پیامبر ﷺ نه تنها به اسلام دعوت می‌کرد و با نظام‌ها و باورهای فاسدِ پیرامونش مبارزه می‌نمود، بلکه به‌طور فعال برای برپایی دولت نیز تلاش می‌کرد؛ به این صورت که به کسانی که صاحب قدرت حکومت بودند، یا کسانی که می‌توانستند قدرت را به او واگذار کنند، نزدیک می‌شد. این کار «نصرة» (یاری‌خواهی) نامیده می‌شود و امروزه برای جنبش اسلامی مسئله‌ای حیاتی است. در حالی که پیامبر ﷺ با دعوت آشکارِ خود جامعه را آماده می‌ساخت، افراد صاحب نفوذ واقعی در مدینه، بدون نیاز به کودتا - که شاید در شرایط دیگر لازم می‌بود - زمینه‌ی شکل‌گیری دولت اسلامی را در آنجا به‌طور طبیعی فراهم کردند. بسیاری متوجه نیستند که پیروزیِ حاصل‌شده پس از هجرت، در پایان مبارزه‌ای طولانی به دست آمد؛ مبارزه‌ای که اگر بخواهیم طعم همان پیروزی را بچشیم، ناگزیر به آن هستیم. خداوند متعال می‌فرماید:

The Prophet (saw) did not only call to Islam and attack the corrupt systems and beliefs around him, but he also actively worked to establish the State by approaching those with the authority to rule, those who were in positions of authority or could hand him authority - this is known as nussrah (support) and is a critical issue for the Islamic movement today. While the Prophet (saw) was preparing society with his open call, the actual influential people in Madinah facilitated the birth of the Islamic State there naturally, without the need for a coup d’état, which may have been needed in different circumstances. Many fail to recognise that the triumph which resulted after the Hijrah came at the end of a long struggle, one that will be necessary if we are to taste the same victory. Allah (swt) says,.

«آیا مردم گمان می‌کنند که رها خواهند شد تا بگویند: ایمان آوردیم، و آزمایش نخواهند شد؟ بی‌تردید کسانی را که پیش از آنان بودند نیز آزمودیم. بی‌تردید خداوند کسانی را که راست‌گو هستند می‌شناسد و کسانی را که دروغ‌گو هستند نیز می‌شناسد.» [TMQ 29:2-3].

“Do they think they will be left to say: We believe without being tested? Surely We had tested those who came before them. Surely Allah will know who are faithful and who make a lie.” [TMQ 29:2-3].

در حالی که پیام اسلام به مخاطبان بیشتر و گسترده‌تری می‌رسید، سرزمینی (دار) که پیامبر ﷺ برای استقرار این نظام و برای آنکه از آنجا از راه دعوت و جهاد آن را به بشریت برساند، به آن نیاز داشت، همچنان در دسترس او نبود. او ﷺ وقت خود را صرف آن کرد که مستقیماً با سران قبایل و صاحبان قدرت در سراسر شبه‌جزیره عربستان دیدار کند و مستقیماً از آنان پشتیبانی بخواهد تا بر پایه اسلام حکومت شود. اسلام هرگز نمی‌توانست به یک نظام اعتقادی و چند آیین فردی و عبادی محدود بماند؛ کسانی که به آن ایمان داشتند باید بر پایه آن حکم می‌راندند. خداوند متعال می‌فرماید: «و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده حکم نکنند، آنان کافرانند». [TMQ 5:44]

Whilst the message of Islam was reaching wider and wider audiences the actual land (dar) which the Prophet (saw) needed to launch the system and from which he could carry it to mankind through invitation and jihad eluded him. He (saw) spent time approaching directly the heads of tribes and those in power around the Arab peninsula, asking directly for the support to rule by Islam. Islam could never be limited to a belief system and a few individual religious rituals; those that believed in it had to rule by it. Allah (swt) says,. “If anyone rules by other than what Allah has revealed, they are disbelievers.” [TMQ 5:44].

