگزیده شوند. امت از میان همین نامزدها برای خود فرمانروایی برمی‌گزیند.

The process of bay‘ah may occur after a general vote given by all the Muslims of the Islamic State or it may occur after a vote among the ahl al halli wal ‘aqd (people of influence and authority). Voting is merely a means to determine the choice of the Ummah, it does not substitute the bay‘ah. Non-Muslims, children, and Muslims residing out of the State do not have the right to vote. If all the Muslims of the Islamic State are voting then the bay‘ah al-in‘iqad (pledge of acceptance, by which he becomes Khaleefah) is given to the man elected. However, if the vote occurs through the representatives, then a bay‘ah al-in‘iqad is first given by the representatives, after which a second bay‘ah al-ta‘aa (pledge of obedience) is given by the Ummah to the person elected. The silence of the Ummah over the elected Khaleefah can be considered as the bay‘ah of obedience. It is through this bay‘ah process that a person attains his position as Khaleefah. The candidates for the position of Khaleefah may, in addition to self nomination, be chosen by the Majlis al-Ummah. It is from these candidates that the Ummah chooses for itself a ruler.

پس از آنکه انتصاب انجام شد، امت دیگر حق ندارد خلیفه را برکنار کند، تا زمانی که او شریعت را برپا دارد و شرایط خلیفه بودن را برآورده سازد. از آنجا که قراردادی که میان امت و خلیفه بسته می‌شود این است که او با اسلام بر آنان حکم براند، امت حق ندارد این قرارداد را فسخ کند، تا زمانی که او به سهم خود از قرارداد پایبند باشد. بنابراین، خلیفه مدت معینی برای ریاست ندارد. او تا زمانی که بتواند به این قرارداد عمل کند، یا تا زمانی که استعفا دهد، رئیس دولت باقی می‌ماند.

Once the appointment is made, the Ummah then has no right to dismiss the Khaleefah, as long as he upholds the Shari‘ah and fulfils the conditions to be a Khaleefah. Since the contract made between the Ummah and the Khaleefah is for the Khaleefah to rule upon them with Islam, the Ummah has no right to dissolve the contract, as long as he maintains his part of the contract. Therefore, a Khaleefah has no term of office. He remains the head of State, as long as he is able to uphold the contract or until he tenders his resignation.

از سوی دیگر، خلیفه می‌تواند به دلایل شرعی زیر برکنار شود:

On the other hand, a Khaleefah may be dismissed for the following Islamic reasons:

اگر وہ مرتد ہو جائے (یعنی غیر مسلم بن جائے)۔

If he becomes an apostate (i.e. becomes a non-Muslim).

اگر او نمازها را ترک کند و دیگران را نیز به همین کار دعوت کند.

If he neglects the prayers and proposes for others to do the same.

اگر او از نظر جسمی برای انجام وظایفی که در قراردادش بر عهده‌اش گذاشته شده ناتوان شود، مانند از دست دادن بینایی، دست‌ها، هر دو پا و جز آن. اما از دست دادن یک گوش یا بینی یا اندام جنسی او، توانایی‌اش را در انجام وظایف تضعیف نمی‌کند.

If he becomes physically incompetent to handle the duties assigned to him in his contract, such as losing sight, hands, both legs, etc. However, losing one ear or his nose or his sexual organs does not impair his ability to perform his duties.

اگر او در فسق و رفتار ناشایست پافشاری کند، در رفتار عمومی دچار ظلم شود و نسبت به احکام اسلامی بی‌توجهی ورزد،

If he persists in debauchery and immoral behaviour (fisq), injustice in public behaviour, and negligence of the Islamic laws.

اگر او جنسیت خود را تغییر دهد، از آنجا که زنان اجازه ندارند مناصب حکومتی را بر عهده گیرند،

If he changes his sex, since women are not allowed to assume positions of ruling.

اگر او اسیر کافران شود، به گونه‌ای که نتواند احکام خود را بر شهروندان دولت اجرا کند و آزادانه کارِ دولت را برقرار نگه دارد، و علاوه بر این، هیچ امکانی برای بازگشتش نباشد.

If he becomes a captive, under the kuffar, from where he cannot enforce his rulings upon the citizens of the State and freely maintain the operation of the State in addition to the absence of any possibility for his return.

اگر شخص دیگری در آرایش (نظرات) او تسلط یابد و خلیفه در اداره امور دولت نتواند نظر خود را اعمال کند، در این صورت، دولت در واقع توسط فرد دوم اداره می‌شود، در حالی که خلیفه تنها جنبه نمادین پیدا می‌کند.

If another person dominates him in his opinions and the Khaleefah is unable to exert his own opinion in the process of running the State. Here, the case would be that a second person is running the State, while the Khaleefah becomes symbolic.

در هر یک از این موارد، پرونده به بالاترین دادگاه دولت اسلامی، یعنی دادگاه مظالم (ستم‌ها و بی‌عدالتی‌ها، جایی که شکایت‌ها علیه دولت مطرح می‌شود) ارجاع داده می‌شود. این دادگاه البته بر اساس قرآن و سنت داوری می‌کند. حکمی که دادگاه مظالم صادر می‌کند برای هر دو طرف الزام‌آور است.

In each of these situations, the case is brought to the highest court of the Islamic State i.e., the Court of Madhaalim (unjust acts, where complaints against the State are raised). The court arbitrates, of course, according to the Qur’an and Sunnah. The decision made by the Court of Madhaalim is binding on both parties.