مسائل امنیت داخلی، توانایی گسترش دعوت، و دفع حملات خارجی، توسط ارتش تأمین می‌شود.

The issues of internal security, the ability to spread da‘wah, and repel foreign attacks are taken care of by the army.

اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) نے ہم پر یہ فریضہ عائد کیا ہے کہ اسلام کو دنیا تک پہنچائیں، اور اس کا طریقہ دعوت اور جہاد مقرر فرمایا ہے، اور یہ کہ جہاد فرض ہے۔ اس بنا پر ہر مسلمان مرد جو پندرہ سال کی عمر کو پہنچ جائے، اس پر لازم ہے کہ فوج میں شامل ہو اور جہاد کی تیاری کے لیے فوجی تربیت حاصل کرے۔ اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) فرماتا ہے،.

Allah (swt) has obligated us to spread Islam to the world and has specified the method as da‘wah and Jihad, and that Jihad is fard. Accordingly, every male Muslim who reaches the age of fifteen is obliged to enlist in the army and undergo military training to prepare for Jihad. Allah (swt) says,.

«و قاتلوهم حتی لا تکون فتنة و یکون الدین کله لله»؛ [TMQ 8:39] Note: The original phrasing differs from the standard Arabic verse. Below is the translation of the text as given. «و با آنان بجنگید تا فتنه و ستم از میان برخیزد و عدالت و ایمان به الله، همگی و در همه جا برقرار شود.» [TMQ 8:39]

“And fight them (on) until there is no more tumult or oppression, and there prevails justice and faith in Allah, altogether and everywhere.” [TMQ 8:39].

پیامبر ﷺ فرمود: «و با مشرکان با اموال خود، با دست خود و با زبان خود جهاد کنید.»

The Prophet (saw) said, “And fight the people who associate (things) with Allah with your wealth, your hand and your tongue.”.

ارتش به دو بخش تقسیم می‌شود. نخست، «نیروهای دائمی» هستند که به‌عنوان سربازان ارتش دولت به کار گرفته می‌شوند و حقوقشان از بودجه دولت پرداخت می‌شود. دوم، «نیروهای ذخیره» هستند که شامل همه مسلمانانی می‌شود که توانایی جنگیدن دارند و هرگاه نیاز به سرباز ایجاب کند، بسیج می‌شوند.

The army is divided into two sections. Firstly, there are the ‘regulars’, who are employed as soldiers of the State’s army and who are paid salaries from the State’s budget. Secondly, there are the ‘reservists’, who comprise of all the Muslims who are capable of fighting, and are mobilised when the demand for soldiers requires it.

به‌طور کلی، این خلیفه است که رهبر لشکر است؛ او فرمانده کل قوا را منصوب می‌کند، برای هر تیپ یک سردار، و برای هر لشکرک یک فرمانده. تیپ‌فرماندهان و فرماندهان، دیگر رده‌های لشکر را منصوب می‌کنند. اعضای ستاد کل نیز بر اساس فرهنگ نظامی‌شان توسط رئیس ستاد کل منصوب می‌شوند.

It is generally the Khaleefah who is the leader of the army; he appoints the commander-in-chief, a general for each brigade and a commander for each division. The brigadiers and commanders appoint the remaining ranks of the army. Members of the general staff are appointed according to their military culture by the general chief of staff.

ارتش خلافت یک ارتش واحد است که در اردوگاه‌های مشخصی مستقر می‌شود. برخی از این اردوگاه‌ها باید در ولایت‌ها (ولایات) و مکان‌های استراتژیک مختلف مستقر باشند، و برخی باید همواره به‌صورت نیروهای رزمی سیار باقی بمانند. اردوگاه‌ها در گروه‌های متعددی سازمان‌دهی می‌شوند که هر یک برای همراهی با نامش شماره‌ای دریافت می‌کند، مانند ارتش اول یا ارتش سوم، یا می‌تواند بر اساس نام یک ولایت (ولایة) یا ناحیه (عمالة) نامگذاری شود.

The army of the Khilafah is one army, which is located in specific camps. Some of these camps must be located in different provinces (wilayaat) and strategic locations, and some must remain permanently mobile fighting forces. The camps are organised in numerous groups, each one of which is given a number to accompany its name, such as the 1st Army, the 3rd Army, or it can be named after a province (wilayah) or district (‘imala).