بسیاری از قبایل توسط پیامبر ﷺ مورد مراجعه قرار می‌گرفتند؛ پیامبر ﷺ اغلب همراه با ابوبکر (رض) بود که در شناخت قبایل مختلف و شجره‌نامه‌های آن‌ها تخصص داشت. یک نمونه برای اثبات این نکته کافی است. قبیلهٔ بنی عامر بن صعصعه مورد مراجعه قرار گرفتند و پس از گفتگوهای فراوان، از اسلام گرفته تا توان نظامی‌شان، معلوم شد که این قبیله به اندازهٔ کافی قدرتمند است تا نقطهٔ آغازی برای دولت نوین باشد، و آنان آماده بودند از پیامبر ﷺ حمایت کنند. با این حال، آنان یک شرط گذاشتند و پرسیدند که آیا پس از پیامبر ﷺ اختیار (حکومت) در دست قبیلهٔ آنان خواهد بود. پیامبر ﷺ این حمایت را نپذیرفت و پاسخ داد: «خداوند حکومت را به هر کس که بخواهد می‌دهد»، و حتی در زمانی که خود و یارانش با سختی‌های بزرگی روبه‌رو بودند، هیچ سازشی در دین را نپذیرفت.

Many tribes were approached by the Prophet (saw) who was often accompanied by Abu Bakr (ra) who was an expert on the various tribes and their genealogies. One example suffices to prove this point. The bani (tribe) Amir ibn Sa‘ssah were approached and after many discussions ranging over Islam to their military strength it was determined that this tribe was sufficiently strong to be a launching point for the new state, and they were prepared to support the Prophet (saw), however they put one condition in querying whether they would have the authority (rule from their tribe) after the Prophet (saw). The Prophet (saw) did not accept support from them and responded that “Allah gives the authority where He wills” and could not accept any compromise in the deen even at a time when he and his companions were facing great hardship.

هنگامی که پشتیبانی بی‌چون‌وچرا از قبیله‌های اوس و خزرج از یثرب (مدینه) فراهم آمد، پیامبر ﷺ اهمیت به دست آوردن قدرت و اقتدار برای اسلام را آشکارا نشان داد. در بیعت دوم عقبه، در دل شب، ایشان ﷺ از آنان خواست که دوازده نقیب (رهبر) را پیش بیاورند، زیرا آنان بودند که قرار بود با اعتقادی کامل به ایشان و پیامشان، حکومت را به او بسپارند.

When the unequivocal support did come from the tribes of Aws and Khazraj from Yathrib (Madinah) the Prophet (saw) showed clearly the importance of getting the power and authority for Islam. At the second pledge of ‘Aqabah, late into the night he (saw) asked for twelve naqeeb (leaders) from them to come forward as it was they that were going to ensure the handing of power to him with full conviction in him and his message.

هنگامی که پیامبر (saw) هجرت به مدینه را به پایان رساند و قدرت کامل به او سپرده شد، نیروهای بزرگان قبایلی پیشین فردای آن روز صبح آشکارا دیده شدند که برای دفاع از رهبر تازه و دولت اسلامی نوپا گرد آمده بودند. حتی عبدالله بن ابی بن سلول، که بعدها سرکرده منافقان مدینه خوانده شد، به‌ناچار پذیرفت که قدرت از راه آمادگی‌های درست به دست آمده است، آنجا که با حسادت گفت: «این کار شبانه برنامه‌ریزی شده است.»

When the Prophet (saw) did complete the Hijrah to Madinah, and was given the full authority, the forces of the previous tribal leaders were seen out in force the very next morning to defend their new leader and the new Islamic State. Even ‘Abdullah ibn Ubay ibn Salool later labelled as the head of the hypocrites of Madinah recognised that power had been taken through proper preparations when he jealously said, “This has been planned in the night.”.

پیامبر ﷺ ثابت کرد که بدون قدرت هیچ دولتی نمی‌تواند وجود داشته باشد، و بدون پشتیبانی از سوی کسانی که توان تحقق قدرت را دارند نیز هیچ اقتداری شکل نمی‌گیرد. خوش‌آیند است که بیندیشیم در جهان امروز، امت به‌صورت توده‌ای در خیابان‌ها برای اجرای اسلام برمی‌خیزد و حکومت‌های فاسد کنار می‌روند و قدرت را واگذار می‌کنند، اما در نبود چنین زایشی طبیعی، به احتمال زیاد دولت به یاری پیروانی صادق از میان صاحبان نفوذ، همچون ارتش، نیازمند خواهد بود.

The Prophet (saw) proved that there could be no state without authority and there could be no authority without building the support from those that could deliver power. It would be nice to think that in today’s world the Ummah would come out on mass in the streets demanding the implementation of Islam and that the corrupt regimes will lay down and pass the power on, but in the absence of such a natural birth it is likely that the State will need the assistance of a sincere following from those of influence like the army.