این موضوع بر افزایش بازدهی و تنوع محصولات کشاورزی استوار است و معمولاً از دو روش پیروی می‌کند: الف) یافتن راه‌هایی برای افزایش بهره‌وری زمین، و ب) گسترش زمین‌های کشاورزی به‌عنوان روشی برای توسعه.
This is based on increasing the yield and variety of farm produce, and usually follows two methods : a) finding means of increasing productivity of the land, and b) increasing the farming lands as a method of expansion.
این کار با استفاده از ماشین‌آلات مدرن و پیشرفته، مواد شیمیایی و تأمین بذر با کیفیت بالا انجام می‌شود. دولت باید به کشاورزانی که توانایی خرید ماشین‌آلات، بذر و مواد شیمیایی مورد نیازشان را ندارند، کمک‌های بلاعوض (نه وام) ارائه دهد، و همچنین کسانی را که توانایی دارند تشویق کند تا این مواد را خریداری کنند.
These take place by using modern and sophisticated machinery, chemicals and by providing high quality seed. The State should provide grants (as opposed to loans) to the farmers who are unable to buy what they need in terms of machines, seed and chemicals, and it should also encourage those who are able, to buy such materials.
توسعه از طریق تشویق به احیای زمین‌های بایر و آباد کردن آن‌ها صورت می‌گیرد. دولت باید زمین‌های فئودالی را که به‌نادرست به کار گرفته می‌شوند یا بلااستفاده رها شده‌اند، به کشاورزانی که توانایی کار دارند اما زمینی ندارند یا زمین اندکی دارند، واگذار کند؛ و نیز از زمین‌هایی که در اختیار اوست. هر کس سه سال پیاپی زمین خود را رها کند، ناگزیر خواهد بود آن را به دولت واگذار کند، و دولت آن را به افرادی که از آن بهره‌برداری کنند، اختصاص خواهد داد.
امام ابویوسف روایت کرده است که: «محمد بن اسحاق برای من نقل کرد که عمر بن الخطاب بر منبر خطاب به مردم گفت: هر کس زمین مرده‌ای را احیا کند، از آنِ او خواهد بود، و هر کس دیواری بر گردِ زمینی بکشد، پس از سه سال حقی بر آن نخواهد داشت. این بدان سبب بود که مردم زمین‌هایی را که کشت نمی‌کردند، حصارکشی می‌کردند.» (کتاب الخراج).
The expansion takes place by encouraging the revival of barren land and cultivating it. The State should grant feudal lands which are improperly used or left unused, to farmers who are able to work but have no land or little land, and from lands that are under its control. Anyone neglecting his land for three consecutive years would be forced to give it up to the State, which would allocate it to people who would make use of it. Imam Abu Yusuf narrated that : “Muhammad ibn Ishaque related to me that ‘Umar ibn al-Khattab said addressing the people on the pulpit : ‘Whoever receives a dead land, (it) would belong to him and whoever constructs a boundary wall, has no right over it after three years. This was because the people used to enclose land which they did not cultivate.’” (Kitab al-Kharaj).
با پیروی از این دو روش، افزایش محصولات کشاورزی حاصل می‌شد و هدف سیاست کشاورزی تحقق می‌یافت.
By following these two methods, an increase in farm produce would be achieved, and the aim of the agricultural policy would be realised.
با این حال، در اجرای چنین سیاستی باید مسائلی مورد توجه قرار گیرد. پس از آن‌که افزایش بهره‌وری تضمین شد، بهبود کیفیت محصول نیز باید مدنظر قرار گیرد. سیاست افزایش بهره‌وری باید از طریق نوسازی ماشین‌آلات تحقق یابد؛ و این امر مستلزم آغاز یک انقلاب صنعتی است تا با برنامه‌ی کشاورزی بلندپروازانه هماهنگ شود، به‌طوری که صنعت، ابزار اصلی پیشرفت را فراهم می‌آورد.
There are, however, issues to be considered while implementing such a policy. Once increased productivity is ensured, improving the quality of the produce has also to be considered. The policy of improving productivity has to be achieved by modernising the machinery; this necessitates the launching of an industrial revolution to match the ambitious agricultural programme, with industry providing the main means of progress.
