Waar is het bewijs voor God? Waar is het bewijs voor de waarheid van de Islam? Er is bewijs, veel bewijs. Maar wat als bewijs telt, hangt af van veel factoren. Dit is een fundamentele waarheid over de manier waarop rede en rationaliteit werken, en dit geldt voor religieuze claims net zo goed als voor wetenschappelijke (of wiskundige) claims. Stel je voor dat je een wetenschapper bent die leeft in een wereld die fel anti-wetenschap is. De massa wordt van jongs af aan geleerd om de wetenschap te wantrouwen, om neer te kijken op wetenschappers, en om de wetenschap zelf in het beste geval als kwakzalverij te zien, en in het ergste geval als een gewelddadige doodscultus. In deze wereld is er natuurlijk geen geïnstitutionaliseerd wetenschappelijk onderwijs. De overgrote meerderheid van de mensen heeft tijdens hun opvoeding nul blootstelling aan wetenschap in het klaslokaal. Dit resulteert in een ernstig gebrek aan wetenschappelijke geletterdheid in de algemene bevolking. Maar de onwetendheid gaat dieper dan dat, want zelfs universiteiten zijn anti-wetenschap. De overgrote meerderheid van de universiteitsprofessoren en de kenners wereldwijd kijken met spottende minachting naar de wetenschap. De enige manier om wetenschap te bestuderen is in kleine, ondergefinancierde, onderbezetting lijdende onafhankelijke scholen verspreid over de wereld. Studeren aan die scholen vereist grote persoonlijke en financiële offers van de studenten, wat betekent dat er in verhouding tot de omvang van de bevolking zeer weinig legitieme wetenschappers worden opgeleid.

Where is the evidence for God? Where is the evidence for the truth of Islam? There is evidence, lots of evidence. But what counts as evidence depends on a lot of factors. This is a basic truth about the way reason and rationality work and it is just as true about religious claims as it is about scientific (or mathematical) claims. Imagine you are a scientist living in a world that is bitterly anti-science. The masses are taught from a very young age to distrust science, to look down on scientists, and to view science itself as charlatanism at best, a violent death cult at worst. In this world, of course, there is no institutionalized science education. The vast majority of people have zero exposure to science in the classroom growing up. This results in a severe lack of scientific literacy in the general population. But the ignorance runs deeper than that because even universities are anti-science. The vast majority of university professors and the cognoscenti worldwide view science with snarky contempt. The only way to study science is in small, underfunded, understaffed independent schools scattered around the world. To study at those schools requires great personal and financial sacrifice on the part of students, which means that very few legitimate scientists are trained relative to the size of the population.

Om een bepaalde reden gelooft het publiek in deze wereld dat het afbranden van bossen goed is voor het klimaat van de wereld. Als wetenschapper weet u beter. U vertelt mensen dat het daadwerkelijk afbranden van de bossen ter wereld zal leiden tot een milieuramp. De meeste mensen lachen u uit en negeren alles wat u te zeggen heeft, omdat u slechts een excentrieke wetenschapper bent. Anderen zijn respectvoller en vertellen u dat u het recht heeft om te geloven wat u wilt, zolang u uw overtuigingen niet aan anderen probeert op te leggen door bijvoorbeeld te volhouden dat het ware overtuigingen zijn. Maar er zijn ook enkele wetenschaps-sceptici die ervan genieten om wetenschappers te trollen. Dus ze beginnen een dialoog met u. En ze eisen bewijs. Hoe weet u dat het afbranden van bossen tot een ramp zal leiden? Waar is het bewijs?

Now, for some reason in this world, the public believes that burning forests is great for the world’s climate. As a scientist, you know better. You tell people that actually burning the world’s forests will cause environmental disaster. Most people laugh at you and ignore everything you have to say given that you are just a kooky scientist. Others are more respectful and tell you that you have the right to believe whatever you want as long as you don’t try to impose your beliefs on others by, for example, insisting that they are true beliefs. But there are also some science skeptics who enjoy trolling scientists. So they start a dialogue with you. And they demand evidence. How do you know burning forests will lead to disaster? Where’s the evidence?

Nu ben je misschien geneigd om hen iets te vertellen over broeikasgassen. Maar natuurlijk weten deze mensen absoluut niets van scheikunde, natuurkunde of biologie. Je zou kunnen proberen aan hen uit te leggen hoe CO2 warmte vasthoudt, maar ze hebben geen idee wat chemische elementen zijn, laat staan CO2. Je zou hen kunnen vertellen hoe bomen CO2 vasthouden en zuurstof afgeven en hoe levende wezens zoals mensen zuurstof nodig hebben, maar dan zouden ze je om het bewijs hiervan vragen. Dus je zou misschien wat basischemie kunnen proberen uit te leggen, maar natuurlijk is dat niet genoeg, omdat scheikunde als een geheel van empirische kennis uiteindelijk steunt op moleculaire natuurkunde. Je zou dus moeten uitleggen en rechtvaardigen waarom dat epistemisch betrouwbaar is. En wanneer het gaat om het begrijpen van moleculaire natuurkunde, is een werkende kennis van kernfysica en zelfs kwantummechanica vereist, enzovoort.

