الملكیت یکی از انگیزه‌های مهم برای ورود به فعالیت اقتصادی است، زیرا صاحب مال حق دارد از آن بهره ببرد یا آن را واگذار کند. شیوه‌های کسب چنین حقوقی یکی از اصول بنیادینی است که از طریق آن اهداف نظام اقتصادی اسلامی تحقق می‌یابد.

Ownership constitutes one of the important incentives for engaging into economic activity as the owner of wealth has the right to use or dispose of it. The means of acquiring such rights is one of the fundamental principles through which the objectives of the Islamic Economic System are achieved.

در نظام اقتصادی اسلامی چنین فهمیده می‌شود که مالک حقیقی (آفریدگار) تمامی ثروت، الله (سبحانه و تعالی) است. ما تنها به‌عنوان امین و نگهبان، به‌صورت نیابتی مالک ثروت هستیم. برخی از ما با مشارکت در فرایند تولید ثروت به دست می‌آوریم و از این رو دسترسی مستقیم به ثروت داریم. این افراد شامل عوامل تولیدی‌اند که اسلام آن‌ها را تعریف کرده است. دیگران دسترسی غیرمستقیم به ثروت دارند، صرفاً از آن رو که الله (سبحانه و تعالی)، به‌عنوان مالک حقیقی ثروت، مقرر فرموده است که کسانی که از راه مشارکت در فرایند تولید دسترسی مستقیم به ثروت دارند، باید بخشی از آن را به آنان واگذار کنند، چنان‌که در قرآن روشن ساخته است:

In the Islamic Economic System, it is understood that the real owner (Creator) of all wealth is Allah (swt). We only ‘own’ wealth by proxy as guardians. Some of us acquire wealth by engaging in the production process and hence have a direct access to wealth. These include the factors of production as defined by Islam. Others have an indirect access to wealth simply because Allah (swt) as the real owner of wealth has stipulated that those with direct access to wealth through engagement in the production process must pass some of it on to them as He made clear in the Qur’an: