In de twintigste eeuw was het communisme zeer populair bij een groep academische moslims. Voor deze moslims vertegenwoordigde het communisme het hoogtepunt van rechtvaardigheid. Het vertegenwoordigde het hoogtepunt van de wereldse beschaving, aangezien de USSR op dat moment in opkomst was. Dus deze moslim-academici schreven vurig over hoe moslims het communisme moesten omarmen en hoe het ware Islam in de kern communistisch was. Zij interpreteerden de Koran en overlevering (Hadith) in dat licht, waarbij zij wezen op verzen over armenbelasting (Zakah) en liefdadigheid (Sadaqah) als goddelijke voorschriften tegen privébezit.