ہم جہاں بھی ہوں، چاہے برطانیہ میں ہوں یا مسلم دنیا میں، جہاں کفر کے قوانین بھی نافذ ہیں، کفر کی اس گندگی کو دیکھتے، سنتے اور محسوس کرتے ہیں۔ ایسی حالت کیسے پیدا ہوئی، اسے سمجھنے کے لیے اُس طرزِ فکر کو واضح طور پر جاننا ضروری ہے جو اسے جنم دیتا ہے، یعنی سرمایہ دارانہ نظریہ، کیونکہ یہی وہ طرزِ زندگی ہے جس کی مغربی اقوام تبلیغ کرتی ہیں اور جو اس وقت دنیا پر غالب ہے۔ اس کے بنیادی اصولوں پر ایک مختصر سی نظر ہی یہ ظاہر کر دیتی ہے کہ سرمایہ داری انسانوں کو درپیش مسائل حل کرنے کا ایک جھوٹا اور تباہ کن ذریعہ ہے۔

We see, hear and feel the mess of kufr wherever we are, be it in Britain or in the Muslim world, where kufr laws are also implemented. To understand what has brought such a state of affairs about, it is necessary to have a clear comprehension of the way of thinking that produces it - i.e. the Capitalistic ideology, for it is this way of life that is propagated by Western nations and currently dominates the world. Even a brief look at its basic principles, exposes Capitalism to be a false and destructive means of resolving the problems faced by human beings.

جوهر عقیدهٔ سرمایه‌داری در جدا کردن دین از امور زندگی، یعنی سکولاریسم، نهفته است. بنابراین، این عقیده اگرچه وجود خالق و تدبیرکنندهٔ جهان، زندگی و انسان‌ها را قطعاً رد یا اثبات نمی‌کند، اما پیشنهاد می‌کند که این مسئله در اداره‌ی امور زندگی بی‌ارتباط است. از این رو، سازماندهی قوانین و مقرراتی که جامعه را اداره می‌کنند، به خود انسان‌ها واگذار شده است؛ انسان‌هایی که باید بکوشند «آزادی‌های چهارگانه» را تضمین کنند، یعنی: آزادی عقیده، آزادی مالکیت، آزادی بیان و آزادی فرد (در اینکه هرگونه که بخواهد رفتار کند). با این حال، این آزادی‌ها باید محدود باشند، به گونه‌ای که آزادی یک فرد به آزادی فرد دیگر تجاوز نکند. بنابراین، ایدئولوژی سرمایه‌داری برای تعیین محدودیت‌های این آزادی‌ها، سازوکاری را در قالب قوانینی برای تنظیم رفتار مردم اتخاذ می‌کند و آن، دموکراسی است. دموکراسی که امروزه در جهان به‌عنوان پیش‌شرط مطلق برای عادلانه و «متمدن» بودن یک جامعه پذیرفته شده، وسیله‌ای برای انتخاب قوانین است که در آن، کسانی که قرار است تابع آن قوانین باشند، خودشان مسئول تصویب آن‌ها هستند.