این متن پرسشی شخصی است و نه بخشی از یک کتاب اسلامی، اما طبق دستورالعمل فقط ترجمه آن را ارائه می‌دهم: حالتان در قدم زدن در خیابان‌های محله‌تان چگونه است؟ آیا وقتی به تنهایی در سفر هستید نگران می‌شوید؟ درباره مادرتان یا خواهرتان چطور؟ وقتی بیرون هستید، آیا نگران خانه خالی‌ای هستید که پشت سر گذاشته‌اید؟

How safe do you feel walking in the streets of your local area? Do you worry when you are travelling around on your own? What about your mother, or your sister? When you are out, are you concerned about the empty house you have left behind?

اگر چنین باشد، چیز غیرعادی‌ای نخواهد بود. جرم و جنایت یک مشکل بزرگ در جامعهٔ غربی است، به‌طوری‌که در بریتانیا سالانه ۵٫۶ میلیون جرم به‌طور رسمی گزارش می‌شود. این میزان پیوسته در حال افزایش است، تا جایی که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند نسبت به اموال، آبرو و حتی جان خود احساس امنیت کند. در حقیقت، چنین نگرانی‌هایی جزو لاینفک زندگی روزمره شده‌اند.

If so, it would not be an unusual thing. Crime is a major problem in Western society, with there being 5.6 million officially reported crimes per year in Britain. It is continually on the increase to the extent that nobody can feel secure anymore about their property, honour or even their lives. In fact, such concerns have become part and parcel of everyday life.

اما این گرایش خطرناک را نمی‌توان کاملاً بی‌مهار رها کرد، مبادا جامعه در گرداب بی‌نظمی و آشوب فرو افتد. به همین دلیل است که نهاد قضا وجود دارد، به‌عنوان ابزاری برای برخورد با جرم و ریشه‌کن کردن آن. اما آیا شما در مهار و تنظیم جرم، برای نمونه در نظام حقوقی بریتانیا، اطمینان دارید؟

However, this dangerous tendency cannot be left entirely unchecked, lest society spirals into an abyss of disorder and chaos. It is for this reason that the institution of the judiciary exists, as a means of dealing with and eradicating crime. But are you confident with the British legal system, for example, in curbing and regulating crime?

در غرب، اگر مجرمان دستگیر شوند، مجازاتی که اعمال می‌شود به صلاحدید قاضی است. او، انسانی محدود درست مانند خود شما، کسی است که شدت جرم را ارزیابی می‌کند و با در نظر گرفتن نظرات قضات پیشین، حکمی را که خود انتخاب می‌کند صادر می‌نماید. بنابراین، می‌توانید ببینید که افرادی که جرم یکسانی مرتکب شده‌اند ممکن است مجازات‌های کاملاً متفاوتی دریافت کنند.

In the West, if criminals are caught, the punishment administered is at the discretion of the judge. He, a limited human being just like yourself, is the one who evaluates the severity of the crime, and taking into consideration the opinions of previous judges, gives the sentence that he chooses. Thus, you can see that people who have committed the same crime might receive entirely different punishment.

این‌که یک نوجوان ۱۵ ساله‌ی متجاوز از سوی دادگاه‌ها تنها به پرداخت جریمه‌ی ۵۰۰ پوندی محکوم شد، در حالی که مردی به خاطر انداختن یک بسته‌ی خالی چیپس روی زمین ۱۲۰۰ پوند جریمه شد، همین است که [ما را به این باور می‌رساند]!

This is why a 15 year old rapist was ordered by the courts to pay a fine of £500, while a man was fined £1200 for dropping an empty packet of crisps!.

تصور کنید که قربانی یکی از جرایم رایج مانند سرقت به منزل شده‌اید. در آن احتمال نادری که مجرمان دستگیر شوند، فکر می‌کنید در جریان محاکمه چگونه از عهده برمی‌آیید؟ بیایید برخی از احتمالات ممکن را بررسی کنیم.

Imagine you were victim to one of the more common crimes, such as burglary. In the unlikely event that the perpetrators were caught, how well do you think you would fare in the prosecution? Let us examine some of the possible eventualities.

در حالت ایدهآل، یک دعوا از مدعی، متهم، قاضی و دلایل تشکیل میشود. هدف کل این فرایند آن است که حقیقت گناه یا بیگناهی متهم روشن شود و بر همان اساس، او مجازات یا آزاد شود. با این حال، در نظام قضایی بریتانیا عوامل بسیار دیگری وجود دارد که مانع رسیدن به این هدف میشوند....

Ideally speaking, the case would consist of the plaintiff, the defendant, the judge and the evidence. The purpose of the whole affair would be to ascertain the truth of the guilt or innocence of the accused, and to punish or release him accordingly. However, in the British judiciary there are many more factors which impede this objective....