همان‌گونه که با دلیل عقلی ثابت می‌شود که آفریدگاری وجود دارد، باید تحقق یافت که کسانی که ادعای پیامبری و آوردن هدایت از جانب آفریدگار را دارند، واقعاً چنین‌اند. حتی در این مسئله نیز نباید جایی برای ایمان کورکورانه یا باور احساسی وجود داشته باشد.

Just as it is rationally proved that there is a creator, so it must be verified that those who claim to be prophets and bringers of guidance from the creator, are indeed so. Even in this issue, there should be no room for blind faith or emotional belief.

هر پیامبری که خداوند (سبحانه و تعالی) فرستاد، برای اثبات پیامبری‌اش، چالشی را برای بشریت همراه داشت. برای نمونه، موسی (علیه السلام) با عصایی آمد که وقتی بر زمین انداخته می‌شد به مار تبدیل می‌شد، و عیسی (علیه السلام) به اذن خداوند (سبحانه و تعالی) توانایی یافت که مردگان را به زندگی بازگرداند. این گونه کارها قوانین جهان هستی را نقض می‌کند و فراتر از توان هر انسانی، یا هر چیز دیگری است، جز آن کسی که جهان را آفرید و این قوانینی را که بر آن حاکم است قرار داد. بدین ترتیب، برای قوم ایشان ثابت شد که آنان به راستی از جانب خداوند (سبحانه و تعالی) فرستاده شده‌اند.

Every prophet sent by Allah (swt) came with a challenge to mankind as a verification of his prophethood. For example, Moses (as) came with a staff that turned into a snake when it was thrown to the floor, and Jesus (as) was given the ability, by the permission of Allah (swt), to bring back the dead to life. These types of actions defy the laws of the universe, and are beyond the capability of any human being, or indeed anything, except for the one who created the universe and placed these very laws which govern it. Thus, it was proved about them to their people that indeed they were sent from Allah (swt).

اما برای ما امروز، این‌ها ممکن است صرفاً داستان‌هایی از گذشته به نظر آیند. برای داشتن یقین واقعی، باید خودمان چنین چالشی را ببینیم. در حقیقت، چنین دلیلی امروز نیز وجود دارد و در قرآن کریم یافت می‌شود. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید،.

However, for us today, these may be considered as mere stories from the past. To have real conviction, we need to see such a challenge for ourselves. Indeed, such a proof exists today, and it is found in the Holy Qur’an. Allah (swt) says,.

«و اگر در آنچه بر بنده‌ی خود (محمدﷺ) نازل کرده‌ایم شک دارید، پس سوره‌ای همانند آن بیاورید و گواهان خود را غیر از الله فرا خوانید، اگر راستگو هستید.» [TMQ 2:23]

“And if you are in doubt concerning that which We have sent down to Our slave (Muhammad), then produce a surah (chapter) of the like thereof and call your witnesses besides Allah, if you are truthful.” [TMQ 2:23].

بدین ترتیب، این چالش آشکار می‌شود: اعتبار قرآن به‌عنوان کتابی از وحی و هدایت از جانب آفریدگار آشکار است. زیرا اگر انسانی آن را نوشته بود، قطعاً انسان‌های دیگر می‌توانستند سبک آن را تقلید کنند - حتی در طول کوتاه‌ترین سوره (سورۀ «الکوثر»، که تنها سه آیه دارد). با این حال، از زمان نزول قرآن، بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، تا امروز، هیچ کس روی زمین سوره‌ای همانند آن نیاورده است. در حقیقت، این کتاب خداوند (سبحانه و تعالی) است.

Thus, the challenge is made plain - the validity of the Qur’an as a book of revelation and guidance from the Creator is apparent. For if a human being had written it, then certainly other human beings would be able to imitate its style - even in the length of the shortest surah (‘al- Kawthar’, which is only three lines long). However, from the time of the revelation of the Qur’an, over 1400 years ago, until today, no one on the face of the earth has produced a chapter of its like. Indeed, it is the Book of Allah (swt).