یکی از وظایف ارتش در اسلام، انجام فریضه جهاد است؛ یعنی جنگ جسمانی (در میدان نبرد) با کافران، چه به صورت تهاجمی و چه دفاعی، به منظور برتری یافتن دین خداوند. خداوند (سبحانه و تعالی) در آیه‌ای به آمادگی برای جهاد فرمان داده است:

One of the functions of the army, in Islam, is to fulfil the obligation of Jihad - the physical fighting (in the field of battle) against the kafiroon (disbelievers), be it offensive or defensive, in order to make the Name (deen) of Allah (swt) dominant. Allah (swt) ordered the preparation for Jihad in the ayah:

{وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ} [TMQ 8:60].

“Make ready for them (the unbelievers) all you can of (armed) force and of horses tethered, that thereby you may strike fear into the hearts of the enemy of Allah and your enemy, and others beside them whom you know not. Allah knows them. Whatsoever you spend in the way of Allah it will be repaid for you in full, and will not be wronged.” [TMQ 8:60].

پیامبر ﷺ با رژه دادن لشکر مسلمانان در داخل مدینه، پیش از رفتن به تبوک برای جنگ، قدرت دولت را نشان داد. این کار دشمن را به وحشت انداخت. چنانکه فرمود: «با ترسی که در دل دشمنانم افکنده شده، حتی از فاصله یک ماه راه، به من پیروزی داده شده است.» ﷺ

The Prophet (saw) showed the power of the State by marching the Muslim army inside Madinah before they went to Tabuk for war. This action frightened the enemy. As he (saw) said, “I have been given the victory by the terror thrown in the hearts of my enemies even from the distance of one month travelling.”.

این وظایف ارتش همگی مربوط به حفظ امنیت خارجی دولت است.

These functions of the army are all related to maintaining the external security of the State.

سیاست خارجی دولت اسلامی گسترش اسلام در سراسر جهان است. روشی که دولت برای رساندن اسلام به کار می‌گیرد، دعوت و جهاد است. بنابراین، از آنجا که امت، اختیار انجام این جهاد را به امام یا خلیفه داده است، مهم است که فرمانده ارتش، رئیس دولت باشد. پیامبر ﷺ روابط خود با دیگران را بر پایه گسترش اسلام برقرار کرد. او صلح حدیبیه را رسمیت بخشید تا فرصتی برای گسترش اسلام در سراسر شبه‌جزیره عربستان داشته باشد. پیامبر ﷺ در مدینه رئیس دولت بود و در تمام نبردهایی که در زمان او رخ داد، لشکر را فرماندهی می‌کرد. پس از او، خلفای راشدین نیز کسانی بودند که دربارهٔ محل و زمان نبرد ارتش فرمان می‌دادند. از این نکات آشکار می‌شود که رئیس دولت، مسئول رهبری ارتش است.

ارتش معمولاً ابزاری است که کشورهای دیگر را به روی دعوت اسلام می‌گشاید. از این رو، افراد ارتش باید از نظر فکری متعالی باشند؛ یعنی باید دربارهٔ اسلام آگاهی کافی داشته باشند و بتوانند پیام را به مردم دیگر برسانند. افزون بر این، آنان باید از نظر سیاسی آگاه باشند تا متمرکز بمانند و توسط مخالفان فریب نخورند.

The army is usually the tool that opens up other countries to the da‘wah of Islam. Thus, the army personnel have to be intellectually elevated. Meaning, that they have to be well educated about Islam and be able to convey the message to other people. Furthermore, the personnel have to be politically aware so that they remain focused and are not manipulated by the opponents.

ارتش بخش جدایی‌ناپذیری از رساندن پیام اسلام به جهان است. بنابراین، افرادش باید از نظر آگاهی اسلامی به‌شدت آموزش‌دیده و دارای ایمانی استوار باشند. ارتش باید در صفوف خود بر پرورش افرادی با این ویژگی‌ها تأکید کند. ارتشی با ایمانی قوی قطعاً خواهد توانست بر دشمنانش پیروز شود. ما این موضوع را در زمان پیامبر ﷺ مشاهده می‌کنیم. مسلمانان در بسیاری از نبردهای نخست در تعداد کمتر از دشمن بودند، اما با یاری الله (سبحانه و تعالی) همچنان به پیروزی دست یافتند. این را در نبرد بدر دیدیم که نسبت نیروها سه به یک بود، و در نبرد احزاب که نسبت چهار به یک بود.

The army is an integral part of delivering the message of Islam to the world. Its people must, therefore, be highly educated in Islam, and with firm iman. The army must place emphasis on building people with these characteristics within its ranks. An army with strong iman will surely be able to defeat its opponents. We find this to be the case in the time of the Prophet (saw). Muslims were outnumbered in many of the early battles, but with the help of Allah (swt) still achieved victory. This we saw in the battle of Badr where there was a 3 to 1 ratio and in the battle of Ahzab, where there was a 4 to 1 ratio.