بنابراین، سیاست کشاورزی باید در تلاشش برای بهبود بهره‌وری سه هدف اصلی داشته باشد:
Therefore, the agricultural policy should have three main aims in its bid to improve productivity:
بهبود بخشیدن به محصولات غذایی، با هدف برآوردن نیازهای مردم و دورکردن شبح قحطی در صورت خشکسالی، شکست محصولات کشاورزی یا تحریم اقتصادی. باید تلاش شود تا بهره‌وری محصولات غذایی، هم در تولیدات کشاورزی و هم در فرآورده‌های دامی، بهبود یافته و افزایش یابد.
Improving food products, with the aim of satisfying the needs of the people, and to remove the spectre of famine in case of drought, failing crops or economic embargo. Efforts should be made to improve and increase productivity of food products in both agricultural and animal produce.
افزایش تولید مواد پوشاک مانند پنبه، پشم و ابریشم، زیرا اینها نیازهای اساسی‌ای هستند که باید بدون نیاز به واردات فراهم باشند و در صورت تحریم اقتصادی، کمبودی ایجاد نشود.
Increasing productivity in clothing materials such as cotton, wool and silk, for these are basic necessities that should be made available without having to resort to imports and without creating a shortage in case of economic embargo.
بهبود تولید کالاهایی که در خارج از کشور بازار داشته باشند، چه منسوجات باشند و چه محصولات غذایی مانند مرکبات، خرما و غیره.
Improving the production of goods which would have a market abroad, whether they were textiles or food products, like citrus fruits, dates etc.
توسعه پروژه‌هایی مانند ساخت سدها، کانال‌ها، چاه‌ها و موارد دیگر، در صورتی که ضروری باشند، باید در اولویت قرار گیرند، زیرا هدف تنها آغاز یک انقلاب کشاورزی نیست، بلکه یک انقلاب صنعتی نیز هست؛ بدون غفلت از کشاورزی، و با کوشش همیشگی برای افزایش تولید. هدف همچنین دستیابی به پیشرفت مادی است، و این امر جز از طریق یک انقلاب صنعتی تحقق نمی‌یابد.
Development projects like the building of dams, canals, wells and others are to be given priority if they were indispensable, for the aim is not only to launch an agricultural revolution, but an industrial one, without neglecting the agricultural but always working towards increasing production; the aim also is to achieve material progress, and this cannot be realised without an industrial revolution.
جهان مسلمان توسعه‌نیافته است و اقتصادش تنها بر کشاورزی و سایر منابع طبیعی استوار است، و تقریباً هیچ صنعتی در آن وجود ندارد. از این رو، برای به حرکت درآوردن انقلاب صنعتی، تلاشی عظیم لازم است. طرح‌های قدرت‌های استعماری باید کنار گذاشته شود، زیرا آنان هدفشان این است که جهان اسلام را تنها به کشاورزی وابسته نگه دارند؛ با تشویق چنین سیاستی و بازداشتن پیشرفت صنعتی آن، تا آن را همچنان به غرب وابسته سازند، غربی که بیشتر ماشین‌آلات را فراهم می‌کند و تنها منبع نگهداری آن‌ها نیز است.
The Muslim world is underdeveloped with an economy based solely upon agriculture and other natural resources, and there are scarcely any industries. Therefore, an immense effort is needed to put the industrial revolution into motion. The schemes of the colonial powers should be abandoned, for they aim at keeping the Islamic world relying solely on agriculture by encouraging such a policy and impeding its industrial progress to keep it dependent on the West, who provide most of the machinery and are the only source of maintenance.
لازم است در اینجا به یک اصل اقتصادی بنیادین در اسلام اشاره شود که می‌گوید: «هر چیزی که برای امت سودمند باشد، در صورت وجود بودجه باید تأمین شود، به شرطی که ضروری نباشد.» یعنی اگر دولت بودجه‌ی لازم را داشته باشد، آن طرح باید تأمین مالی شود، اما اگر دولت بودجه‌ای نداشته باشد، نباید برای تأمین مالی آن طرح، مالیات بر مردم تحمیل کند یا برای آن وام بگیرد، حتی اگر این وام از خود شهروندانش باشد.
It is worth mentioning here a basic economic principle in Islam that says, “Anything that reaps benefit to the Ummah should be provided for if funds were available, provided that it is not indispensable.” This means that if the State had funds available, then the project should be funded, but if the State did not have funds, it should not impose taxes upon the people in order to finance the project, nor borrow money for it, even from its own citizens.