5.7 معنوی و سیاسی - مقدمه‌ای بر نظام اسلام | Quran Course

5.7 معنوی و سیاسی - مقدمه‌ای بر نظام اسلام | Quran Course

0% read · 2 min left

مقدمه‌ای بر نظام اسلام Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

5.7 معنوی و سیاسی

5.7 Spiritual & Political

by Jalal Ansari2 min readViewed 203 times

برخی نظام‌های اعتقادی، بنا بر ماهیت خود، معنوی‌اند. منظور این است که آن‌ها تنها به شناخت خالق یا تدبیرکنندهٔ جهان مربوط می‌شوند و تنها رابطهٔ افراد با آن خالق را مورد توجه قرار می‌دهند. نمونهٔ آن بودیسم است که در آن تأکید بر معنویت است، نه بر سازمان‌دادن به جامعه و امور زندگی. بنابراین، بودیسم را می‌توان یک عقیدهٔ معنوی (عقیده) نامید. برخی عقاید دیگر کاملاً سیاسی‌اند. برای مثال، در کمونیسم وجود خالق انکار می‌شود و از این رو اعتقاد به آن، مسئلهٔ رابطهٔ فرد با خالق را پیش نمی‌آورد. با این حال، کمونیسم به امور انسان‌ها می‌پردازد و قواعدی دربارهٔ چگونگی سازمان‌دادن زندگی آن‌ها وضع می‌کند، به‌ویژه در زمینهٔ اقتصادی. بنابراین، کمونیسم یک عقیدهٔ سیاسی است.

Some belief systems are by their nature spiritual. By this, it is meant that they relate only to the cogniscance of a creator or organiser of the universe, and they address only the relationship of individuals to that creator. An example of this is Buddhism, where emphasis is laid upon spiritualty, rather than organisation of society and lifes affairs. Thus, Buddhism can be called a spiritual ‘aqeedah. Other creeds are entirely political. For example, in Communism, the existence of a creator is denied, and its belief therefore does not raise the issue of the relationship of the individual with a creator. However, Communism addresses the affairs of human beings, and it lays down rules regarding how they should organise their lives, particularly in reference to the economic aspect. Thus, Communism is a political ‘aqeedah.

اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) نے ہمیں حکم دیا ہے کہ ہم صرف اسلام کے مطابق حکومت کریں اور فیصلے کریں۔ بے شک شریعت جامع ہے اور زندگی کے ہر پہلو سے متعلق ہے۔ مسلمانوں کے لیے کافروں کے قوانین کی طرف رجوع کرکے حل تلاش کرنے کا کوئی راستہ نہیں۔ اسی طرح یہ کفار ہی ہیں جن کے ہاتھوں کی رہنمائی میں 1924ء میں اسلامی ریاست ختم کی گئی۔ 1947ء میں کشمیر کا ایک حصہ ہندوستانی ہندوؤں کو دینے کی ذمہ داری برطانوی حکومت پر ہے۔ ہمیں "لارڈ" ماؤنٹ بیٹن کی اس سازشی سودے بازی کو نہیں بھولنا چاہیے جس کے ذریعے ہندوستان میں مسلمانوں پر کفار کے غلبے کی راہ ہموار کی گئی۔ اور ہمیں یہ بھی نہیں بھولنا چاہیے کہ برطانوی حکومت ہی نے 1920 اور 1930 کی دہائیوں میں یہودیوں کو فلسطین میں آنے کی اجازت دی، جس کے نتیجے میں مسلمانوں کا خون بہا اور صہیونی ریاست اسرائیل کا قیام ہوا۔ مسلمانوں کے لیے کفر کے اداروں جیسے پارلیمنٹ، اقوامِ متحدہ یا یورپی برادری کا حصہ بننے یا ان سے رجوع کرنے کا کوئی راستہ نہیں۔ اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) فرماتا ہے،

Allah (swt) has ordered us to rule and judge by nothing but Islam. Indeed the Shari‘ah is comprehensive, dealing with every aspect of life. There is no way for Muslims to refer to the laws of the kuffar for solutions. As well, it is the kuffar by the guidance of whose hands the Islamic State was destroyed in 1924. It is the British government who is responsible for giving part of Kashmir to the Indian Hindus in 1947. We should not fail to remember the conniving deal of ‘Lord’ Mountbatten in allowing the kuffar domination over Muslims in India. And we should not forget that it was the British government that allowed the Jews into Palestine in the 1920s and 30s, resulting in Muslim bloodshed and the creation of the Zionist state of Israel. There is no way for Muslims to be part of, or refer to the institutions of kufr like parliament, United Nations or European Community. Allah (swt) says,.

این ادامهٔ حکومت اسلام بود که پیامبر ﷺ آن را به ما نشان داد، و این تنها نظام زندگی‌ای بود که به‌طور مؤثر مشکلات انسان‌ها، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، را با احکام، فرمان‌ها و نهی‌های الله (سبحانه و تعالی) حل کرد. دوران باشکوه نظام خلافت، اسلام را به سرزمین‌ها و مردمان بسیاری گسترش داد. پیشرفت‌ها در علم و فناوری، که سال‌های نوری از عصر تاریک اروپا جلوتر بود، تحت خلافت به دست آمد. مسائلی چون نژادپرستی، قبیله‌گرایی، بهره‌کشی اقتصادی و فساد، که جهان غرب و کشورهای مسلمان نامشروع را آزار می‌دهد، ریشه‌کن شد. مسلمانان و غیرمسلمانان به‌عنوان شهروندانی با حقوق و وظایف مشخص، معین و غیرقابل سلب، زیر لوای دولت زندگی می‌کردند. با این حال، میوه‌های شیرین خلافت جز بازمانده‌های باشکوه گذشته نیستند. تنها با بازبرپایی چنین نهادی، که فرمانی الهی است، امت مسلمان و سپس تمام بشریت می‌توانند خود را از ژرفای گودالی تاریک که اکنون در آن گرفتار است برهانند. ترمذی این سخن پیامبر ﷺ را روایت می‌کند:

It was a continuation of the rule by Islam which was showed to us by the Prophet (saw) and it was the only system of life that effectively solved human problems, Muslim and non-Muslim, by the laws, commandments and prohibitions of Allah (swt). The glorious era of the Khilafah ruling system saw Islam spread to many lands and peoples. Advances in science and technology, light years ahead of the Dark Ages of Europe were achieved under the Khilafah. Issues like racism, tribalism, economic exploitation and corruption, which haunt the Western world and the illegitimate Muslim countries were eradicated. Muslim and non-Muslim lived under the State as citizens with definite, defined and inalienable rights and duties. However, the sweet fruits of the Khilafah are but glorious remnants of the past. Only by the reestablishment of such an entity, which is a divine commandment, will the Muslim Ummah and then the whole of humanity elevate themselves from the depths of the dark abyss it now finds itself in. Al-Tirmidhi narrates the following saying of Prophet Muhammad (saw),.