هر روشی که هر گروهی برای ابلاغ دعوت برمی‌گزیند، باید حکمی شرعی باشد که از سیرۀ پیامبر خدا ﷺ در رفتار او هنگام ابلاغ دعوت اخذ شده باشد. این از آن روست که پیروی از او واجب است، چنان‌که خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «قطعاً برای شما در [زندگی] پیامبر خدا ﷺ الگوی نیکویی است، برای کسی که امید به خدا و روز بازپسین دارد و خدا را بسیار یاد می‌کند.» [قرآن ۳۳:۲۱]. «بگو: اگر خدا را دوست دارید، از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بیامرزد.» [قرآن ۳:۳۱].

The method adopted by any group to convey the da‘wah must be Shari‘ah Law derived from the seerah of the Messenger of Allah (saw) in his performance during the conveyance of the da‘wah. This is so because it is obligatory to follow him, as Allah (swt) says, “Surely, in the Messenger of Allah, is the best example for those who believe in Allah and the Last Day and remember Allah often.” [TMQ 33:21]. “Say if you love Allah follow me, Allah will love you and forgive you your sins.”[TMQ 3:31].

«وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا» [سورۀ الحشر: ۷]

“Whatever the Messenger gives you take it, and whatever he forbids you abstain from it.” [TMQ 59:7].

بسیاری دیگر از آیات چنین‌اند که بر این دلالت دارند که پیروی از رسول الله ﷺ، اقتدا به ایشان و اخذ تمام جنبه‌های دین از ایشان واجب است.