11.7 "Kinderecht in Bangladesh"
11.7 Child Marriage” In Bangladesh
Het vergelijken van "kindhuwelijken" in landen als Bangladesh met het huwelijk in de VS of West-Europa — waar de gemiddelde huwelijksleeftijd in de late 20 of vroege 30 ligt — is als het vergelijken van appels met peren. Westerse media doen hun uiterste best om 14-, 15- en 16-jarigen in moslimlanden af te schilderen als onschuldige kleine kinderen die tegen hun wil in een instituut worden gedwongen. De relevante vergelijking is die met westerse 14-, 15- en 16-jarigen, die door omstandigheden geseksualiseerd worden door groepsdruk, de invloed van popcultuur, mode, seksuele voorlichting, enzovoort. Kijk naar de druk die de "sexting"-cultuur op kinderen legt en hoe internet- en mobiele technologie de seksualiteit van jongeren in het Westen drastisch hebben veranderd.
Comparing “child marriage” in countries like Bangladesh to marriage in the US or Western Europe — where the average age of marriage is in the late 20s and early 30s — is comparing apples and oranges. Western media is at pains to portray 14, 15, and 16 year olds in Muslim countries as innocent little children forced into an institution against their will. The pertinent comparison to make is with Western 14, 15, and 16 years olds, who, due to circumstance, are sexualized by peer pressure, the influence of pop culture, fashion, sex education, and so on. Look at the pressure “sexting” culture puts on children and how the internet and cell phone technology have dramatically changed youth sexuality in the West.
Het is tegenwoordig zeer gebruikelijk dat 12- en 13-jarigen seksueel actief zijn, en dat wordt in het Westen niet als een probleem gezien. In plaats van onthouding te onderwijzen, hebben opvoeders besloten dat kinderen op de basisschool en de middelbare school moeten leren over "veilige seks". Er is niets bezwaarlijks aan twee tieners onder de 18 die seks hebben (met "bescherming"), of die naaktfoto's van zichzelf rondsturen via Snapchat (zolang het alleen andere tieners zijn die de foto's zien), enzovoort.
It is now very common for 12 and 13 years olds to be sexually active, and that is not seen as a problem in the West. Rather than teach abstinence, educators have decided that elementary and middle school children need to learn about “safe sex.” There is nothing objectionable for two teens under 18 to have sex (with “protection”), to pass around naked pictures of themselves through snapchat (as long as it’s only other teens seeing the pictures), etc.
In feite is het gezond, versterkend en wordt het door ouders, scholen en de samenleving als geheel bijna volledig aangemoedigd. Maar als een 15-jarige in Bangladesh trouwt, wordt dat gezien als een "hartverscheurende", "verontwaardigende" schending van de waardigheid van een meisje.
In fact, it’s healthy, empowering, and all but encouraged by parents, schools, and society at large. But if a 15-year old gets married in Bangladesh, that is a “heartbreaking,” “infuriating” violation of a girl’s dignity.
Dus het probleem kan niet zijn dat jonge bruiden worden "geseksualiseerd". Als het probleem is dat trouwen op jonge leeftijd de opleiding van een tiener belemmert, dan is dat ook iets wat gezegd kan worden over seksueel actieve tieners hier in het Westen. Hoeveel tijd, mentale energie en middelen worden er door onze kinderen besteed aan het deelnemen aan al deze culturele praktijken die draaien om daten, hookups, sexting, het gala, enzovoort? Opnieuw, niemand denkt aan iets van dat in termen van opportuniteitskosten ten opzichte van het onderwijs.
So the problem can’t be that teen brides are “sexualized.” If the problem is that getting married at a young age hinders a teen’s education, that is also something that can be said about sexually active teens here in the West. How much time, mental energy, and resources are spent by our children participating in all these cultural practices revolving around dating, hooking up, sexting, prom, and on and on? Again, no one thinks of any of that in terms of opportunity cost vis-a-vis education.
Ten slotte, als het probleem gaat over dwang en instemming, en dat deze tienerbruiden werkelijk niet willen trouwen, dan zou ik simpelweg aanvoeren dat dwang een contextafhankelijk concept is. Ik weet zeker dat er tegenwoordig in landen als Bangladesh veel bruiden zijn die zich werkelijk ellendig en gedwongen voelen om op hun 15e te moeten trouwen. Maar deze gevoelens ontstaan niet in een vacuüm. Ze ontstaan in de context van een samenleving die, door de invloed van satelliet-tv en internet, westerse culturele normen heeft overgenomen; normen die het zijn van een tiener afschilderen als een tijd voor vrijblijvend daten, boyfriend/girlfriend-relaties, enzovoort. Als je opgroeit met het idee dat dat is wat het betekent om normaal, vrij en bevrijd te zijn, dan zul je natuurlijk gedwongen moeten worden om een pad te volgen dat van dat model afwijkt. Maar als die context ontbreekt, wat is er dan inherent mis met op jonge leeftijd trouwen? Wat is het precies dat hedendaagse westerse normen superieur maakt? Ironisch genoeg is het juist die context van geïmporteerde westerse normen rondom casual sex die traditionele families bang maakt, waardoor zij hun kinderen, en vooral hun dochters, op jonge leeftijd willen laten trouwen, terwijl er voorheen wellicht meer ruimte was voor onderwijs.
Finally, if the problem is about coercion and consent and that these teen brides really don’t want to get married, I would simply argue that coercion is a context-dependent concept. I am sure that nowadays there are many brides in countries like Bangladesh that truly do feel miserable and coerced to have to get married at 15. But these feelings do not arise in a vacuum. They arise in context of a society that has, through the influence of satellite TV and internet, adopted Western cultural norms, norms that portray being a teenager as a time for casual dating, boyfriend/girlfriend relations, and so on. If you grow up thinking that that is what it means to be normal, free, and liberated, then of course you will have to be coerced to follow a path that diverges from that model. But if that context is absent, what is inherently wrong with getting married young? What exactly is it that makes contemporary Western norms superior? Ironically, it is precisely that context of casual sex being imported from Western sources that is scaring traditional families into wanting their children, and especially their daughters, married at a young age, whereas before, there may have been more of an allowance for education.
Het punt is dat dit een complex vraagstuk is, maar de westerse media de voorkeur geven aan het pushen van een sterk etnocentrisch, simplistisch narratief, onderbroken door manipulatieve afbeeldingen van “droevige” bruiden. Meestal bevat de mediaverslaggeving geen werkelijke citaten van de bruiden zelf. Alles wat we krijgen, wordt gefilterd door het perspectief en de ideologische vooringenomenheid van de westerse verslaggever.
Point being, this is a complex issue but Western media prefers to push a highly ethnocentric, simplistic narrative punctuated with manipulative pictures of “sad” brides. Usually the media reporting does not include actual quotes from the brides themselves. Everything we get is filtered through the perspective and ideological bias of the Western reporter.
Bovendien, om volkomen duidelijk te zijn, verdedig ik niet alle culturele praktijken rondom het huwelijk in Bangladesh of waar dan ook. Mijn punt is om enkele van de dubbele standaarden en de oneerlijke karikaturen te benadrukken waarmee westerse media zich bezighouden in hun weergave van culturen die zij als inferieur beschouwen.
Also, to be perfectly clear, I am not defending all the cultural practices surrounding marriage in Bangladesh or wherever else. My point is to highlight some of the double standards and unfair caricaturing Western media engages in in their portrayal of cultures they believe to be inferior.