De liberale beschuldiging: “Je bent niet tolerant.” De vertaling: “Je verdraagt niet precies de zaken die ik verdraag.” Een van de definities van “tolerantie” in de Engelse taal is: “Een toelaatbare mate van variatie in een gespecificeerde hoeveelheid, vooral in de afmetingen van een machine of onderdeel.” Geproduceerde onderdelen zijn nooit exact hetzelfde. Als een fabriek bijvoorbeeld 100.000 zuigers produceert, zullen geen twee zuigers exact gelijk zijn. Er is altijd variatie, maar die variatie moet binnen een specifieke tolerantie vallen. Als een specifieke zuiger buiten de tolerantie valt, wordt deze als defect beschouwd en moet deze worden weggegooid.

The Liberal Charge: “You are not tolerant.” The Translation: “You do not tolerate the precise things that I tolerate.” One of the definitions of “tolerance” in the English language is: “An allowable amount of variation of a specified quantity, especially in the dimensions of a machine or part.” Manufactured parts are never exactly the same. If a factory produces, say, 100,000 pistons, no two pistons will be exactly equal. There is always variation but that variation has to be within a specific tolerance. If a specific piston is beyond tolerance, it is deemed dysfunctional and has to be trashed.

Liberalen doen alsof ze oneindig tolerant zijn en beschuldigen anderen van intolerantie, terwijl hun tolerantie in werkelijkheid grenzen heeft. Oneindige tolerantie is natuurlijk een oxymoron, een tegenstrijdigheid in zichzelf. Het verschil is dat liberale tolerantie uiteindelijk gebaseerd is op willekeur en toevallige culturele overtuigingen, terwijl islamitische tolerantie gebaseerd is op hikma en leiding.

Liberals pretend to be infinitely tolerant and accuse others of being intolerant when in reality their tolerance has limits. Infinite tolerance, of course, is an oxymoron, a contradiction in terms. The difference is liberal tolerance is ultimately based on whims and haphazard cultural beliefs whereas Islamic tolerance is based on hikma and guidance.

Als we teruggaan naar het voorbeeld van het vervaardigde mechanische onderdeel: als de tolerantieniveaus niet correct zijn gekalibreerd, zullen de resulterende onderdelen defect en nutteloos zijn. Hetzelfde geldt voor menselijke wezens. De juiste soort variatie is acceptabel, maar niet alle soorten variatie kunnen leiden tot een functionerend, gezond menselijk wezen. En wie zou beter weten wat de menselijke gezondheid, functie en het welzijn betreft — in de diepste zin van die woorden — dan de Schepper en Onderhouder van de mensheid?

If we go back to the example of the manufactured mechanical part, if the tolerance levels are not correctly calibrated, the resulting parts will be dysfunctional and useless. Similarly for human beings. The right kind of variation is tolerable, but not all kinds of variation can lead to a functioning, healthy human being. And who would know better about human health, function, and well-being — in the truest sense of those words — than the Creator and Maintainer of humankind?