۷٫۳٫۵ مؤسسات اقتصادی، ربا (سود) و احتکار - مقدمه‌ای بر نظام اسلام | Quran Course

۷٫۳٫۵ مؤسسات اقتصادی، ربا (سود) و احتکار - مقدمه‌ای بر نظام اسلام | Quran Course

0% read · 1 min left

مقدمه‌ای بر نظام اسلام Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۷٫۳٫۵ مؤسسات اقتصادی، ربا (سود) و احتکار

7.3.5 Economic Enterprises, Riba (Interest) and Hoarding

by Jalal Ansari1 min readViewed 200 times

نرخ‌های بهره در بسیاری از جنبه‌ها ستون فقرات نظام سرمایه‌داری را تشکیل می‌دهند. از آن به‌عنوان ابزاری برای تنظیم رشد اقتصادی و عرضه پول استفاده می‌شود، بدین صورت که برای کسانی که پول اضافی دارند، به‌منزله‌ی «انگیزه‌ای» برای پس‌انداز کردن یا اندوختن عمل می‌کند. در اسلام، هم بهره و هم اندوختن (احتکار ثروت) حرام شمرده شده است. خداوند (سبحانه و تعالی) در قرآن می‌فرماید:

Interest rates form the backbone of the Capitalist system in many ways. It is used as a tool to regulate economic growth and monetary supply by acting as an ‘incentive’ for those who have surplus money to save/hoard. In Islam both interest and hoarding are prohibited. Allah (swt) says in the Qur’an:

«و الذین یکنزون الذهب و الفضة و لا ینفقونها فی سبیل الله فبشّرهم بعذاب ألیم» [قرآن ۹:۳۴] و نیز می‌فرماید: «و أحلّ الله البیع و حرّم الربا» [قرآن ۲:۲۷۵]. بنابراین صاحبان سرمایه باید سرمایه‌شان را یا در قالب کسب و کار خصوصی یا در قالب مشارکت به کار اندازند.

“And those who hoard up gold and silver and do not spend in the way of Allah, announce to them a painful chastisement.” [TMQ 9:34] He also says, “Allah has permitted trade and forbidden interest.” [TMQ 2:275] Owners of capital therefore have to invest it either in the form of private business or partnership.

اساسی‌ترین شرایطی که باید همه انواع شرکت‌های مشارکتی آن‌ها را داشته باشند این است که میان دو یا چند طرف ایجاب و قبول وجود داشته باشد، و پس از آنکه شریک شدند، در اداره‌ی شرکت حق اظهارنظر برابر داشته باشند. افزون بر این شرایط، نحوه‌ی تقسیم سود و زیان بستگی به نوع شرکت و قراردادی دارد که منعقد شده است. در «عنان» که شرکت با سرمایه‌ی دو طرف یا بیشتر تشکیل می‌شود، هر زیانی که شرکت متحمل شود میان شرکا به نسبت سرمایه‌ای که وارد کرده‌اند تقسیم می‌شود. در «ابدان» که شرکت بر پایه‌ی خدماتی است که شرکا ارائه می‌دهند، زیان بر اساس دستمزد یا حقوق شرکا تقسیم می‌شود. در «مضاربه» که شرکت بر پایه‌ی سرمایه از یک طرف و کار از طرف دیگر است، زیان را صاحب سرمایه متحمل می‌شود، در حالی که ارائه‌دهنده‌ی کار دستمزد یا حقوق خود را از دست می‌دهد. از این قواعد و ساختارهای بنیادی می‌توان انواع دیگری از شرکت را شکل داد. در همه‌ی موارد، سود بر اساس توافق متقابل تقسیم می‌شود و مستقل از میزان سرمایه یا خدمت/کاری است که ارائه شده است.

The most fundamental criteria that must be met by all companies of partnership are that there must be offer and acceptance between two or more parties, and that once they become partners they have equal say in the running of the company. In addition to these criteria, the manner of sharing profits and losses is dependent on the type of company and agreement made. In the Anan where partnership is formed by the wealth of two or more parties, any loss suffered by the company would be shared among the partners in proportion to the capital they put in. In the Abdan where partnership is based on services provided by the partners, loss is shared according to the salaries/wages of the partners. In the Mudharaba where partnership is based on capital from one party and labour from another, loss is incurred by the owner of capital while the provider of labour loses his wage/salary. From these elementary rules and structures, many other forms of company can be formed. In all cases, profit is shared according to mutual agreement independent of the amount of capital or service/labour provided.