Now, you might be inclined to explain to them about greenhouse gases. But, of course, these people know absolutely nothing about chemistry or physics or biology. You could try to explain to them how CO2 traps heat, but they have no idea what chemical elements are, let alone CO2. You could tell them about how trees trap CO2 and give off oxygen and how living things like humans need oxygen, but then they would ask you for the evidence of all that. So you might try to explain some basic chemistry, but of course, that is not enough because ultimately chemistry as a body of empirical knowledge relies on molecular physics. So you would have to explain and justify why that is epistemically reliable. And when it comes to understanding molecular physics, a working knowledge of nuclear physics and even quantum mechanics is required, and on and on.

Het is overduidelijk dat deze sceptici heel weinig zullen begrijpen van wat u ook maar uitlegt, laat staan dat zij zullen aannemen dat wat u zegt waar is. Uiteindelijk hadden deze mensen al twijfels over uw initiële bewering als wetenschapper. Er is niets dat hen minder twijfelachtig zou maken over de andere beweringen die u zou moeten doen over de ondersteunende wetenschap die die initiële bewering rechtvaardigt.

Obviously, these skeptics are going to understand very little of anything you might explain, let alone assume that what you are saying is true. After all, these people had doubts about your initial claim as a scientist. There is nothing that would make them less doubtful about any of the other claims you would have to make about the supporting science that justifies that initial claim.

Nu zou je tegen hen kunnen zeggen: Kijk, als je met zekerheid wilt weten hoe ik weet dat het verbranden van bossen een slecht idee is, dan moet je een grondige wetenschappelijke opleiding volgen en vervolgens enkele basisexperimenten uitvoeren en daarna overgaan op geavanceerde studies, enzovoort, enzovoort, en dan zul je het bewijs hebben dat je nodig hebt. Waarop de sceptici luidruchtig uitlachen.

Now you might tell them: Look, if you want to know with certainty how I know burning forests is a bad idea, you need to get a thorough science education and then do some basic experiments and then go onto advanced studies, etc., etc., and then you will have the evidence you need. To which the skeptics laugh uproariously.

De les hieruit is dat wat als bewijs telt, namelijk dwingend bewijs dat geloof rechtvaardigt, een enorme hoeveelheid contextuele kennis vereist. In discussies over wetenschap wordt die hoeveelheid contextuele kennis simpelweg aangenomen op basis van wetenschappelijke autoriteit. Mensen vertrouwen wetenschappers om te weten waar ze het over hebben, dus zullen ze hen niet te ver dwingen om elk afzonderlijk ding te rechtvaardigen. Maar wanneer diezelfde mensen over God spreken, wordt de scepsis naar een heel ander niveau getild, omdat religie geen intellectuele of epistemische autoriteit heeft in de seculiere wereld waarin we leven. Er is volop bewijs voor God, bewijs dat veel dwingender, consistenter en "objectiever" is dan alles in de empirische wetenschap. Maar twee zaken belemmeren mensen om dit te erkennen.

The lesson here is that what counts as evidence, i.e., compelling evidence that justifies belief, requires a gigantic body of contextual knowledge. In discussions about science, that body of contextual knowledge is simply assumed on the basis of scientific authority. People trust scientists to know what they are talking about, so they won’t press them too far to justify every single thing. But when those same people talk about God, the skepticism is turned up to a whole different level because religion has no intellectual or epistemic authority in the secular world we live in. There is plenty of evidence for God, evidence far more compelling, consistent, and “objective” than anything in empirical science. But two things impede people from recognizing this.

Ten eerste ontbreekt de contextuele kennis. Islamitisch onderwijs is nagenoeg afwezig voor het grootste deel van de wereld, inclusief moslims. In plaats daarvan worden moslims wereldwijd opgeleid via seculiere leermodellen. Uiteraard zal dit de bekwaamheid van moslims beïnvloeden om intellectueel tot de overtuiging te komen van het bestaan van Allah en de waarheid van de Islam. En als dat nog niet erg genoeg was, is de tweede belemmerende factor een zeer actieve anti-religieuze, anti-islamitische stroom die de cultuur, de media, de academie, enzovoort, doordringt. De staat van het geloof (Iman) en de overtuiging van moslims over de hele wereld wordt ernstig beïnvloed door deze twee factoren.

First, the contextual knowledge is not there. Islamic education is nonexistent for most of the world, including Muslims. Instead, Muslims worldwide are educated through secular models of learning. Obviously, that will impact Muslims’ ability to intellectually arrive at conviction in the existence of Allah and the truth of Islam. And if that wasn’t bad enough, the second impeding factor is a very active anti-religion, anti-Islamic current that permeates the culture, the media, the academy, etc. The state of iman and conviction of Muslims around the world is severely impacted by these two factors.

Het bewijs voor Allah en de waarheid van de Islam komt uit verschillende bronnen die elkaar wederzijds versterken. Dit is de manier waarop elke verzameling kennis werkt, inclusief wetenschappelijke kennis, zoals het bovenstaande voorbeeld bedoelde aan te tonen. Een scepticus kan elk specifiek punt van kennis ondermijnen, maar hij kan dit alleen bij gebrek aan kennis van de grotere context of het paradigma of de episteme of de plausibiliteitsstructuur of het web van overtuigingen (of welke andere filosofische/sociologische term u ook wilt gebruiken).

The evidence for Allah and the truth of Islam comes from different sources that mutually reinforce each other. This is the way any body of knowledge works, including scientific knowledge, as the example above was meant to show. A skeptic can undermine any specific point of knowledge, but he can do this only in virtue of an ignorance of the larger context or paradigm or episteme or plausibility structure or web of belief (or whatever other philosophical/sociological term you want to use).